Korting zelf terughalen…

Ik ben zelf van de duidelijkheid. Dus kan me gek storen aan verkoopacties die zodanig in elkaar zitten dat je als consument bijna niet meer snapt hoe het in elkaar zit. Kennelijk bedoeld om verwarring te saaien en mensen in feite te dwingen af te zien van deelname. Om zo de nodige kortinggelden in eigen huis te houden. Nu lopen wij zelf niet zo op al die kortingen hoor, maar als ze zich voordoen gaan we er ook niet voor uit de weg. Een leuke aanbieding die echt duidelijk is pakken we zeker mee. Zonder dat we naief zijn. Ook wij weten dat een jeansbroek van E.149,00 voor E. 99,00 vermoedelijk een week eerder gewoon voor E. 109,00 in het vak hing, maar wij hem toen niet opmerkten. Voorbeeldje… Ik ben gek op ketenwinkels die me gewoon iets bieden wat goed is van kwaliteit voor een meer dan betaalbare prijs. Lidl en Aldi waren en zijn daar sterk in, maar zeker ook de alle concurrentie inpakkende Actionketen. Zelfs de ons bekende budgetketens uit Duitsland leggen het op prijsniveau af tegen de Action. Mogen we best trots op zijn, al is niet alle kwaliteit van die lui even goed. Maar dit terzijde.

Onlangs kwamen we voorbij een actie in een van de grotere tuincentra van het land waar ook het dierenleven met alles wat daarbij hoort centraal staat. Royal Canin, een groot voedselmerk in deze handel, bood verpakkingen aan met 25% korting. Grote prijskaarten op de betreffende vakken maakten dat nog eens duidelijk. Met piepkleine lettertjes stond ergens onderaan dat je dat via een of ander cashback-programma zou krijgen teruggestort. Moest je de kassabon scannen en gebruiken ten bewijze van. Ingewikkeld en naar mijn idee ook onnodig. Maar ja, dat spul is aardig aan de prijs en het wordt letterlijk door onze huispoezen ‘gevreten’. Ook voor de lieve kat van schoonmama een verpakking meegenomen. Dat scheelt toch al snel een aardig bedragje. Maar ja, dan moet het wel duidelijk zijn hoe en bij wie je die korting terug kunt halen. Bij de fabrikant van het spul lukte dat niet, ook niet bij de winkelketen. Beide websites zwegen in alle talen.

Dus dan de klantenservice van het betreffende tuincentrum maar eens benaderd. Die belden keurig terug overigens. Met de mededeling dat we bij ‘Scooty’ (naam aangepast)onze cashbackkorting moesten halen. Na een kwartiertje of drie lukte het vrouwlief om dat voor elkaar te krijgen. Omgerekend in arbeidsuren alsnog een dure actie. Het geld stond na twee dagen op de rekening. Allemaal keurig. Maar waarom zo nodeloos ingewikkeld?? Geef die korting gewoon aan de kassa en verreken het even intern met de fabrikant. Of ging het om vergaren van persoonlijke gegevens?? Want we moesten uiteraard NAWT-informatie prijsgeven voordat men upberhaupt tot cashback over ging. Kijk, en dan ben ik er eigenlijk wel klaar mee. Stop met die flauwekul en doe wat de Action doet. Korting geven op het artikel. En dure acties bewaren voor leuke feestjes met de aandeelhouders. Die daar jubelend over straat gaan. Elk jaar meer omzet, meer filialen, meer klanten. Rara hoe dat zou komen….   (Beelden: Internet)

Boek

01-Skoda-mont_auto_moto_kolo_v1Laat je in geval van een creatieve opwelling s.v.p. niet verleiden tot de evt. gedachte dat een boek schrijven een kwestie is van ‘even doen’. Zo is het echt niet. Je zult vooraf toch een plan in de bol moeten hebben over wat je precies wilt opschrijven, waarover het gaat, waar het toe leidt en of lezers het zouden willen lezen. Of je moet het voor jezelf doen, als een soort dagboek. Dan ligt het anders. Hooguit dat je later op hoge leeftijd nog eens terug kijkt naar je eigen dwaasheden of dwaalgedachten. Ik heb er wel een paar auteurs leren kennen in de achter ons liggende jaren die juist op basis van deze gedachten een boek wilden opzetten en/of laten uitgeven. En dat nog deden ook. Het ging vooral over hun manier van persoonlijk denken en leven en hoe ‘geweldig’ ze eigenlijk wel niet waren in de ogen van straat- of klasgenoten. Er zijn vast familieleden die het met plezier gelezen hebben, ik had er zelf vaak minder mee. Voor hen die niets hebben met het autovak zal ook mijn nieuwe boek waarmee ik nu in de serieuze afwerkingsfase zit een brug te ver blijken. Het is mijn derde schrijfwerk dat in deze drukvorm moet verschijnen. Alle bladen waaraan ik meeschreef uit het verleden niet meegerekend.

