Warrig en sexy, Suranne Jones!

Je zou haar kunnen kennen uit de bekende politiereeks Scott & Bailey die al een paar jaar ook op de Nederlandse zenders wordt gedraaid. Maar haar oeuvre is een flink stuk groter, ook al moet je dan wel even zoeken op Netflix of BBC One. Een echt geweldige rol speelt ze in Doctor Foster, een reeks over een vrouw die niet alleen huisarts is maar ook moeder en echtgenote van een man die niet wil deugen. Dat verhaal zorgt voor een geweldige serie die in 2017 een vervolg kreeg en waarvoor men een derde overweegt. Ik heb het over de Britse actrice Suranne Jones (40) die haar eerste bekendheid kreeg in de bekende reeks Coronation Street. Een vrouw die er uit ziet of ze naast haar rol in de series en films waarin ze acteert ook nog even de was en slaapkamers van de studio doet. Maar ook expliciete seks uitstraalt. Beetje onverzorgd, maar wel sexy.

En een gezicht dat duizend uitdrukkingen kent. Gepokt en gemazeld in het acteurs vak. Winnares van grote prijzen in haar vakgebied. Intussen speelt ze weer in tv-series als Save Me en Gentleman Jack. Haar manier van acteren weer heel anders dan die van de eerdergenoemde dames in dit vakgebied. Altijd wat warrig aandoend, maar vastberaden als het er op aankomt. Zij heeft ook in haar normale leven een heerlijk ironische manier van tegen de dingen aankijken. Zoals wanneer ze het heeft over haar eerste herinneringen uit haar jeugd. Dat waren koeien die bij hen thuis door de ramen naar binnen keken. Verwijzing naar haar opvoeding op het Britse platteland. Op school voelde ze zich altijd anders dan de rest en ze werd dan ook uitvoerig gepest. Zit daar dan haar verbeten blik en aanpak van sommige rollen in?! Ze ging pas echt leven toen ze kon gaan acteren.

Het is haar passie. Haar liefdesleven is pas onlangs tot rust gekomen toen ze trouwde met een scriptschrijver en redacteur waarmee ze in 2016 een zoon kreeg. Als ze even niet hoeft te acteren is ze zeer actief in de wereld van liefdadigheid t.b.v. goede doelen. Niet in de laatste plaats omdat haar moeder ooit werd getroffen door borstkanker en dat een enorme stempel op haar leven zette. Suranne Jones is er ook weer zo een om in de gaten te houden. Heerlijke actrice, geen plastic fantastic zoals je zaak in de VS ziet, maar gewoon down-to-earth acteren. Wat de karakters die ze speelt zo levensecht maken. Herkenbaar ook. En als ik dan in het verlengde die reeks Doctor Foster mag aanbevelen?! Kijk dan meteen naar haar gezicht en snap wat ik bedoel met mijn verhaal…(Beelden: Internet)

