Duitse voorkeuren

OLYMPUS DIGITAL CAMERANiet dat ik nu meteen een Germanofiel ben hoor, maar als je mijn buitenlandse tripjes op jaarbasis eens bekijkt zie je toch dat ik wel een regelmatige voorkeur vertoon om even die kant op te gaan. Elk jaar weer. Dat is ooit ontstaan door een bezoekje aan familie van vrouwlief en nadien was ik ‘om’. Het is een andere wereld daar, ik vind zelf de mensen er best aardig en wie meent dat Duitsers geen humor hebben kent ze domweg niet. Daarbij heb ik nog eens gewerkt voor een bedrijf met het hoofdkantoor in Duisburg en later bij een automerk dat als moeder de grootste Duitse autobouwer heeft. Kortom, de links met de oosterburen waren voor de hand liggend. Maar daarnaast ben ik ook een winkelaar. Niet zozeer van de frutsels of fratsels, maar voor de liefhebberijen iets opzoeken is een sport. En in Duitsland lukt(e) me dat buitengewoon goed. Of het nu ging om de vliegende vrienden, de auto’s of de bibliotheek. Altijd vond ik wel iets van de gading en dat al sinds de tweede helft van de jaren zestig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet onzalige plan van de Duitse regering om tol te heffen op het gebruik van de autosnelwegen, daar snap ik dus niets van. Voor veel mensen in de grensstreek is Duitsland uberhaupt al een eldorado. Al was het maar om de veel lagere brandstofprijzen. Je tankt er echt al snel voor een 12-15 cent lagere literprijs. Niet verkeerd. Nederlanders uit de randdelen van ons land zijn er dus veel te vinden. Je kunt er nog parkeren in het centrum en de prijzen zijn er vaak lager. Daarbij zijn de etenswaren er gemiddeld goedkoper, de schnitzels dikker, malser en groter, en zijn de kerstmarkten er op sommige plekken buitengewoon sfeervol en gezellig. Ik heb veel van Duitsland gezien. Ik mag me verheugen op het feit dat ik ook de DDR nog meemaakte. Een andere wereld, maar wel heel Duits. Door de steeds drukker wordende wegen zijn onze ‘dagtripjes’ tegenwoordig wat korter dan voorheen. Ritjes van 2,5 uur heen en dan nog eens zo lang terug op een enkele dag is iets te veel van het goede geworden. Je moet ook nog lopen daar…… Nee, we houden het nu op de grensstreek en kennen onze bestemmingen binnen de beperkingen aardig. Dat geeft nog steeds wat we er zoeken, zonder dat we meteen een grote stad aantreffen met alle hectiek en drukte op de weg van dien. Kortom, Duitsland is voor ons een leuke uitvluchtmogelijkheid.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk geef wel toe dat ik hetzelfde zou willen voelen bij de Belgen of de Britten. Maar die laatsten hebben zich omringd met water en dat is toch een flinke barriere. Al ben ik ook gek op de Engelsen of Schotten. Bij de Belgen is de chaos altijd compleet en moet je van goede huize komen om ergens binnen de geplande tijd aan te kunnen komen. Toch bezochten we in de achter ons liggende jaren ook heel wat steden daar.Zelfs dit jaar waren we er nog even. Alles overziend hebben we in 2014 weer heel wat kilometertjes afgelegd. Volgend jaar opnieuw? Eens zien hoe het gaat. Zin heb ik er altijd in. Maar we wachten maar even tot de Schlussverkauf begint…

Een eeuw oorlogvoering…

GMC in Japan 1947Als je nu militair je punt wilt maken is er een ding dat je absoluut niet moet doen. Je ingraven en vanuit loopgraven trachten je evt. tegenstander uit te schakelen. Daar komen minder goed georganiseerde legers al snel achter. De moderne vijand rijdt of vliegt om of over je heen en een beetje tegenstander beschikt over een luchtmacht die bestaat uit speciale vliegtuigen of helikopters waarmee je grondtroepen effectief te lijf kunt. Het was een eeuw geleden nog zo dat men de vijand bestreed met in het achterhoofd de scholing die de toenmalige generaals hadden gehad in de 19e eeuw. In die periode ging je te paard of met getrokken bajonet op de tegenstander af en trachtte zo diens weerstand te breken. Maar de Eerste Wereldoorlog bleek een soort kruispunt tussen oud en nieuw. Binnen vier jaar ontwikkelde zich een effectief luchtwapen, tanks, kanonnen die tientallen kilometers ver konden schieten en de mitrailleur die hele generaties vijandelijke soldaten kon uitschakelen. Bommenwerpers en zeppelins zorgden voor dood en verderf onder de burgerbevolking. Toch probeerde die aan tradities vast houdende generaals om met charges vanuit de eigen loopgraven al die jaren lang een paar schuttersputten van de vijand te veroveren. Het bleek een zinloze oefening en zorgde voor een afloop van de gruwelijke wereldoorlog die in feite als onbeslist kon worden betiteld.

