Herfst

WP_20141004_003Als u dit leest is volgens de experts van KNMI en Meteo Consult de zomer afgelopen en zijn we aanbeland in de meteorologische herfst van dit jaar 2015. Vroeger op school gebeurde dat voor normale mensen pas op de 21e september, maar alles schijnt anders te moeten in dit tijdperk, dus we doen het er maar mee. Met het begin van die herfst eindigen de leuke dingen zoals evenementen, concerten, markten etc. die de zomer zo leuk kunnen maken, ook. We schakelen weer over van buiten naar binnen. Van de warmte van de zon naar de hitte van een hal vol mensen. Althans als je daar van houdt. Net als vorige jaren hebben we ons dit jaar aardig geweerd waar het dat genieten van..betreft. We bleven niet achter de geraniums zitten. Reden van hot naar her, reisden per auto, fiets, trein, boot, metro, bus en tram naar wat we op de agenda hadden gezet. En liepen ook enorm veel! Je zou er mager van worden…

WP_20150610_021Elke dag wel weer iets wat aandacht behoefde. Soms viel dat mee, in andere gevallen weer iets tegen. Een deel van die evenementen of bestemmingen beschreef ik hier al eens, veel andere liet ik weg. Want die kwamen in het verleden al eens voorbij. Ik ben een mens van trouwe bezoekjes of bekende tradities. Vreemd is een ontdekkingstocht en die zijn het beschrijven wat eerder waard dan een herhaling van zetten. De herfst is ook de periode van het jaar waarin de blaadjes van de bomen verkleuren. Van rood naar geel, van geel naar bruin en dan naar zwart. Tekenend voor alles wat groeit en bloeit. Vergankelijkheid als uitgangspunt. Want na de herfst volgt de vaak zo koude winter. De wisseling van de seizoenen ook voor kleding en kachel nodig. Die van ons is weer door de APK gekomen, de monteur was tevreden en snel weer weg.

WP_20150706_017Nu zou de gemiddelde lezer het idee kunnen krijgen dat ik vanaf nu besloten heb om helemaal niets meer te doen. Nou dat is een misvatting. In de afgelopen jaren is onze agenda aardig gevuld geraakt met zaken die van doen hebben met datzelfde genieten. Want dat doen we ook met vrienden en familie, met tripjes naar op enige afstand gelegen leuke steden, musea of wat ook. Er moeten weer de nodige kopjes koffie en thee worden gedronken met mensen die daar al maanden om vragen. Kortom, het blijft druk, maar in alle eerlijkheid dat willen we ook zo. Want die geraniums, tja, die hebben we niet eens in huis. Laat staan dat we gaan zitten kijken hoe ze groeien.

Niets doen!

cat-with-a-hangoverAfgelopen zondag was het even minder warm. Het was zelfs koel weer en dat is voor mij ideaal genoeg om mij binnen te vermaken. Met niks! Nou ja, anderen zullen dat zien als ‘niets’ voor mij is het pure ontspanning. Ik ben dan druk met mijn verzamelingen, ik schrijf wat, luister naar het nieuws, eet en drink wat en houd me verder rustig. Tussen alle bedrijven door van drukte die alle kanten op leidt in dit soort maanden en de evenementen of afspraken die voor de komende dagen op de agenda staat, is het heerlijk om even op adem te komen. Onze zomermaanden zijn altijd van de drukke soort. Sinds ik ben gaan beseffen dan ‘genieten’ ook kan inhouden dat je niet wacht op dat ‘ene telefoontje’ maar gewoon in je ‘blauwe engel’ moet stappen om te zien of elders in het land of daarbuiten nog iets leuks te doen valt doen we dat ook veel vaker. Dat zorgt niet alleen voor meer kilometrage dan gedacht, ik schreef er al eerder over in het blog over ‘van zilver naar blauw’ en de wisseling van de autowacht, maar ook voor een agenda die maar weinig witte vlakken kent.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zuiderzeemuseum Enkhuizen 06-15 

We zijn veel weg en onze lijst aan bestemmingen die dit jaar zijn bezocht zou anderen wellicht tot oververmoeidheid voeren. Ik geef ook toe dat ik de ambitie bezit om overal waar het leuk is even mijn gezicht in te leveren. Een deel van die bezoekjes laat ik ook hier de revue passeren. Maar afspraken met mensen die toch weer even willen bijpraten of eens een bakkie willen doen vermeld ik zelden of nooit. En ook dat komt veel voor. We fietsen en wandelen, we reizen per bus en trein, benutten de auto en af en toe ontvangen we ook nog mensen thuis. Je snapt niet dat de tijd zo snel lijkt te gaan? Nou ik wel! En dan is zo’n zondag gevuld met ‘niets’ echt heerlijk. Nu zijn die zondagen toch al meestal mijn specifieke domein. Om echt weer even te doen wat moest om dit of dat op te ruimen en een aanvang te maken met wat blogs die ik vaak vooruit schrijf.

