Klantvriendelijk verkopen…

WP_20151014_006Het verhaal van de nieuwe zitbank vertelde ik hier enige tijd geleden al. Het was me een gepuzzel. Dus op enig moment kwam polderzus deze kant op en dacht die ook even met ons mee. Na wat gedoe besloten we in huis met kasten te gaan sjouwen. Kasten die door een plekwisseling zorgden dat we ineens extra ruimte wonnen waar de nieuwe bank straks goed kon staan. Het meetlint werd veelvuldig gebruikt en vrouwlief had daarbij veel werk aan het herinrichten van die zelfde kasten. Maar dat deed ze met plezier toen ze ontdekte dat zelfs ik wellicht bereid zou zijn over te gaan tot aanschaf van een nieuwe zitbank waar zij al jaren over sprak. Goed, hoe dan ook. Het proces was veelomvattender dan verwacht. We gingen weer eens langs bij de firma waar we de nieuwe zitbank eventueel zouden gaan bestellen. We lieten ons uitgebreid voorlichten. Met een handig systeem van magneetjes op een grote plaat bleek de bank op maat en schaal te maken en kon je zelfs leuningen en pootjes onder die bank inzichtelijk maken. Het banktype waar we over spraken bleek zeer veelzijdig qua mogelijkheden en dat gaf een warm gevoel. Verkoopster Yvonne was geduldig.

WP_20151014_007Maar die maat…..Het moest toch nog eens worden nagekeken. Dus maakte Yvonne een ruwe schets, gaf aanvullende informatie en wenste ons succes. Het totaalbedrag wat ze had opgeschreven vond ik best ‘stijf’. Was best meer dan die eerste bank die we een ruimte eerder hadden gezien. Maar, dan hadden we nu ook iets wat op bestelling en naar onze persoonlijke smaak was gemaakt. Volgende dag thuis toch nog maar eens meten. En ja hoor, het zou passen. Maar toen ik nog eens goed keek vond ik de hoekbank zoals we die in eerste instantie hadden bedacht toch niet zo’n goed idee. Alsof ik een ingeving kreeg van hogerhand bedacht ik me dat die hoek wel heel veel ruimte zou vragen en dat wilden we nu net terugwinnen op de huidige situatie.  Weet je wat, maar even rondkijken bij andere meubelwinkels. En dat deden we. We zagen bankstellen van pak weg 200 euro (je vraagt je af waar die van zijn gemaakt) tot bij de 10.000 Euri. Bij veel van die meubelzaken was de aandacht voor ons als prospects maar heel beperkt. Geen aandacht, maar ook geen informatie. En dus ook geen deal!

WP_20151014_008Goed, we kregen intussen wel een idee van wat er zoal te koop was. En al die informatie maakte dat wij onlangs de knoop door hakten en wederom langs gingen bij de winkel die ons het meeste vertrouwen had gegeven. Op een meubelboulevard aan de zuidkant van onze stad. Wachten op de verkoopster, nog even babbelen over de juiste kleur, een losse fauteuil in een wat andere stijl maar wel dezelfde bekleding, dan nog wat extra’s en een beetje kwekken over kortingen. De bevalling verliep plezierig en het kind kan over enkele weken worden aanschouwd. In de hoop dat alles zal gaan zoals we dat hebben gepland. Nu nog even zien dat we die huidige meubels goed kwijt raken. Vrouwlief heeft daar ideetjes voor. Zal vast wel lukken. Tot dan ga ik maar genieten van mijn ‘bankie’ waar ik zoveel uurtjes op door bracht en die nog zo mooi oogt. Net nieuw. Waarom deed ik me zelf dit eigenlijk aan…..en die heerlijke bank alsnog de deur uit…..:)

Schiphol….waarheen?

