In mijn ooit zo fraaie en vrije stad heerst al jaren de anarchie. Het activisme loopt hand in hand met antisemitisme over vervuilde straten vol opbrekingen en laveert tussen 50km/u voorbij snellende fatbikes en elkaar berovende ratten en kakkerlakken. Het Politbureau aan de Amstel zet zich in om haar eigen vijandsbeeld overeind te houden en met restricties en vele verboden de sfeer in de stad verder negatief te beinvloeden. Een van de vijandsbeelden die Halsema en co steeds groter maken en via maatregelen trachten te bestrijden is het indammen, ja zelfs verbieden, van autoverkeer. Immers in een stad vol linkse luchtfietsers is een auto niet alleen vervuilend maar ook gevaarlijk voor de types die dwars over trottoirs hun bakfietsen besturen vol kinderen en boodschappen. Een van de maatregelen die de groene socialisten toepassen is hele, voorheen doorgaande wegen, opbreken, aanpassen, omvormen en als ze klaar zijn opleveren in een vormgeving die vooral bedoeld is om de auto te weren en de fiets te bevoordelen.
Nu is dat op zich nog wel een aardige gedachte. Immers ook in bijvoorbeeld veel Duitse steden paste men hetzelfde principe toe. Sluit het centrum af voor auto’s en maak er aantrekkelijke voetgangersgebieden van. Dat doet men daar door o.a. parkeergarages aan de rand van die centra neer te zetten waar jouw vervoermiddel droog en veilig kan worden geparkeerd tegen zeer betaalbare tarieven. Maar daar begint extreemlinks in onze hoofdstad niet aan. Niks parkeren. Of je nou uit Maastricht of Aalsmeer komt, je neemt maar mooi het OV of de fiets. En als je al een parkeergarage weet te vinden is het goed om vooraf even je bank te bellen, want een tweede hypotheek is geen overbodige luxe.
De tarieven van 7.50-8 euro per uur ontnemen je snel de lol om te gaan winkelen in onze stad. Daarbij blijkt ook dat als die linkse lummels de diverse voorheen doorgaande straten maandenlang hebben laten opbreken, er na oplevering altijd hele stukken niet af zijn. Dus krijg je een lappendeken van asfalt, stenen, puin, borden en zo meer. Een chaotisch beeld het gevolg. Havana aan de Amstel. En de zaagselkoppen van de linkse garde kijken vanuit hun Stopera-gebouw tevreden toe hoe de oorspronkelijke bevolking vertrekt, illegalen de straten bevolken, de stad autoluw is gemaakt en men geld overhoudt door vuilnis en afval niet op te halen.
Nu nog even alle toeristen van de straten weren, de Wallen afsluiten voor sekswerkers en hun klandizie, plezierbootjes uit de grachten vissen en cafe’s verplichten om 10 uur ‘s-avonds te sluiten. De import-bewoners worden er almaar vrolijker door. Geen geluiden meer, behalve angstkreten van meiden die worden aangerand, maar dat is minder erg dan het slaan van de Westertoren of het piepen van trams over de vele rails in de stad. Men overweegt een uitgaansverbod voor meiden in de avond en die Wester kan ook worden ingericht als moskee. Uiteraard ben ik daarom geen voorstander van linkse bestuurders. Ik zie mijn stad afglijden naar een bedenkelijk niveau. De derde wereld wordt omarmd en de vrijheid, blijheid mentaliteit de nek omgedraaid. Links is een ramp. Zeker in onze stad. Opdat u het weet….. (beelden: Archief)
Ieder jaar bezoeken we tenminste een maal het Zeeuwse land. Al was het maar om de geweldig aardige zomermarkten daar waarvan er een jaarlijks ons specifieke doel is. Om daarna met onze goede en ze gewaardeerde Zuid-Hollandse vriendjes nog even een rondje te maken over de Zeeuwse eilanden en dan plaatsen of plekken aan te doen die je normaal nooit tegen komt. Sterker nog, waar ik als toch best bereisde figuur nog nooit van had gehoord. Zoals we ook deze afgelopen zomer een bezoekje brachten aan Dreischor. Een heel liefelijk stadje op Schouwen-Duiveland, wat uniek oogt omdat het hele stadje als een soort rotonde werd gebouwd om de grote kerk daar. Die kerk is de Adriaanskerk, al stammend uit de 15e eeuw en dus het nodige meegemaakt door de eeuwen heen.
Want ook hier spoelde ooit het water om de drie schorren (droge plekken) die de naam van het plaatsje deed ontstaan. Maar daar is niets van te zien als je hier bent. Het is er rustig, maar er komen wel de nodige fietsende toeristen voorbij. En die vallen dan neer op het piepkleine terrasje van Koffiekaffee De Boekhouder. Als je de moeite neemt om hier letterlijk even rond te lopen zie je dat er allerlei schitterende panden en huisjes staan die met name rond die kerk in een cirkel zijn gebouwd. Eigenlijk is het stadje zelf een aardige rotonde waaraan door de jaren heen steeds meer huizen en straten zijn vastgemaakt.
Kenmerkende straatnamen zijn de Ooststraat, Zuidstraat of de Zuiddijk. Je weet al snel waat je bent als je hier verkeert. In Dreischor is ook een wijnhoeve te vinden waar ze zelf wijn maken van Zeeuwse druiven, en zijn bij Studio Hesseling daar in dat plaatsje Open atelierdagen mee te maken of je kunt er het Streek- en Landbouwmuseum bezoeken. Leuk als je met kinderen op stap bent in de buurt. Kortom, dit kleine Zeeuwse plaatsje heeft meer te bieden dan je vooraf zou verwachten.