WP_20150219_031Juist om door de week de ruimte te hebben en te houden te doen wat later weer kan worden gerapporteerd….. Of ik overal aan toekom is de vraag. Soms moet je even prioriteiten stellen. Ik heb dat al vaker aangeroerd. Maar bedenk dat ik zelden mensen vergeet. Ook al hebben jullie dat idee wellicht, ik maak het vast weer goed als de zomermaanden echt voorbij zijn en het aantal evenementen verminderd is. Tot dan….vergeef me!

Richting raden

OLYMPUS DIGITAL CAMERAStel je de volgende situatie nu eens voor; je loopt een bakkerswinkel binnen en gaat voor de balie staan van die zaak. Als de winkelmeneer/mevrouw je vraagt wat je wilt hebben zeg je niks. Je kijkt wat in de rondte. Wat zou de reactie zijn denk je? Of dat je bij een dokter binnenstapt voor een al dan niet vermeende klacht en de dokter je vraagt wat er aan scheelt en je ook daar zwijgt. Vreemd gedrag? Valt mee hoor. Wij mensen doen dit veelvuldig. Maar dan vooral in het verkeer. We zijn te belazerd om fatsoenlijk richting aan te geven en laten het aan anderen om het spelletje ‘gaat ie/zij heen of niet’ te spelen. Of we ons nu in een auto bewegen, op een scooter of de fiets, we weigeren steeds vaker de basis-verkeersregels die in dit land gelden te gehoorzamen. Ik pleitte al eerder voor het niet meer standaard meeleveren van richtingaanwijzers op gemotoriseerde vervoermiddelen, zonde van het geld en de energie.

Car crash 2Kennelijk zijn we zo druk met andere dingen dat aangeven welke kant we op willen te veel gedoe is. En dat leidt weliswaar tot gevaarlijke situaties, maar die worden vooral veroorzaakt door hen die op degene rijden die de richting niet aangaven. Moeten die maar  opletten. Net als die bakker en dokter. Gewoon raden welke kant wij op gaan. Wij zijn te macho voor die regels, onze telefoon vraagt de aandacht, of de kinderen op de achterbank. Overmatig veel vrouwen lijden aan dit euvel, maar naar respect hunkerende nieuwkomers in het verkeer kunnen er ook wat van, zelfs een enkele SUV-piloot vindt dat zijn rijdende container groot genoeg is om anderen in het ongewisse te laten omtrent welke richting deze mastodont op zal waaien. Nu spot ik er een beetje mee, maar het is levensgevaarlijk gedrag. Richting aangeven moet! Ook op rotondes! Ook op de fiets! En graag op het moment dat je een meter of tien af bent van de plek waar je gaat afslaan.

Verkeerslicht - 2Als je al bent afgeslagen je richting aangeven is mosterd na de bekende maaltijd. Het is vastgelegd in de Wegenverkeerswet en leidt (als de agenten ooit eens een controle zouden uitvoeren, wat ze nooit doen) absoluut tot een bekeuring. Elke zichzelf respecterende rijschool leert het je ook, maar kennelijk is die regel na het behalen van het roze gekleurde creditkaartje niet meer nodig. Ik zou er voor willen pleiten dat we met elkaar nu eens afspreken dat we met zijn allen weer gewoon richting aangeven. Of dat we dit niet doen, maar dan ook graag bij de bakker en slager. Wie zwijgt, stemt toe en het scheelt mij veel tijd als ik in de rij sta of in de wachtkamer zit voor een bezoekje aan de dokter. Ik vertel wel altijd wat ik ergens van vind, welke kant het op moet en doe dat ook in het verkeer. Als laatste der Mohikanen wellicht?

