Meten met twee maten…

Stel je de situatie eens voor. Op een of andere wijze weten angstige Noord-Koreaanse burgers te vluchten uit dat akelige land en zetten via-via koers naar onze streken. Ze worden hier mt open armen opgevangen en krijgen net als zovele andere immigranten alle kansen om zich te ontplooien en tevens om zich te uiten. Als dat het geval is blijkt dat zij de leer van hun grote Leider toch met verve uitdragen en deze nog steeds vereren. Zodanig zelfs dat zij afdwingen dat wij onze toon t.o.v. hun oude thuisland matigen, dat wij alles wat in Noord-Korea verboden wordt ook hier in de ban doen en dat zij in het publieke verkeer gewoon hun traditionele klederdracht willen blijven dragen. Wat buitengewoon onpraktisch is en ook stigmatiserend. Waarom zouden wij daar tegen in actie komen? Wat zou ons bezwaar zijn? Als ik zie hoe wij omgaan met de uitingen van de dominante islam in onze streken doen we vermoedelijk niets en vinden alles goed.

Zelfs de bouw van speciale Noord-Koreaanse scholen waar het onderwijs wordt aangepast zodat de dictatoriale leer van Kim-Jong-Un kan worden uitgedragen. We zouden ook de oprichting van enorme beelden toestaan waar de voormalige inwoners van dat zo door de dictatuur van het communisme beheerste land hun Leider kunnen aanbidden! Waarom? Omdat dit past in onze democratie. Alles is geoorloofd als er een cultureel/godsdienstig sausje overheen gegooid kan worden. Ik heb wel eens geopperd dat we wel heel meebuigend zijn als het om geloof gaat of godsdienst. Zouden we net zo enthousiast reageren op actieve vertegenwoordigers van het Naturisten als die hun recht op gelijke behandeling zouden bepleiten als we nu doen op een geloof waar precies het omgekeerde van ons vrije westerlingen wordt verlangd? Wat is dat toch met ons dat we elke vorm van kritiek op dat wonderlijke vertrutten van de samenleving meteen afdoen als ‘abject’, nationalistisch of (de bekende dooddoener) ‘extreemrechts’?

Vanuit mijn gewoon realisme kijk ik naar een samenleving die haar eigen vrijheden wil inleveren als daardoor een kleine minderheid zich beter voelt. In dat kader hoef ik maar te wijzen op de vast dit najaar weer oplaaiende Zwarte-Pietendiscussie. Met valse argumenten gevoerd, en met ingegraven meningen van voor- en tegenstanders tot gevolg. Onlangs las ik in een bekend zakenreisblad dat de Saudische luchtvaartmaatschappij alle vrouwelijke passagiers opdraagt hun lijf te bedekken. Anders worden ze niet meer meegenomen aan boord. Hun haren hoeven (nog)niet bedekt te worden, maar men heeft wel allerlei wetten en regels voor stewardessen aan boord bij vliegtuigen van bijvoorbeeld KLM. Niet van boord zonder hoofddoek. Onze vrijheden, ingeleverd omwille van een onbewezen geloof. Nu zou ik nooit met een dergelijke carrier willen vliegen noch naar een land dat mensenrechten met de voeten treedt, maar er zijn voldoende westerlingen die dat wel doen. Al was het maar in opdracht van hun bedrijf. En die worden dan geknecht, qua vrijheden ingeperkt, en als ze niet doen wat wordt verlangd, opgesloten. Blijft toch opmerkelijk dat we die wonderlijke godsdienstige wetgeving ook hier gewoon willen toestaan. Is dat nu een vorm van politiek correct masochisme? Vast. Dus begin ik maar met het ophangen van het portret van de Grote Leider. Ben ik daar alvast op tijd bij. Want die roert zich momenteel met verve. En heeft een ding mee! Hij en zijn doctrine zijn tastbaar. Hoe akelig ook. Kan van de meeste godsdiensten niet worden gezegd. (Foto’s: Internet/Flickr)

Indoctrinatie

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Geloven indoctrineren jonge kinderen regelmatig….