Vakantie

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In mijn jeugd was vakantie vooral de periode die in de zomermaanden bepaalde dat je niet naar school hoefde. Van verre reizen of comfortabel vervoer was echt geen sprake. In de woonwijk waar ik opgroeide was werken het devies en de ouders hadden niet zoals nu zoveel of vaak vrij dat ze wel een weekje of drie naar Spanje konden afreizen. Nee, een week was al lang. Ook bij ons thuis. Mijn leasevader handelde in vierwielers en sleutelde waar hij kon bij familieleden aan scheepsmotoren of auto’s en kwam dan vaak met een aardig weekbedrag naar huis. Niet dat we daar veel aan overhielden hoor. Hij maakte in zijn handelsjaren ook wel eens missers mee en kon ook erg aardig ‘innemen’. Een euvel dat hij deelde met meer ouders van jongens in mijn leeftijdsgroep. Die ouders hadden de oorlog mee gemaakt en ergens waren ze daardoor soms wat van het geestelijk rechte paadje af. Neemt niet weg dat wij voor de vakantie altijd ergens geld genoeg hadden en dat we dan wat je noemt ‘luxe’ op stap gingen. Met de auto. En die kwam dan vrijwel steevast uit de handelsvoorraad van ‘pa’. Een Amerikaanse of Britse Ford, Skoda, IFA of soms een DKW. Omdat mijn moeder een ingebakken afkeer had van tenten en kamperen, werd dan gekozen voor een redelijk luxe hotel of even comfortabel familiepension, liefst ergens in of bij het toen nog redelijk rustige Limburgse Valkenburg.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Mijn moeder had iets met die omgeving, vermoedelijk omdat het zo dicht bij het buitenland lag, waar zij telkens van droomde om er nog eens te komen. Maar ja, een paspoort hadden we niet en mijn ‘pa’ liet zich liever van de Vaalserberg afgooien dan dat hij ook maar een stap in Duitsland zette. ‘Teveel meegemaakt met die Moffen’. Als we na een lange rit dan eindelijk in het  hotel van bestemming waren aangekomen werd er uitgepakt. Niet alleen letterlijk, ook figuurlijk. Het mocht iets kosten. We dronken thee met taartjes, bier (voor pa) en een wijntje met wat pinda’s in een of ander etablissement en ‘s-avonds een goed diner in het hotel. Geld speelde dan even geen rol. Ik had altijd het idee dat andere kinderen uit mijn straat of school hetzelfde meemaakten tijdens die weken afwezigheid, maar dat viel meestal vies tegen. De meesten bleven in de straat hangen waar ze woonden, bezochten een dagje het Pretpark Oud-Valkeveen aan de rand van Gooi en als hun vader een auto had wellicht de Veluwe. Maar echt ver ging men in die jaren vijftig niet. Onze soort vakanties was dus best uitzonderlijk. Dat we soms drie weken na terugkomst weinig beleg op brood hadden speelde een minder opvallende rol.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het geld vloeide waar het niet gaan kon. Maar plezier hadden we wel. En ik leerde er zo het zelf ook het Valkenburgse vermaak kennen. Net als de Vaalser omgeving en kleine stukjes Belgie. Want illegaal die grens over vonden mijn ouders indertijd best spannend. Soms pakte dat best wel verkeerd uit, want als gezegd, een paspoort hadden ze niet, zelfs geen groene kaart of zo. Maar goed, avontuur moest er zijn. Op de terugweg naar huis waren we altijd extra lang onderweg. We stopten dan in Roermond waar we ergens een maaltijd namen van friet en knakworst. Zalig! En in Utrecht nog even stoppen voor een drankje en een hard stuk metworst of zoiets. Elk jaar weer een feest. Toen ik zelf voor het eerst op vakantie ging, samen met mijn huidige vrouw, toen nog mijn verloofde, mag je raden waar we heen gingen. Juist. Maar de ware magie en passie kwamen nu van ons zelf en niet van de omgeving. Maar dat paste ook goed bij de leeftijd. Of ik toen veel heb gezien van die zelfde omgeving? Ik geloof het niet. Maar dat haalden we later nog wel in. Ben er sindsdien nog vaak geweest. Leuke bestemming, al is er intussen veel veranderd. En niet allemaal ten goede.

IK….als uitgangspunt…

Dic2Als ik de lezer hier vraag wie de belangrijkste persoon in zijn of haar leven is, geeft u vast een voorspelbaar antwoord. Daar is niks mis mee hoor, omdat we natuurlijk allemaal, niemand uitgezonderd, vooral zijn ingesteld op ons zelf. Was dit niet zo, werden de sociale media per direct spookomgevingen zonder inhoud, waren alle blogs onmiddellijk uit de lucht en werd het vooral op tv en radio compleet stil. Mensen zien zichzelf nog altijd als het centrum van het heelal. Omdat we nu eenmaal niet namens een ander kunnen denken, ook al zijn er stromingen die nu net DAT in hun statuten hebben staan. De mens is per definitie egocentrisch. Wil je dat niet geloven? Kijk maar eens goed naar in of via alle media naar wat mensen zoal oreren. Ga eens neuzen in de diverse ‘koopgoten’ van ons land. Zie hoe mensen over de boulevard flaneren. Ze doen dat niet om rond te kijken, maar om gezien te worden.

Prem - 2Het fenomeen ‘BN-er’ baseert zich op erkenning van het unieke kunstje dat men al dan niet bezit. Als je daar goed naar kijkt prik je er direct doorheen als een speld door een zeepbel. Het meeste van al die ego’s stelt weinig voor. De kunstjes op zich ook niet en het uiterlijk vertoon nog minder. Ook zelfbenoemde experts zijn een bron van veel vermaak. Elk zichzelf respecterend Tv-programma kent een hele reeks van dit soort lieden, vaak dezelfde omdat de journalistiek weigert of te lui is andere bronnen op te zoeken. En dus barst het van de scheidingsexperts, geboortespecialisten, weddingplanners, Royalty- of trendwatchers, verkeersdeskundigen of lieden die precies kunnen voorspellen hoe de koersen op de beurs zich zullen ontwikkelen. En dit is maar een kleine greep in de zak vol van dit soort lui.