 

Stadsdeelamateurisme…

WP_20141104_008Amsterdam is soms net de UdSDR (Unie der Socialistische DeelRaden). Het onzalige plan om de centrale stad op te knippen in 12 of 13 deelraden met een eigen bestuur en ambtenarenapparaat heeft de stad en haar bewoners meer ellende dan goeds gebracht. Zeker omdat, ik oreerde het al eerder, nogal wat provincialen hier worden gedropt om zich eens lekker met het stadsdeelbestuur te bemoeien. Dat doet men vanuit de meestal groenlinkserige of rozerode beginselen van het politieke denken. Wat inhoudt dat men stelselmatig tracht de delen van de stad die onder het eigen bestuur vallen om te vormen tot kopietjes van de vroegere dorpse gemeenschap waar men vandaan komt. Zonder in- of tegenspraak worden zaken doorgedrukt die op termijn de UdSDR voorgoed uit de aandacht van bijvoorbeeld toeristen of investeerders doen geraken. Zo pest men de automobilist de stad uit, en als hij daar niet voor voelt, wordt hij uitgeperst. De parkeertarieven zijn zowat de hoogste ter wereld. Lukt het niet met beprijzen, hef je gewoon parkeerplekken op. Bij elke onderhoudsbeurt aan een straat of buurt weet je op voorhand al dat men de stoepen verbreed en de wegen versmald. Parkeervergunningen worden niet meer verstrekt. We zullen ze krijgen….

WP_20141104_013Er voor in de plaats is een stad gekomen die vaak wordt verziekt door veel te veel fietsers, door chaos en onveiligheid. Dat komt deels ook doordat die stadsdeelbestuurders niet met elkaar overleggen over op te breken straten. Gaat lukraak en dan het liefst op vier doorgaande routes tegelijk. Dat houdt tenminste de boel een beetje op. Als men niet met onderhoud bezig is dan wordt er wel weer vergunning verstrekt aan een kabelaar om straten en stoepen op te breken. Je moet als bezoeker van de stad dan maar zien hoe je van de ene naar de andere plek komt. En o ja, dan is er nog dat openbaar vervoer. De zgn. Noord-Zuidlijn, een metro die volgens plan ergens in 2018, tien jaar na de geplande datum, gaat rijden, van niets naar niets. Geen verbinding met Schiphol, geen aansluiting op een trein in Noord-Holland. Nee, gewoon een miljardenlijn die zo nodig moest van die malloten in het stadsbestuur. De befaamde en vroeger zo gezellige Ferdinand Bolstraat is nu al sinds 1998 afgesloten voor alle verkeer. Ook voor de tram. Een grote bouwput en dat heeft zijn gevolgen gehad voor o.a. de befaamde Albert Cuypmarkt. Nog maar een schaduw van wat het vroeger was. Jammer maar helaas…. Gelukkig lijkt het einde der tijden voor die stadsbesturen in zicht.

WP_20141104_018Voortschrijdend inzicht geeft me gelijk. Onwerkbaar, onpraktisch en vooral veel te politiek linksig ingesteld. Tijd voor wederopbouw van een stad die zoveel te bieden heeft. Maar die ook door de politiek kapot dreigt te worden gemaakt. Laten we nu eens trachten om goed na te denken en alle obstakels weg te halen die normaal leven zo verhinderen nu. Gewoon grote parkeerplaatsen bouwen aan de rand van de stad, geen autoverkeer meer in de binnenstad, geen vrachtwagens meer, geen grootschalige projecten, laten we ook die hopen fietsen eens opruimen, en zorgen dat veiligheid weer een stukje prioriteit krijgt. Dat is pas sociaal. En al die groenige linkse plannetjes in de Amstel mikken. En o ja, stel weer een coördinator aan voor het uitvoeren van wegwerkzaamheden……wel zo handig.

50Plus

WP_20140916_014Net als in de afgelopen jaren bezochten we onlangs ook weer de zgn. 50-Plus-Beurs. Bedoeld voor hen die de vijf kruisjes voorbij zijn en zich willen oriënteren op de leuke(re) dingen des levens. Of je nu een nieuwe stoel, keuken, auto, fiets of camper wilt aanschaffen, ben je hier aan het juiste adres. Een paar dagen lang komen er tienduizenden mensen af op deze beurs die langzamerhand een goede naam heeft opgebouwd bij de doelgroepen die iets meer te besteden hebben dan het gemiddelde. Voor de een is dat toch dat men een vakantie boekt richting een of andere mooie bestemming, een ander gaat trots met een massagekussen naar huis. Voor ons is het altijd weer een vergaarbak van informatie die we dan later nog eens tot ons nemen. Voor de rest kijken we naar alles wat wordt aangeboden aan producten en diensten, maar zeker ook naar de bezoekers die voorbij trekken. Nou ja, trekken. Er zitten heel vlotte lieden tussen, maar ook buitengewoon trage.