217408 - EHLE - 140486 - Westland Lynx MLD 262 hovering Scan10512Al werd Duitsland aangewezen door de geallieerden als aanstichter van het conflict en legde men met het opgelegde Verdrag van Versailles de basis voor het nieuwe conflict van een jaar of twintig later. Oorlog is sindsdien volkomen veranderd. Vliegtuigen maken nu de dienst uit, al dan niet bemand, en men kan met satellieten de vijandelijke troepenbewegingen aardig in kaart brengen. Digitale oorlogvoering is in staat om de samenleving van de tegenstander compleet te ontwrichten en als het echt moet zijn er raketten die in staat zijn de hele wereldbevolking naar de rand van de afgrond en uitsterving te brengen. Bij regionale spanningen zoals we die nu meemaken zien we hoe de oorlog is veranderd. De Pick-up-truck is een nieuw wapen geworden. Snel, beperkt van omvang en vaak bemand door lieden die er kriskras mee door de vijandelijke linies trekken. Overigens zijn ze met een goede gevechtshelikopter vrij eenvoudig uit te schakelen, maar de meeste strijdmachten waar tegen deze revolutionaire strijders oorlog voeren, bezitten die heli’s nu net niet.

Maan-Saturnus 5 met Apollo 11 start op weg naar de maanMet name de grootmachten zijn langzaam aan getraind geraakt in het niet meer benutten van enorme legers die log en moeizaam door lastig terrein heen moeten ploegen. Nee, men gebruikt drones, vliegtuigen, bommenwerpers en als het moet special forces. Ook bij de Russen heeft men veel geleerd van het pak slaag dat het Rode Leger kreeg in Afghanistan. De lessen daar geleerd pas men nu toe in de Oeral en Oekraïne. Het bespaart veel eigen mensenlevens terwijl de effectiviteit groot is. Daar kon men ten tijde van de Eerste W.O. in Frankrijk, België, Oostenrijk, Rusland, Turkije, Oostenrijk en Italië slechts van dromen. Maar dat was dan wel een eeuw geleden. Dat conflict toen kostte 18 miljoen jonge mensen het leven. Dat soort verliezen neemt men nu niet meer op in de planning. Al weet je nooit hoe men bij de tegenstander rekent. Maar goed ook. Als je ziet wat er allemaal loos is in de wereld krijg je toch de kriebels soms….

Realistische verhalen…

Bedford OB Tipper 1952Wie mij kent weet dat ik bij het bekijken van films, toneelstukken of wat ook aan cultureels of kunstzinnigs over me heen kan komen, tamelijk kritisch ben. Vaak niet zozeer omwille van het script of zo, al heeft het er in dit verband wel iets mee te maken, maar meer om te zien of een regisseur of producent wel een beetje realisme in zijn verhalen heeft gestopt. Zo kan ik me gek ergeren aan het feit dat een Bedford wordt gebruikt als Duitse truck in een oorlogsfilm, of dat men met een Studebaker van na de oorlog een generaal vervoert die anno 1941 naar Pearl Harbour wordt gebracht. Moderne schoenen passen niet in een verhaal uit de middeleeuwen, en massamedia waren absoluut niet voorhanden als het ging om de verspreiding van nieuws onder het volk anno 1695. Fouten die me direct doen twijfelen aan de oprechtheid van het verhaal. Alsof Jezus aan het kruis klaagt over het feit dat hij niet op zijn horloge kan kijken om te zien of het al half vier in de middag is. Vloeken in de kerk. Datzelfde heb ik met bedscènes.

MU2Ik verbaas me er altijd over dat vrouwen na een passionele nacht met een of ander man (of vrouw), ’s-morgens met onberispelijke make-up opstaan, in hun kleren duiken en meteen aan de slag gaan of onderweg naar hun werk. Pardon? In de praktijk van alle dag moet er toch even gepoedeld, gaan we naar het toilet, trekken schoon ondergoed aan, kwasten onze oksels met Deo, en besproeien onze lijven met parfum, eau-de-toilet of aftershave. Toch? En waar het die passie betreft; in de moderne tijd zijn we steeds verder weg geraakt van wat normale mensen in een bed (of daar buiten) doen. En als men het doet komt het vaak tot zeer bedekte voorstellingen van zaken waarbij de bovenkleding nog wel eens wordt uitgetrokken maar broeken gewoon aanblijven. Hoe je dan moet komen tot passie is mij een raadsel, alleen de ritsen in mannenbroeken zijn op dit punt al levensgevaarlijk. Je zult maar knel komen te zitten tussen al die tandjes. Als de dame in kwestie dan opstaat, om door de kamer te rennen voor iets wat kennelijk in het verhaal zit, neemt ze het laken mee als omhulsel. In de praktijk van alle dag echt niet iets wat je normaal gesproken doet. Niet realistisch, puriteins, ongeloofwaardig.

Rape 3Als mensen passie beleven doen ze dat in hun blootje, met alles wat daarbij hoort. Kortom, we worden geïndoctrineerd met iets wat niet past in de moderne tijd. Nu hoef ik ook niet meteen elke toiletgang te zien van hoofdrolspelers, los van het feit dat dit te lang kan gaan duren, maar als het echt te gek voor woorden is, moeten we de scrips maar aanpassen. En zo kan ik nog wel een uurtje doorgaan. Meer  realisme mag en moet wellicht, maar ook graag op een manier die ik als normaal denkend mens snap. Oog voor details, geen flauwekul en ook geen supermensen als het even kan. Kan ik zonder commentaar te leveren ook weer eens kijken naar zo’n verhaal…….