Bezit…

Bezit…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: bezit-2.jpg

Een paar weken terug werd ik geconfronteerd met twee voor mij toch vrij heftige heftige bewijzen dat onze samenleving zoals we die ooit kenden en in de loop van eeuwen opbouwden sterk onder druk staat. En die druk komt vanuit o.a. de islam waar men gelijke rechten voor man en vrouw ten sterkste veroordeelt, maar ook uit een kring van types die menen dat een vrouw er is voor de man en dat alles wat die man met haar wil doen ‘normaal’ is. Het staat allemaal haaks op hoe ik tegen de relatie tussen man en vrouw aankijk. Archaische culturen hebben hier niks te zoeken, maar helaas zijn het juist de ‘progressieven’ die menen dat een cultuur waarin de vrouw mijlenver wordt teruggebracht qua positie binnen een familie of relatie, een aanwinst is voor onze samenleving. In het tweede geval is dat bezit iets waarmee handel kan worden bedreven. Alsof je het hebt over vee, groenten of pakweg vis.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: bezit-1.jpg

Want in het onderhavige geval waarmee ik ook werd geconfronteerd via de media bracht een politieonderzoek aan het licht dat mannen hun vrouwen middels o.a. GHB drogeerden en daarna via internet aanboden voor seksuele verkrachting. Kon zijn door die man zelf, waarbij de opgenomen beelden dan werden ‘verkocht’ aan een duistere groep types waar men zich verlekkerde aan hetgeen werd aangeboden, maar ook via verkrachting door derden. Kon de buurman zijn, maar ook de notaris uit hetzelfde dorp die ook wel eens iets anders wilde. In Nederland was dit een relatief beperkt netwerk tot dan, maar de politie deed nog nader onderzoek.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: bezit-3.jpg

En dat laatste was gestart in de VS en kwam via het VK en Duitsland ook bij ons terecht. Mannen die hun vrouwen ‘verkochten’ voor de seksuele genoegens van anderen. Daders tussen de 21 en 60 jaar oud, afkomstig uit alle delen van de bevolking. Van huisschilder tot bankdirecteur. En die vrouwen door de verdoving die ze ondergingen tijdens en achteraf van niets wetend. Die werden met deze verhalen geconfronteerd toen de politie aan de deur stond. Je zult de boodschap maar krijgen. Vrouwen die ineens ontdekten waarom ze links en rechts aan en in hun lijf van dit vage klachten kenden, soms zo katerig wakker waren geworden, en dan beseffen wat er met dank aan hun trouwe echtgenoten met hun lichaam was gebeurd. Stel je dit maar eens voor. Huiveringwekkend. Uberhaupt is dat menen dat een partner jouw bezit is natuurlijk achterlijk. Behalve als die partner zelf bewust kiest (en niet onder sociale druk) om een onderliggende partij te spelen. Kan in een seksueel spel nog aantrekkelijk ook zijn voor sommige mensen, maar als je wordt verkocht zonder instemming praat je over een heel andere wereld. Wat gaat er dan mis in de koppen van deze kerels?? Kortom, de maag draaide bijna om. En het besef dat dit wellicht het tipje van de ijsberg was maakte dat gevoel niet veel beter. Slavernij zonder instemming, zonder medeweten, elk vertrouwen in de ander weg. Dan heb je geen achterlijk geloof meer nodig. Dan besef je hoe duivels het leven soms al kan zijn zonder dat …. (Beelden: Internet)

Afkeer van dwang…

Afkeer van dwang…

Eind vorig jaar kon je op de zaterdagavond een programma volgen onder de titel ‘Kamp van Koningsbrugge’.

Daarin was te zien hoe een basisgroep van 16 kandidaten een aantal dagen lang werden onderworpen aan militaire oefenpraktijken. Letterlijk tot ze er bij neervielen. Allemaal jonge, wel getrainde en van zichzelf overtuigde mannen en vrouwen. Als expert op afstand kon ik op voorhand al aanwijzen welke lieden het niet zouden redden. Deels had ik gelijk. Maar wat me ook bekroop was plaatsvervangende afkeer van de instructeurs die er plezier in hadden om deze ‘recruten’ fysiek en geestelijk af te knijpen en tot ‘dingen’ terug te brengen. Veel van die kandidaten braken daardoor al snel.

De macho’s veelal als eersten. Maar ik zelf hield me toch vooral bezig met de technieken die men benutte om die lui murw te maken. En ontdekte meteen waar ik in mijn karakter de trekjes had zitten die me maakten tot wat ik was of ben maar ook waarom het soms zo fout was gegaan in de omgang met ‘meerderen’. Zit overigens in de familie. Mijn oudere broer heeft hetzelfde euvel. Altijd gehad. Geen van bovenaf opgelegde dwang om iets te moeten, want dan komt het verzet omhoog. Geen diplomaten maar vooral eigenwijze lieden die het veelal menen beter te weten dan de boven hen geplaatsten. En in mijn geval had ik daarbij in 90% van de gevallen ook nog eens het gelijk aan de zijde. Want niemand neemt me kennis en ervaring af of maakt me tot een object in plaats van een vent die zijn eigen plek in het leven heeft verdiend. Wij meninggevers noemen ons niet voor niks zo. Die mening is een uiting van hoe we kijken naar de dingen en een ingebakken afkeer hebben van domheid of leugens. En soms zijn die laatste twee ook nog eens met elkaar gecombineerd. Vaak had ik geen enkele moeite om iemand te volgen die mij uit hetzelfde hout gesneden leek. Dan was ik degene die mee vooraan in de strijd ging en de loopgraven van onderhandeling of bestrijding onrecht graag betrad. Maar o wee als die man/vrouw duidelijk maakte niet geschikt te zijn voor de taak maar wel mij de les wilde leren.

Het leidde vrijwel altijd tot ellende. Elke zwakke plek was goed om er een stel goed gemikte pijlen op af te schieten. Trek je dan aan het langste eind? Tuurlijk niet, maar soms is het wel bevredigend. Ik wees er later zelfs opdrachtgevers op af. Nee….ik verdwijn niet in de achtergrond, ben niet geschikt als decor, maar zal altijd zorgen dat men mij niet vergeet. Liefst op basis van kennis van zaken. Maar dat vinden die ‘anderen’ veelal niks. Die worden instructeur bij het leger en drukken hun wil door bij mensen die zich al dan niet vrijwillig onderwerpen. Het leger was dus geen plek voor mij. Behalve als ik generaal had kunnen worden. Maar ja, aan houwdegens heeft men tegenwoordig een broertje dood. Slappe hap! Opvoeden die lui…. Ben toch benieuwd wat er zou gebeuren als we een stelletje kandidaten voor zo’n programma zouden halen van straat uit de kringen van de ‘verveelde jeugd’. Ik vrees dat we dan geen twee uitzendingen zouden kunnen vullen. En dat er dan overal protesten zouden volgen over onderdrukking, uitbuiting en racisme. Want zo zitten we tegenwoordig als maatschappij in elkaar. Watjescultuur…… Maar een leuk programma was het wel……Op naar de finale…Het Korps Commandotroepen…sponsor van het geheel…. (Beelden: Yellowbird archief)