DC3 PH ASR KLM 1555523_10151880888950773_637604716_nJaren lang was ons eigen Schiphol voor luchtreizigers de beste luchthaven ter wereld, later op iets bescheidener schaal, van Europa. De internationale vliegende gasten vonden dat Schiphol comfortabel, klantvriendelijk en er was veel te doen. Intussen zijn we in ons land ingehaald door de andere vliegvelden om ons heen. Parijs, Londen, maar zeker ook Dubai of Singapore doen goede zaken. Vooral de veranderde smaak van (zaken)reizigers trekt ze naar Londen Heathrow of City Airport, maar ook Milaan is een aardige concurrent geworden, net als Keulen-Bonn. Nu weet ik niet wie van mijn lezers vaak met het vliegtuig reist en die andere luchthavens kent, ik heb er de nodige gezien en heb bij sommigen echt mijn bedenkingen. Zo is Heathrow voor mij een soort rampenplan als je van de ene terminal naar de andere moet om een overstap te realiseren. Net als Frankfurt. Zelden zo’n druk en chaotisch vliegveld meegemaakt. Het oude vliegveld Schönefeld bij Berlijn dat nog steeds in gebruik is omdat het nieuwe vliegveld Brandenburg maar niet af wil komen, is een rommeltje.

Airbus A320 IB Express ECLUD OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Airbus A320 IB Express

Het oude veld is door de DDR gebouwd als tegenwicht voor de vroegere West-Berlijnse vliegvelden Tempelhof en Tegel. Maar het kan de huidige verkeersstromen gewoon niet aan. Een rommeltje dus. Dan is Schiphol een verademing. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb ook best veel kritiek op dat Amsterdamse vliegveld. Parkeren om mensen af te halen of weg te brengen lijkt een soort misdaad. Het is te stringent of slecht geregeld, men wil je maar in die (dure) parkeergarages hebben, ook al heb je tien minuten nodig om familie af te zetten of op te pikken. De treinenloop is veel te vaak verstoord en de verbouwingen zijn er elk jaar omvangrijk. Maar als je er toch gebruik van maakt en alle hindernissen hebt genomen is Schiphol een comfortabel vliegveld. Met heel wat goede of nuttige verbindingen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Schiphol-O platform zakenjets

Met dank aan de KLM die zorgt voor een lijnennet waar we best trots op mogen zijn. Onderliggende routes worden bediend door de prijsvechters. Easy Jet, Transavia, Vuelling en zo meer. Je kunt echt alle kanten op. Dat is ook van belang voor een luchthaven. Liever dagelijks drie vluchten ergens heen dan geen. Kortom, Schiphol heeft nog veel te bieden, maar het moet links en rechts toch eens vijlen aan de bramen die langzaam aan op het concept zijn gekomen en nu veel titels als ‘Beste Luchthaven’ aan anderen doen laten. Wat is jullie ervaring met Schiphol of andere vliegvelden??? Ben echt benieuwd!

