
Toen ik dus in de afgelopen zomer ineens voor de eerste keer in het ziekenhuis terecht kwam met extreem lage bloedwaarden en daarvoor een geweldige berg bloeddoping ontving merkte ik meteen op dat dit spul me samen met de toegevoegde medicatie voorzag van een berg energie die een jong kalfje in de wei zou doen dartelen. Nu ben ik die leeftijd wel iets voorbij, maar de energie spatte uit mijn oren zowat. Wist niet waarom sommige atleten of beroepfietsers dit ook toepassen maar snap nu wel wat ze hier toe beweegt. Dus kon ik eenmaal terug thuis gewoon weer aan het werk in de tuin (sinkhole dichten) met zakken zand en zo meer. Waar ik zelf ook op hoopte was dat mijn al jaren aanwezige migraine kwaal wellicht zou verdwijnen. Immers ik was doorgespoeld, schoongemaakt, er vloeide schoon bloed door de aderen.

Nou, niks van dat alles. Binnen de kortste keren meldde zich weer een nieuwe aanval van die in het begin zicht beperkende migraine aandoening. En wederom in de frequentie die ik de laatste jaren gewoon ben geraakt te ondergaan. Dat verse bloed hielp daar dus niets tegen. Fysiologisch zitten wij mensen dus vreemd in elkaar. Bij de latere ingreep werd mijn in het vooroverleg besproken migraine-gevoeligheid nog genoemd, maar verder ter kennisgeving aangenomen. Niks veranderd, want na de ingreep eenmaal weer thuis kwam ook de migraine gewoon langs. Dubbel bijkomen. Stress? Het kan allemaal maar het blijft bijzonder als je pas laat in je leven met die kwaal van doen kreeg en er kennelijk niet zo goed meer vanaf kunt komen. Vrouwen in de overgang lijden er ook nog wel eens aan, maar als de hormonen eenmaal zijn geemigreerd naar elders nemen ze die kwaal bij de dames vaak mee. Bij mannen werkt dat kennelijk anders. Blijft vervelend, verrassend en ook confronterend. Op het moment dat ik dit opschrijf (een tijdje terug want ik schreef veel blogs vooruit als ik inspiratie bezat) zit ik weer met slecht zicht in de ogen en wacht ik op de hoofdpijn die me een paar uur vertraagt. De bloeddoping was en is geweldig, maar het corrigeerde bepaalde zaken niet. Integendeel… (Beelden: Internet)


























Daarvoor is een paar redenen te noemen. Allereerst….die elektrische auto’s zijn domweg te duur! Veel te duur. Ook al schermen die voorstanders dan met allerlei kilometer/kostprijsberekeningen, men houdt daarbij angstvallig de prijs van accu-pakketten buiten beeld. Als je die moet vervangen ben je zo een paar duizend Euri verder. Ook wordt je nooit verteld dat de actieradius (over het algemeen al met dik 40% overdreven) met 50% afneemt als het een beetje koud is buiten en je de kachel, verlichting, navigatie en ruitenwissers moet gebruiken. Daarbij is de oplaad-infrastructuur nog nauwelijks van de grond gekomen. Wil je dus in 2030 (12 jaar na nu) alle benzine/diesel/gasauto’s hebben vervangen dient een kapitaalslag te worden gemaakt die zijn weerga niet kent. De voorstanders, veelal zelf rijdend in leaseautos van een of andere organisatie die milieutechnisch welwillend doet wat haar personeel vraagt, zien die nadelen niet. Als wij nu maar uit onze ‘ouderwetse’ auto’s stappen en die massaal onder de grond laten begraven komt het goed met de wereld. Nou vergeet het maar!
We rijden momenteel alleen in ons landje al met 8,5 miljoen traditionele (om de term maar eens te gebruikten) maar zeer efficiente voertuigen rond. Het aandeel van de elektrische auto is ook na alle jaren propaganda uit de linkse hoek, plus de staatssubsidies op het gebruik, niet meer dan 1% van het jaarlijkse totaal aan verkopen. En van die 1% zit een groot deel in de zakelijke hoek i.c. de taxiwereld. Een deel van deze wagens verdwijnt na een paar jaar gebruik richting buitenland. In ons land zijn die wagen ook tweedehands nauwelijks gevraagd. Het resultaat is een lagere restwaarde dan vooraf bedacht. Vraag en aanbod en zo meer. Dan gebruikt met ook graag het argument dat de uitstoot van CO2 en dat soort stoffen enorm wordt teruggebracht als we elektrisch gaan rijden. Vergeten wordt dan dat van alle uitstoot 16% aan het totale verkeer kan worden toegeschreven. De rest is industrie, landbouw, veeteelt, huishoudelijk gebruik. Maar de symboolwerking is voor de actievoerende voorstanders van groter belang dan de feiten.
Grensoverschrijdende vervuiling bijvoorbeeld. Blijkt veel groter dan men dacht, maar die feiten worden weggepoetst. Net als de productie van accu’s, of de afvoer van de gebruikte exemplaren. Kortom, als we elektrisch gaan rijden komt er in de marge verbetering van die situatie. En niet veel meer. Leuke groene hobby dus, geen oplossing! En intussen kijk ik naar de vertegenwoordiger van zo’n groene partij die bij mij in de straat woont. En waar drie normale benzineauto’s binnen het gezin in gebruik zijn die regelmatig worden gebruikt. Het gezin heeft wel zonnecellen op het dak. Kennelijk om het geweten te sussen?! Intussen ben ik blij met mijn compacte benzineauto die me heen en weer naar Aken bracht met vier man en bagage. Zonder dat ik met de zenuwen hoefde te zitten over mijn actieradius. Nee, ik ben er nog niet aan toe. Eerst maar eens betaalbaar maken die dingen, een bruikbare actieradius bieden, een goede restwaarde, een laadinfrastructuur die vergelijkbaar is met die van normale tankstations en een oplaadtijd die niet in uren maar minuten wordt uitgedrukt. Pas dan zou ik eventueel ook enig enthousiasme kunnen voelen bij het idee dat we in 2030 allemaal elektrische zouden kunnen rijden. Vraag is wel of ik het tegen die tijd nog wel zou willen…… De leeftijd en zo meer…..:)