WP_20140916_016Net als vorige keren valt me op dat oudere mensen de neiging vertonen besluiteloos van richting te veranderen of plotseling stil te blijven staan. Doen ze dat is er op zich niet veel mis mee, maar trekken ze een karretje mee (vol folders of producten) kan het leiden tot grote ellende voor andere passanten. Overigens zie je ook veel mensen die nog lang niet tot de doelgroepen behoren voorbij trekken. Maar die gebruiken deze beurs om hetzelfde te doen wat ze normaal bij een Huishoudbeurs zouden late zien als gedrag, maar hier meer rust en orde vinden. Want een ding, oudere bezoekers zijn vriendelijker, socialer en vooral netter dan jongeren. Men houdt de deuren voor elkaar open, bedankt, excuseert en glimlacht. Het is opvallend. Zouden die 50-Plussers dan toch laten zien dat een goede opvoeding vroeger meer werd ingebakken dan tegenwoordig? Er was ook wel iets wat me mateloos verbaasde. 50-Plussers zijn niet allemaal goed ter been. We zagen er genoeg strompelen, achter rollators hobbelen of aan de arm van een (ook al volwassen) dochter of zoon door de hallen slenteren.

WP_20140916_024Waarom de Jaarbeurs dan besluit om de bezoekers in een parkeergarage onder te brengen die is voorzien van steile, smalle en ronduit gevaarlijke trappen is me een raadsel. Want de weg naar de ingang van het complex bleek een en al op- en neergaande trappen te bevatten. Wij zijn kwiek ter been, rennen omhoog en omlaag, maar we zagen genoeg mensen martelen. Dat moet je toch beter doen als organisatie. Maar verder, een leuke beurs, met voldoende plekken om even te zitten, wat te drinken of te eten en vooral met elkaar te kwaken. Want dat doen 50-Plussers ook graag. Gewoon een praatje met mekaar houden.

 

Barneveld – volgend jaar maar overslaan?

OLYMPUS DIGITAL CAMERADeze periode van het jaar is voor ons goed voor vele genoegens. En die zoeken we niet in een ver buitenland zolang er in eigen land of daar vlakbij nog zoveel te genieten valt. We hebben de neiging naast zoektochten naar nieuwe plekken sommige plaatsen of evenementen in ons hart te sluiten en dan elk jaar een traditie te maken van een bezoek daar. In eigen stad heb je daarvoor de Gay Pride, Uitmarkt, Koningsdag of zo, in andere steden zijn er weer andere zaken die de aandacht vragen. Een daarvan is de Oud-Veluwse Markt in Barneveld. Een fenomeen waarover ik al eerder op mijn vorige weblog iets schreef en dat een jaar of vier geleden ineens werd ontdekt. De basis is een soort grote braderie in het centrum van het vooral door het pluimvee bekende stadje, ik weet het ik doe Jan van Schaffelaer nu tekort, aangevuld met een rommelmarkt en de nodige ‘typisch Veluwse elementen’.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dat bij elkaar opgeteld maakt dat we het ieder jaar aandurven die kant op te gaan en gewoon even onder te dompelen in wat we zoal zien aan folkloristische trekjes die ons land zo eigen zijn. Ook dit jaar gingen we daarheen en keken of er weer wat van de gading te vinden was. Voor 85% was alles gelijk aan vorige keer al hadden we wel de indruk dat de prijzen voor het gebodene wat gestegen waren. Echte koopjes zagen we niet en de horeca had de prijzen afgestemd op de grote toevloed van het publiek. Maar wat we ook helaas moesten constateren was dat het fenomeen steeds meer lijkt op een braderie zoals je die ook van elders kent. Het typische Veluwse moet kennelijk komen van de jaarlijkse optocht met nostalgische kinder- en boerenwagens en de nu al jaren bekende veldwachter.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOok de klompendansers lijken elk seizoen op die uit het vorige. Daarbij kreeg ik zelf de indruk dat het wat minder druk was, we konden zowaar overal redelijk bij komen en dat was andere jaren wel anders. En dit had niets te maken met het weer, want dat was buitengewoon geschikt voor een dergelijk evenement. Kortom, Barneveld viel tegen. Kan ook zijn dat we het wel gezien hebben hoor. Misschien moeten we gewoon op zoek naar iets anders. Maar Barneveld slaan we volgend jaar dan maar een keertje over. Wie weet helpt dat….