Wij vonden het wel een erg aardig bezoek. Vooral ook omdat je vanuit je Groot-steedse denken vaak niet toekomt aan bedenken dat elders in het land ook mensen wonen die het prima naar de zin hebben op hun plekje en waar men nog solidair is met elkaar omdat je nu eenmaal in deze omgeving ook op elkaar bent aangewezen. Mocht je een keer in die buurt komen….ga er eens kijken. Echt verrassend. (Foto’s: Yellowbird archief)
Over het algemeen kan ik me gek ergeren aan die wonderlijke mensen in de politiek die van alles en nog wat oreren, veelal zonder feitelijke onderbouwing. Het zal wel bekend zijn bij de lezers die me al die jaren volg(d)en. Ik zal tot vervelens toe wijzen op die fouten, omdat het populisme zich nu eenmaal niet beperkt tot mensen aan de rechterkant van het politieke spectrum, maar ook over links van alles wordt georeerd wat bewezen onwaar is. Maar in het dagelijks leven van alle dag erger (of stoor) ik me minder aan andere mensen. Nou ja…behalve als je op beurzen of tentoonstellingen rondloopt. Het gedrag van mensen is dan van een ongekende idioterie. Men sloft, schiet links of rechtsaf zonder na te denken en nog erger blijft plotseling stokstijf staan om iets na te kijken op de smartphone. Resultaat…opstopping en waar het extreem druk is een kettingbotsing. Nu is dat niet zo erg als je achterop een mooie dame botst die zelf oorzaak is van die botsing, maar voor je het weet heb je weer met #Me2 activisten van doen omdat bepaalde onderdelen van het fysiek elkaar raakten.
Ik zou dus willen pleiten voor gebruik van richtingaanwijzers en stoplichten voor lopende mensen. En ook voor een wandelbewijs als het mensen betreft die zo nodig een of andere boodschappentrolley mee sleuren om alle gratis zaken die ze onderweg oppikken in mee te nemen. Blauwe schenen zijn nog het minste gevolg van totaal ontbrekende stuurmanskunsten van dit soort types. Maar ook op straat kom je dit gedrag tegen hoor. Men loopt zonder plan, als het kan dwars tegen de looprichting in, steekt over waar het niet kan, blijft plotsklaps staan en ook daarbij is vaak die smartphone reden of oorzaak. Moet je eens in het centrum van onze mooie stad gaan wandelen wat wij zo vaak doen. Toeristen zijn daar compleet van de wereld soms en schijnen elke vorm van normaal denken te ontberen zodra ze weer een grachtje zien of een of ander historisch pand.
Ook dan wringen anderen zich door de mensenstromen heen of moeten verplicht wachten tot de veelal in groepen lopende toeristen zich weer in beweging zetten. Met name Italianen en Spanjaarden vertonen dit gedrag. En dat doen ze niet alleen in Amsterdam hoor. Overal waar je komt zijn het altijd dezelfde. Daarbij ook nog eens i.p.v. die trolleys rolkoffers meezeulend alsof die dingen niet breed of zwaar kunnen zijn. Je bent van harte welkom hier (of daar) maar leer sturen! Japanners en Koreanen zijn veel netter op dit punt. Erg aardige lieden. Net als Chinezen, al ben ik wel eens in een groep terechtgekomen die me omsloot als een handschoen, toen zij massaal besloten uit een bus te stappen en de gids te volgen. Wat ik niet was! Maar dat was een uitzondering. Hoe dan ook, ergeren of storen doe ik me zelden zoals u allemaal kunt lezen. Maar ben ik daarin de enige en zijn onder mijn lezers wel mopperpotten te vinden die zich enorm kunnen ergeren aan…….ja wat eigenlijk??
Onlangs wandelden we weer eens door onze stad heen. Niet dat dit op zich een heel bijzondere gebeurtenis is hoor, we doen dat wel vaker. Minstens een keer per week, en graag op verschillende weekdagen. Dit i.v.m. de overal in deze stad gehouden markten. Want dat kent de Hoofdstad ook, markten. En sommige daarvan zijn erg leuk, oorspronkelijk en druk bezocht, anderen zijn toch meer voor de toeristen. Zo heb ik minder op gekregen met het befaamde Waterlooplein. Kom je daar eens overheen, herken je het echt bijna niet meer. Handelaren komen qua etniciteit overal vandaan, maar bieden vaak meer ‘meuk’ aan dan de echte leuke zaken waar je een rondje voor om loopt. Daarnaast is oude kleding ‘in’ net als typische toeristische prullerijen. Bij een beetje slecht weer staat 25% van de handelaren niet meer, want men kan vaak niet zo goed tegen het Hollandse klimaat.
Zegt voldoende over de professionaliteit. Ook op de Albert Cuypmarkt, valt veel af te dingen. Te veel van hetzelfde, te weinig klantvriendelijk. Nee, dan ben je op de Lindengracht beter af, of op de Ten Catemarkt. Handel zoals die past bij een markt, je hoort er nog ‘Amsterdams’ oreren en je kunt er goed slagen voor relatief weinig geld. Dat is waarvoor je tenslotte naar zo’n markt gaat. Niet dat wij nu echte marktgangers zijn, maar we hebben zo onze adresjes waar we wel graag komen. En die broeders of zusters staan nog wel eens op een van de betere markten. Loop je er dan langs, nemen we mee wat nodig is en wandelen door. Heerlijk door de vele wijken van de stad waar de tijd nog wel heeft stil gestaan. Maar ook daar waar men oude buurten compleet renoveerde en de huizen in oude staat herstelde of verving. Het maakt het lopen er een stuk leuker op. Zeker bij mooi weer.
Altijdmijnmening 