altAh6X0Ako8G7hyJp7I2sWlCM8sgbf7PMNkKjJeABkL0CZAllemaal overtuigd van het eigen gelijk, maar ook op e.o.a. wijze komen bovendrijven in de soep die door de media telkens weer voor ons wordt bereid. Het ego kent geen grenzen, soms gaat dit niet helemaal samen met het imago dat men zoekt. Omdat andere mensen veelal naar die ego’s kijken met een zekere kritische blik. Die kan goedkeuring inhouden maar ook afkeer. En als dit laatste zo is moet je weer overleg voeren met een ego-deskundigen om jezelf bij te schaven opdat je wel voldoet aan dat zelfvoldane beeld dat de meeste mensen toch bezitten. Dus als je de vraag moet beantwoorden wie de belangrijkste mens is in jouw leven, ga dan niet in familiealbums speuren of diep na zitten denken. Zoek gewoon een spiegel op en zie wie het echt is. De Ik-figuur is in 99,999% van de gevallen echt de allerbelangrijkste persoon in je leven. En mocht je dat niet geweten hebben, wellicht tijd om toch eens aan je eigen ego, uitstraling en imago te gaan werken. Kan heel verhelderend zijn. Mocht je menen een duidelijk beeld te bezitten van wie je bent, schrijf het hieronder gerust op. En ook waarom jij meent bij die 0,001% te behoren die zichzelf niet als belangrijk erkent. Lijkt mij een geweldige aanvulling op dit verhaaltje dat ik uiteraard in het licht van de spotlights en voor een grote spiegel heb geschreven.

Grace

GC02Je hebt van die vrouwen……tja, daar kunnen wij mannen dan naar staan staren en alleen maar denken aan het moment dat je slechts de pink van zo iemand zou mogen kussen, dan was het al wat. Vaak zijn die vrouwen voor ons gemiddelde burgermensen onbereikbaar. Zouden ze zelf niet zo in elkaar steken, zorgt de omgeving wel dat ze zich buitengewoon afstandelijk moeten gedragen. Zo ben ik een groot fan van Maxima, al was het maar om die altijd aanwezige ironisch glimlach om haar mond. Relativering kan een vrouw als zij doen overleven in een wereld die van geboorte niet de hare was of is. Hetzelfde geldt eigenlijk voor voormalig actrice Grace Kelly. Was een natuurlijke schoonheid van de puurste Amerikaanse soort. Werd door de grote fotografen uit die tijd omarmd. Haar portretten zijn van een voorbeeldige schoonheid. Een vrouw om van te houden. Dat deden wat mannen toen zij nog als filmster door het leven ging. Maar ook de Prins Rainier van Monaco viel voor haar charmes. En trok met zijn aanbod wat zij niet kon weigeren het langste strootje. Zij werd prinses en bestierde samen met haar man het stinkend rijke maar piepkleine vorstendom in het zuiden van Frankrijk.

GC03Zij bleef mooi, kon zich nog meer veroorloven dan voorheen als filmster en zorgde dat het voortbestaan van de monarchie daar werd verzorgd. Haar droomprins was een kop kleiner dan zij, was nu niet bepaald Mister Universe, maar had zo zijn eigen charmes en kennelijke aantrekkelijkheden. Hoe dan ook, zij kreeg de status van droomprinses. Helaas reed ze op een kwade dag in 1982 met haar vorstelijke auto een ravijn in en kwam om het leven. Ze werd slechts 53 jaar oud. En dan ontstaat een mythevorming die zijn weerga niet kent. Uitvloeisel daarvan is de expositie die over haar leven wordt gehouden in Paleis Het Loo bij Apeldoorn. In de expositieruimte waar men wel meer wisseltentoonstellingen houdt is een fraaie uitstalling van foto’s, films, jurken, juwelen en zelfs een auto te zien die allemaal te maken hebben met haar leven en optreden. Van Grace Kelly tot Prinses Grace. Ik viel vooral voor de foto’s. Vond dat zij een slechte smaak had qua kleurkeuze bij de jurken, maar goed, een echte vrouw, dus eigenwijs.

GC01Nee, haar portretten zijn om van te smullen. Zegt veel over de fotograaf natuurlijk, maar ook over haar manier van poseren. Een schoonheid die ook niet zo snel verwelkte. Wil je er heen, kan nog. De expositie is verlengd tot en met 4 januari 2015. Daarna gaat hij weer op reis. Is namelijk bedoeld voor de hele wereld. Neem de moeite en reis af naar Het Loo. En wellicht zie je dan ook wat ik bedoel als ik het heb over schoonheden van vrouwen die heel soms mijn koninklijk meninggeverspad betreden……. (tickets kosten 17,50 p.p. – online besteld 16,00 p.p. Bij gebruik van de Museumjaarkaart betaal je een toeslag op je gratis entree van 3,00 p.p. )