Zeker weten is wel iets dat mijn manier van spreken of schrijven in zich heeft. Niet in de laatste plaats omdat ik er werk van maak om over bepaalde onderwerpen ‘mee te kunnen praten’ met specialisten. Maar ook omdat ik vaak vanuit herinnering of ervaring kan putten ten aanzien van bepaalde onderwerpen. Dat mijn mening ook wordt gevormd door een (voor)oordeel zal ik niet ontkennen. Niets menselijks is mij vreemd en in die zin weet ik zeker dat ik veel lijk op hen die mij altijd weer trachten te wijzen op mijn ongelijk. Toch is het met die herinneringen soms best wonderlijk gesteld. Zo wist ik onlangs zeker dat een bepaalde evenement in mijn persoonlijke geschiedenis zich ‘zus en zo’ had voorgedaan. Tot ik met mijn (oudere) broer sprak en me duidelijk werd dat het toch iets anders was gegaan. Dat was toch een kleine schok, want wat had ik mijzelf dan ingeprent al die jaren? Is dat overigens afwijkend gedraag? Nee hoor. Komt in de beste kringen voor, dus ook bij meninggevers zoals ik.
Belangrijke lieden…zeker weten!
Persoonlijke observaties kunnen door de loop van de tijd verkleurd raken of gewijzigd door latere invloeden die zich mengen met zaken die uit andere bronnen stammen. Je hebt ook mensen die leiden aan een soort Baron von Munchhausen-complex. Die vertellen al zo lang verhalen dat het net is of die echt hebben plaatsgevonden. Niet echt liegen, maar eerder een fraaie vorm van fantaseren. Ook die kom je regelmatiger tegen dan je wellicht zou denken. Hoewel ik wel graag een verhaal wat in de randjes bijkleur, al was het maar om de leesbaarheid te vergroten, als het gaat om feiten doe ik dat zelden. Toch blijkt dat mensen die bijvoorbeeld een groot incident meemaken of slachtoffer zijn van misdadig gedrag van anderen, de feiten en omvang snel naar eigen inzicht bijstellen. De kleur kleding van daders of diens ogen, zijn taalgebruik, selectief ingekleurd. Dat is een probleem voor de opsporingsautoriteiten. Zeker als meerdere getuigen verklaren wat of wie ze hebben gezien. Als daders een blauwe broek droegen zijn er altijd mensen die zich grijs, groen of zelfs zwart herinneren.
Feiten die zeker worden geweten, maar in de praktijk toch net iets anders waren of zijn. Wie denkt daar geen last van te hebben mist wat menselijke genen. Wij allemaal kleuren zaken mooier in dan ze waren. Zeker over het verleden. Soms vergeet men de negatieve kantjes van dat wonen met veel kinderen in een klein huis, armoede, een drinkende ouder of buren die het leven tot een hel maakten. We vinden de vroegere wereld mooier, veiliger, simpeler. Maar vergeten dat we toen heel anders naar diezelfde wereld (konden)kijken. Kortom, zeker weten is lang niet altijd gebaseerd op waarheidsgetrouwheid. Als we dat nu eens met zijn allen bedenken komen we een stuk verder. In vrijwel elke tak van sport. Ook in de politiek. Want wat daar allemaal zeker wordt geweten……..