Het lijkt er op dat de jeugd op verschillende plekken in de wereld weer net zo wordt geindoctrineerd als ik me herinner uit de dagen dat ik zelf nog onder de invloed verkeerde van het traditionele katholicisme. Als je een al dan niet verdorven of totalitaire leer wilt verspreiden doe je dat via kinderen. Die zijn nog onbevooroordeeld en pikken alles op wat volwassenen hen meegeven aan kennis, normen en/of waarden. Of dat nu gaat over normaal gedrag of het geloof in het grote witte schaap op de wolken die alles bestuurt. Een kind is een gemakkelijk doelwit, vandaar dat er o.a. in ons land zoveel aandacht is voor bijzonder onderwijs. Vanuit de diverse geloofsstromingen of omdat ouders menen dat slechts een extreem milieubewustzijn leidt tot een betere toekomst voor kun kroost. Opvallend is daarbij dat al dat bewerken van die kleine geesten niet noodzakelijkerwijs leidt tot betere mensen als ze eenmaal de volwassenheid bereiken. Integendeel zelfs. Veel mensen zijn juist buitengewoon fanatiek in de leer die ze hebben meegekregen van huis of school uit. En als ze dan ook nog eens in kerken of andere tempels extra worden bewerkt is die geest totaal verwrongen en ziet anders denkenden dan als vijandig.

Farizeeen_beschuldigen_Christus-Duccio_di_buoninsegnaWaar dit toe kan leiden zagen we in de achter ons liggende decennia. Het nazisme was buitengewoon goed in het overbrengen van de Arische gedachte, in het communistische deel van onze wereld waren de kapitalisten dusdanig angstaanjagend dat men er liever niet mee omging. Voor katholieken waren protestanten afvallig, omgekeerd leefde de gedachte aan Paapse zondaars die meer met uiterlijk vertoon dan met inhoud bezig waren. Jezus of Maria het maakte veel uit. Voor de christenen waren de moslims een erfvijand, voor de Noord-Koreanen is Amerika de grote boeman. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Indoctrinatie van de ergste soort. Zoals veel volken een ingebakken haat hebben tegen het Joodse volk. Opmerkelijk hoe land dit door de generaties is doorgegeven. Aangevuurd door predikers met maar een boodschap; haat verspreiden. En met kinderen lukt dat buitengewoon goed. Het slijt maar moeizaam.

1414344+s(120!x120!)Volgens van Dale is indoctrinatie niet meer dan een onder druk aanvaarden van een politieke of geloofsstroming. Kortom, vroeg beginnen en je krijgt later de resultaten die je wilt. Ik zag ooit zelf de resultaten na de Wende in Oost-Europa. Het toch wat lethargische denken van de mensen daar, alles werd voorheen door de Staat geregeld, maakte dat men maar met veel moeit kon wennen aan het idee zelf te moeten beslissen. Het eigen lot, de eigen carriere, het eigen huis. Het bleken vaak lastig te nemen hindernissen. Zo is het ook met mensen die nog zijn opgesloten in een alles beheersend geloof. Geen eigen beslissingen, alles moet overlegd worden met de sociale groep waarin men verkeert en als er grote dingen plaatsvinden zal de grote baas boven de wolken dit wel zo gewild hebben. Het is bijna zielig. Maar dat vind ik uberhaupt van kinderen die moeten opgroeien in zo’n omgeving. Al lijkt het allemaal leuk, de eigen ontwikkeling wordt er door gestuurd, de onafhankelijke observatie ondenkbaar. Zij die dit op hun geweten hebben moeten eigenlijk worden gestraft. Maar ja, dat zal wel weer een gevolg zijn van mijn opvoeding. Ik haat indoctrinatie. Wellicht omdat ik het zelf heb meegemaakt. Maar we hebben er elke dag mee te maken. En dat kon nog wel eens een probleem worden in de nabije toekomst. Indoctrinatie staat haaks op individuele vrijheid zoals we die de afgelopen 50/60 jaar hebben ontwikkeld in ons land. Toch iets om even over na te denken? Doen we dat niet moeten we niet raar opkijken als we over 10-15 jaar allemaal weer een juk dragen dat volgende generaties weer indoctrineert…