25 jaar Skoda en VW in MBOmdat het iets vertelt over mijn leven, carriere en manier van beslissingen nemen op cruciale momenten. Maar ook over mijn kijk op het automerk dat nog het meest van allemaal kon rekenen op mijn loyaliteit. Door dik en dun, of dat nu soms handig was of niet. Je bent echter een ware gelovige of je bent een heiden. En velen zijn in mijn ogen heidenen gebleken. Ik reken er in de tekst mee af. Soms op hopelijk humorvolle toon, dan weer op een wat kritischer manier. Ik ben heel wat uitvinders van wit garen en buskruit tegen gekomen in mijn werkzame leven. En wie mij kent weet dat dit zelden leidt tot een goed ‘huwelijk’. Nee, dat levert of leverde strijd op. Een strijd die het boek naar mijn idee onder meer prettig leesbaar maakt. Ik heb uiteraard het nodige beschreven over de geschiedenis van het merk met de vliegende pijl in het logo door de jaren heen. Over perioden van grote bloei, over het communisme en de invloed die dat had op ontwikkeling en kwaliteit bij een merk dat al teruggaat qua geschiedenis tot de 19e eeuw.

12-S-120L 90rd48 Duitsland 1078 - EEE48 -Scan10098Ook over hoe een overname door VW in 1991 leidde tot een sterker merk dat op weg is naar een jaarlijkse productie van 1,8 miljoen auto’s en een verkoop in bijna 100 markten over de hele wereld. Dat kwam niet zo maar tot stand, daar moest soms heel hard voor geknokt en gewerkt worden. En dat alles vloeide mij redelijk simpel uit de toetsenborden van de computers waarop ik het verhaal schreef. Met die peilers in gedachten die ik eerder noemde. Plan, doel, lezers! De tekst is klaar, het zoeken is nu naar  correcties, naar taal- en stijlfouten, leesbaarheidsoordelen en later ook naar de goedkeuring door een van de mensen die met mij een deel van die geschiedenis invulden. Afbeeldingen heb ik intussen ook uitgevogeld. In het vroege najaar even praten met een uitgever. En dan zien wat het eindresultaat is. Dat moet dan geintroduceerd, verkocht, uitgelegd wellicht. En daar prepareren we ons dan maar op. Want een boek is niet zo maar even een dagboekje schrijven, het is hard werken. Na vier jaar werken kan ik dat beamen. Wish me luck! En als het er is meld ik dat ook hier zeker even… (Foto’s: Skoda A.S./auteur)

Bloggen en stoppen….

1107 F-102 resizedNee, geen angst, mijn Meningblog gaat gewoon door hoor, ook al zijn er heel wat mensen die me een vroegtijdige monddood nog steeds toewensen. Schrijven zit me in het bloed, dus dat gaat door. Maar diezelfde passie voor het geschreven woord maakte ook dat ik in het verleden nogal wat specialistische blogs heb opgezet die maar een onderwerp kenden. Zoals mijn verhalen over de luchtvaart. Lang vol gehouden, maar vanaf  begin dit jaar toch maar mee gestopt. Kostte me zoveel tijd dat ik er niet toe kwam om er iets zinnigs op te zetten. Binnenkort trek ik de stekker daar uit het verhaal en verdwijnt alles richting digitale prullenbak.

9864 - LiazDatzelfde geldt voor mijn Verzamelgek50-blogje dat ik al sinds een jaar of 5,5 dagelijks vulde. Met alles wat met mijn passie voor verzamelen van doen had of heeft. Het werd redelijk bekeken, ook al waren er maar weinig lezers die een commentaartje achterlieten. Sinds medio vorig jaar bemoei ik me ook met een groep verzamelaars (2850) op Facebook die bezig zijn met het showen en handelen van/met automodellen en nog een wat bescheidener groep die zich op de luchtvaartmodellen stortte. Daardoor was een nieuwe uitlaatklep voorhanden om dagelijks kond te doen van wat er zoal leeft in die werelden op schaal. En dus zette ik afgelopen weekend mijn eigen verzamelblog op ‘hold’. Even aankijken nog of het op Facebook goed blijft gaan, de digitale reddingsboot voor de wal, en dan de definitieve overstap. Scheelt me toch tijd.

