Genocide en propaganda…

Genocide en propaganda…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 7-10-23-3.jpg

Morgen, op de 7e oktober kijken we vol afgrijzen terug naar 2023 om dan meteen te constateren dat die datum altijd verbonden zal blijven met een genocide (anderen noemen het een ongekende pogrom, weer anderen een verzetsdaad..) op joodse onschuldige burgers en een wreedheid die de wereld (bewust of onbewust) nog niet eerder zag. Hamas en haar volgelingen trokken toen de grenzen van Gaza en Israel over en moordden, verkrachtten, ontvoerden, en plunderden Joodse nederzettingen en burgers. De paar IDF-soldaten die daar actief waren werden snel overrompeld en als ze vrouw waren onderworpen aan de bekende gruwelijkheden die barbaren er op na houden die nu eenmaal wetteloos en qua niveau grenzeloos opereren. Het menselijk leed was niet te overzien.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 7-10-23-6.jpg

Ontvoerde Israeli (en andere mensen die bij toeval in de buurt van de inval waren..) werden als gijzelaars naar holen in Gaza gesleept, vastgehouden in tunnels en daar gemarteld, verder verkracht, onthouden van voedsel en medische zorg. Het wrede lot niet verzacht door actieve hulp vanuit het Rode Kruis, Amnesty of de VN. Integendeel. Veel van die organisaties keken liever weg. Ze zouden later wel een actieve rol willen spelen toen Israel, voorspelbaar, keihard terug sloeg in Gaza en daarbij Hamas stevige slagen toebracht en de Gazaanse samenleving aardig in puin hakte. Daarover spraken vooral linkse mensen hier en sommige buurstaten schande, maar tegelijkertijd weigerden die buurlanden om Gazaanse (Arabische) vluchtelingen op te vangen. Immers, men heeft daar niet zoveel op met ‘Palestijnen’. Het diep gewortelde moslim-extremisme speelt daarbij een grote rol. Intussen weten we dat met name de staten en groepen die maar een doel kennen; Israel van de kaart vegen, de krachten bundelden en met raketten en veel geweld het Joodse land terroriseerden.

Israel sloeg terug. Keihard. Hezbollah, Huti’s, Iran, allemaal kregen ze klappen. Het bloed vloeide, en de gijzelaars werden deels na uitruil met gevangenen in Israel vrijgelaten. Ze vertelden na thuiskomst hun gruwelijke verhalen. Met geen pen te beschrijven wat ze meemaakten. Andere gijzelaars op gruwelijke wijze vermoord. Zelfs baby’s gewurgd voor de ogen van hun moeder die daarna ook zelf beestachtig werd geslacht. En dan zijn we nu anno 2026 zo ver dat vooral extreemlinks een anti-Israel beleid voorstaat, alle banden met het joodse land wil verbreken en meer dan de ruimte geeft aan stateloze en illegale plunderaars om hier hun haat te verspreiden. Antisemitisme nu overal aanwezig. Wat dat betreft heeft Hamas ‘prima’ haar werk gedaan. Links buigt voor de islam en likt de schoenen van de ophitsers die mede verantwoordelijk waren voor die genocide van 7 oktober. Ik walg van die lui. En laat niemand nu met ‘ja maar’ beginnen. Wat je ook mag bedenken over hoe Israel omgaat met die ‘Palestijnse Arabieren’, deze slachtpartij is niet te verdedigen. En ik zou wel eens willen zien hoe wij Nederlanders reageren als hier hetzelfde zou gebeuren vanuit Belgie of zo. Gaan we dan zalvend praten met de daders of hen op voorhand vergeven?? Nee toch zeker! Kortom, laten we vooral gedenken wie er allemaal zijn afgeslacht op die dag. En trachten vrede te koesteren. Dat is veel waard. Al is het met sommige groepen lastiger vreedzaam samenleven dan met anderen….. (beelden: internet)

Universeel verlangen…

Universeel verlangen…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: a320-yemenia.jpg

Onlangs keek ik weer even naar een filmpje zoals net online gezet door luchtvaart-youtuber Josh Cahill. Ik berichtte al eens eerder over hem. De man vliegt echt overal heen en test onderweg de service en kwaliteit van luchtvaartmaatschappijen zowel op de grond als in de lucht. Dit keer vloog hij van Cairo naar Yemen. Dat laatste land staat op de rode lijst van landen waar je niet heen moet reizen. De beruchte Huti-rebellen schieten daar hun raketten af op alles wat voor hen vijandige doelen zijn en dat maakte het land ook doelwit voor tegenaanvallen uit Israel of de VS. Hoe dan ook, met een van de weinige vliegtuigen die de lokale airline (Yemenia) bezit vloog hij dus naar dat beruchte land. En wat hem opviel was dat de bemanning uiterst vriendelijk was en het eten aan boord best redelijk te doen. Het vliegtuig zelf was niet al te schoon op sommige plekken, maar ach, een land in oorlog…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: zuid-yemen.jpg

Opvallend was ook dat de machine waarmee Josh vloog landde in het zuiden van Yemen en dat daar totaal geen oorlogssfeer hing. Integendeel. Het oogde als een vakantiebestemming met uiterst vriendelijke mensen, een goed hotel, en gidsen die je overal mee naar toe namen behalve het noorden van het land. Want daar zetelen die Huti’s en voeren daar een waar schrikbewind uit. Niet voor niets dat ook de Saudi’s constant met die lui in de clinch liggen. Niets daarvan in het zuiden. Daar heerste rust en vrede en draaide de economie op een aardig niveau. Nieuwe smartphones zijn er te koop, Pepsi Cola en het wagenpark bepaald niet oud of versleten.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: alleen-2-woman.jpg

Sommige gidsen waren verdrietig o v er het negatieve reisadvies, want toeristen zouden dit gebied echt eens moeten bezoeken. Naar wat ik zag snapte ik dat wel. Josh Cahill stapte een dag of twee later weer in het vliegtuig richting Cairo. Zelfde toestel, nog steeds niet echt schoongemaakt, maar ja, daar komen ze wellicht helemaal niet toe.. Zijn conclusie was wel dat er in onze wereld een universele wens is onder gewone mensen (dus niet onder extremisten van welke kleur ook) naar geluk en welvaart. Een goede gezondheid, liefde en voorspoed. Ook in Yemen. En dat vond ik zelf wel een mooie conclusie….Want willen we dat niet allemaal? Nou ja, de meer normale types onder ons dan. Juist in deze periode van het jaar wens we elkaar van alles en nog wat aan goeds toe. Dat is een universeel begrip. En mooi om te zien dat men zelfs in een god vergeten oord als Yemen, dezelfde wensen voor zichzelf uit en overbrengt. (Beelden: Internet)