
Al eerder schreef ik hier over de oude woonbuurt waar ik ooit als kind opgroeide, naar school ging, de kerk bezocht en straat na straat leerde kennen tijdens mijn jeugdige jaren. Want als kind was die oude straat mijn eerste blik op de totale wereld, daarna de buurt, weer wat later de wijk, dan de stad en met dank aan toen nog ondernemende ouders en hen omringende vriendenkring de rest van het land. Bij een terugblik realiseer ik me telkens weer hoeveel ondernemers er in die straat van ons toen actief waren. Van groot tot klein, van ouderwets in onze huidige ogen tot modern als je er op terugkijkt. Maar allemaal druk met hun nering.

Onze straat had als oorsprong een geschiedenis als handliedengebied en dat lag in de 19e eeuw allemaal in de buurgemeente Nieuwer-Amstel (nu o.a. Amstelveen). Garagebedrijven, melkwinkels, kruidenier, kolenman, groentenman, fietsenwinkel, schillenboer, verhuisbedrijf, TV/Radiowinkel, huishoudelijke winkel, tapijtenzaak, zie hier zo maar wat ondernemers die in die straat actief waren tijdens mijn jeugd. En dat aleen in dat stuk waar ik woonde. De straat zelf was veel langer en bevatte nog flink wat meer mkb-ers (huidige term). Dat zette wel een interesse in beweging voor alles wat beweegt en ook onderneemt. Al was het maar omdat we ook nog niet te ver van de naamgevende rivier woonden die heel wat activiteit liet zien op het water. Daarnaast vlogen over de stad de nodige vliegtuigen die naar/van Schiphol bewogen. Een wereld vol nieuwe zaken, elke dag weer. De honger naar kennis en informatie toen zeker begonnen. Daarnaast waren er de losse handelaren. Straathandel, ijs, Berliner bollen, vis, maar zeker ook muziek. Van accordeonspelers tot Volendammer orkestjes en natuurlijk draaiorgels. Een drukke en interessante tijd. Kom ik nu nog wel eens langs die oude straat en wandel ik door de buurt van toen heen zie ik dat alles er nu zo goed als ‘dood’ is. Geen reuring meer, geen gezelligheid op straat. Zelfs de grote doorlopende Van Woustraat die van Nieuw-Zuid bij de Utrechtse Brug naar het centrum loopt, is door gemeentelijk afknijpbeleid verworden tot een soort fietspad met er langs allerlei zaken waar havermelk en koffiedrinkende types hun genoegens uit halen.

Van het vroegere nijvere mkb-volk is geen sprake meer. De buurt veranderde. Hele huizenblokken werden gesloopt, inclusief bijbehorende winkels, garages de stad uit gepest, en supermarkten op enige afstand ter bediening van de nieuwe bewoners. Ook de beeld bepalende kerken verdwenen. Veel teksten op de gevels onleesbaar voor een normale Nederlander… Nee, terugkijken mag leuk zijn in de bol of een mooi oud fotoboek, het is niet altijd even aantrekkelijk om te zien hoe de stad zelfs in jouw eigen oude buurt veranderde.. En hoe vergaat dat jullie?? Ook veel veranderingen of bleef alles (of veel) bij het oude…. IK ben benieuwd naar de observaties.. (Beelden: Archief)






Hoewel ik soms wellicht de indruk wek dat de stad Amsterdam minder mooi is dan ik hem echt dagelijks voor ogen heb, ik blijf er toch zeer van houden. Daar helpt geen rood/groen afbraakbeleid tegen. En toch wandelen we vaker door een stad als pakweg Weesp of Sassenheim dan door de eigen geboorteplaats. Dat anti-autobeleid van de huidige linkse stadsbestuurders is daar zeker debet aan. Want om nu een harinkje te halen bij de favoriete visboer en dan daarvoor eerst tussen de 4 en 7 euro te betalen aan parkeergeld is me echt te overdreven. En zo verlegden we in het verleden onze winkel- en wandeltochten naar plekken buiten de eigen mooie stad. Maar soms trekt het toch te erg en doen we precies wat de milieufreaks graag van ons zien, we gaan per metro naar het centrum van Mokum en lopen vandaar uit dwars door de stad heen in redelijk marstempo en intussen toch lekker ontspannen terug naar het oorspronkelijke uitgangspunt.
Dat kan soms een afstand zijn van vijf, acht of tien of meer kilometers. Uiteraard met een camera om de nek of een smartphone in de hand en ook genietend van alle mooie plekjes die Amsterdam nu eenmaal te bieden heeft. Net als toeristen, maar dan met de wetenschap en kennis rond alle straten, stegen en buurten die een Amsterdammer nu eenmaal heeft. Om telkens weer te ontdekken dat er grote culturele verschillen zijn tussen Nieuw-Zuid, Oud-West of Oost. Zeker veroorzaakt door de verschillende culturen die zich in de afgelopen decennia in Amsterdam vestigden en daarmee een stempel zetten op de wijze van leven en de uitmonstering van o.a. winkels. Als je probeert om de grote en bijna onherstelbare schade door de megalomane bouwprojecten te vermijden, is er nog heel veel stadschoon te zien in mijn stad aan de Amstel.
En we hebben in de loop van de jaren ook heel wat vriendjes meegenomen en soms blaren op de voeten bezorgd als het weer eens te lang wandelen was voor hen. Als de gelegenheid zich voordoet gaan we zelf elke week wel een keer aan de wandel. Niet voor de boodschappen, maar gewoon voor het genieten. Bij redelijk wandelweer en met het plan om weer dwars door de stad heen te snijden om te zien wat er nu weer is veranderd, of wellicht nog leuker werd. Of hetzelfde is gebleven als je het vergelijkt met vroeger. De Westermarkt, Jordaan, Leidseplein, P.C. Hooft, Zuid, De Pijp, Amstel, Oost. Want wat men in het Kremlin aan de Amstel ook met die mooie stad aan IJ en Amstel uitspookt, hij blijft ons trekken als nostalgische katalysator van herinneringen. Daarbij, echte Amsterdammers zijn leuk in de omgang en het taaltje dat men bezigt uiterst herkenbaar. Als je de goede plekjes maar weet te vinden. Binnenkort dus weer op zoek…..genieten!!