87KFJKoWant dagelijks iets schrijven over…..is best spannend soms. Ik heb hier niet voor niets de tweedaagse intervals ingesteld. Facebook maakt dat veel reacties ook daar worden gegeven, waardoor het bloggen zelfs soms lijkt op een eenzaam bestaan. Controversiele onderwerpen maken dat er soms ellenlange reeksen reacties komen, en op dat digitale spoor kan dat simpel, zonder inloggen of wat. En ik kom er ook veel ‘oude’ bloggers tegen. Allemaal verenigd in dat Smoelenboek dat veel meer is dan slechts dat. Hoe dan ook, twee van de vijf blogs die ik zoal vul zijn nu gesneuveld. Blijft er wat meer ruimte over voor de rest. Het is maar dat u het weet. En voor hen die dat jammer vinden, zoek me op via Facebook of Twitter en je bent zo weer op de hoogte…….

Terug in de tijd; 1995!

ANT-15 - Amsterdam RAI 1995 - Intro Felicia Scan10089Soms is het wel eens aardig om terug te kijken naar je eigen leven van pakweg 10,20,30 of 40 jaar geleden. Hangt er vanaf hoe oud je bent uiteraard. Gewoon om te zien hoe je toen tegen bepaalde zaken aankeek en met welke dingen je indertijd zo druk was. Of je toen gelukkig(er)was en wellicht actief met dingen die je later toch als minder belangrijk bent gaan zien of wellicht  niet. Zo weet ik nog goed hoe ik in de jaren zeventig heel erg druk was met allerlei voorzitterschappen, van Stichtingen die de belangen van de luchtvaart behartigde tot het schoolbestuur van de scholengemeenschap waar mijn zoon op verkeerde. Werd later allemaal aan de kant gegooid omdat ik andere interesses kreeg en verhuisde. Je ziet door de jaren heen je vriendenkring wisselen. Oude vriendenkring opgefrist, nieuwe mensen toegevoegd. Je maakt als mens van alles en nog wat mee. Denk maar eens aan de komst van de computer of de invloed van het internet. Echt waar, hadden we twintig jaar geleden nog maar weinig tot niets over gehoord of dat hele gebeuren stond qua persoonlijke beleving nog in de kinderschoenen. 1995, twintig jaar geleden, was een sleuteljaar voor mijn toenmalige carrière.

ANT-19 - Ouderkerk 190295 - Purdy in gras Scan10093Ik werkte halverwege die jaren negentig al een paar jaar voor de grootste auto-importeur van Nederland en ‘deed’ daar mijn favoriete automerk waar we net een nieuwe compacte middenklasser aanboden in de vorm van de Felicia. Een eerste vingeroefening van de Tsjechen onder auspiciën van de Volkswagen-directie. We hadden die wagens met verschillende benzine- en dieselmotoren en het was nu de beurt aan het publiek om de auto naar waarde te schatten. Januari 1995 was een stressvolle tijd, omdat we net bezig waren met voorbereiding van de tweejaarlijkse auto-RAI. En daar zou de nieuwe auto breed worden geintroduceerd. We trainden de toenmalige dealerverkopers die in de stand aan de slag zouden gaan en dat leverde uiteindelijk heel wat nieuwe orders op voor een degelijke en keurig nette auto die voor een relatief laag bedrag VW-techniek combineerde met de meeste binnenruimte uit zijn klasse. Intussen woonde ik ook al weer precies een jaar in ons huidige huis in een mooie omgeving op de rand van de Hoofdstad.

ANT-12 - Amsterdam Uitmarkt 1994 - Varende ton Scan10087We raakten in de thuissituatie net gewend aan de nieuwe omgeving, genoten van het verminderde filegedoe na die verhuizing en voor mij was het ook al zo plezierig omdat Schiphol met al haar aantrekkelijkheden om de hoek te vinden was. We hadden onze, toen nog jonge, hond Purdy een paar jaar in huis. En als we naar Duitsland gingen voor wat inkopen deden we dat steevast in Essen. Ik zat zelf ook regelmatig in Praag en vond dat een van de leukste plekken van Europa. Al waren de gesprekken daar niet altijd even gezellig… Hoe dan ook, 20 jaar geleden was het leven nog overzichtelijk. Je deed veel zo niet alles met de schrijfmachine, fax of kopieermachine. En weken hadden vaak een uurtje of 60-70 aan werktijden in zich. Het lijkt zo kort geleden allemaal, maar wat is het al weer lang geschiedenis….