Duitse voorkeuren

OLYMPUS DIGITAL CAMERANiet dat ik nu meteen een Germanofiel ben hoor, maar als je mijn buitenlandse tripjes op jaarbasis eens bekijkt zie je toch dat ik wel een regelmatige voorkeur vertoon om even die kant op te gaan. Elk jaar weer. Dat is ooit ontstaan door een bezoekje aan familie van vrouwlief en nadien was ik ‘om’. Het is een andere wereld daar, ik vind zelf de mensen er best aardig en wie meent dat Duitsers geen humor hebben kent ze domweg niet. Daarbij heb ik nog eens gewerkt voor een bedrijf met het hoofdkantoor in Duisburg en later bij een automerk dat als moeder de grootste Duitse autobouwer heeft. Kortom, de links met de oosterburen waren voor de hand liggend. Maar daarnaast ben ik ook een winkelaar. Niet zozeer van de frutsels of fratsels, maar voor de liefhebberijen iets opzoeken is een sport. En in Duitsland lukt(e) me dat buitengewoon goed. Of het nu ging om de vliegende vrienden, de auto’s of de bibliotheek. Altijd vond ik wel iets van de gading en dat al sinds de tweede helft van de jaren zestig.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet onzalige plan van de Duitse regering om tol te heffen op het gebruik van de autosnelwegen, daar snap ik dus niets van. Voor veel mensen in de grensstreek is Duitsland uberhaupt al een eldorado. Al was het maar om de veel lagere brandstofprijzen. Je tankt er echt al snel voor een 12-15 cent lagere literprijs. Niet verkeerd. Nederlanders uit de randdelen van ons land zijn er dus veel te vinden. Je kunt er nog parkeren in het centrum en de prijzen zijn er vaak lager. Daarbij zijn de etenswaren er gemiddeld goedkoper, de schnitzels dikker, malser en groter, en zijn de kerstmarkten er op sommige plekken buitengewoon sfeervol en gezellig. Ik heb veel van Duitsland gezien. Ik mag me verheugen op het feit dat ik ook de DDR nog meemaakte. Een andere wereld, maar wel heel Duits. Door de steeds drukker wordende wegen zijn onze ‘dagtripjes’ tegenwoordig wat korter dan voorheen. Ritjes van 2,5 uur heen en dan nog eens zo lang terug op een enkele dag is iets te veel van het goede geworden. Je moet ook nog lopen daar…… Nee, we houden het nu op de grensstreek en kennen onze bestemmingen binnen de beperkingen aardig. Dat geeft nog steeds wat we er zoeken, zonder dat we meteen een grote stad aantreffen met alle hectiek en drukte op de weg van dien. Kortom, Duitsland is voor ons een leuke uitvluchtmogelijkheid.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAIk geef wel toe dat ik hetzelfde zou willen voelen bij de Belgen of de Britten. Maar die laatsten hebben zich omringd met water en dat is toch een flinke barriere. Al ben ik ook gek op de Engelsen of Schotten. Bij de Belgen is de chaos altijd compleet en moet je van goede huize komen om ergens binnen de geplande tijd aan te kunnen komen. Toch bezochten we in de achter ons liggende jaren ook heel wat steden daar.Zelfs dit jaar waren we er nog even. Alles overziend hebben we in 2014 weer heel wat kilometertjes afgelegd. Volgend jaar opnieuw? Eens zien hoe het gaat. Zin heb ik er altijd in. Maar we wachten maar even tot de Schlussverkauf begint…

Hotelontbijt

OLYMPUS DIGITAL CAMERADe keren dat wij in een hotel verblijven zijn wat in absoluut aantal gedaald. Kijk, als je een internationale baan onderhoudt komt het tientallen keren per jaar voor, nu is het vooral ‘leuk’ en voor de ontspanning. Maar als…..dan kiezen wij een hotel dat gewoon een goed ontbijt serveert naast een fijne kamer. En dan bedoel ik een echt ontbijt, inclusief verse broodjes, gekookte eieren en potten thee. Opmerkelijk, want als ik thuis net wakker ben moet ik er niet eens aan denken. Krijg er nog wel die thee in, maar wellicht niet meer dan een enkele boterham. Onderweg is dat heel anders. Dan ga ik er echt voor zitten en geniet van alle lekkers wat zo’n hotel te bieden heeft. Dat lukt in de meeste landen om ons heen prima, al zit er wel wat onderscheid in kwantiteit en kwaliteit. Dat geldt ook voor de prijzen. Je schrikt soms wat een beetje hotel voor een ontbijt durft te vragen. Ik vind 25 euro pp wel veel geld en bedenk me dan dat je voor die centen ook kunt dineren….

London 1Maar goed, veel goede hotels bieden het ontbijt gewoon aan als onderdeel van de kamerprijs en zo hoort het ook. Heb ik goede en slechte voorbeelden? Nou, een van de beste hotels waar we ooit logeerden lag in het Schotse Edinburgh. De kamer was klein, weliswaar comfortabel, maar het bad was een ellende door de geringe oppervlakte.Men compenseerde dit door een ongekende klantvriendelijkheid en een ontbijt dat echt boven elke Britse twijfel verheven was. De kok zelf kwam in vol ornaat langs bij elke tafel om te vragen hoe je evt. je gebakken eieren opgediend wilde krijgen en de toast was een keer niet zwart geblakerd. Ook top waren de ontbijten die we in veel Duitse hotels geboden kregen. Overdaad aan broodjes, eieren in alle soorten en maten, en sloten thee of koffie. Maar we hebben vooral in Nederland wel meegemaakt dat het allemaal wat magertjes was en soms bleek dat het personeel in de ontbijtzaal zelf met het verkeerde been uit bed was gestapt en chagrijnig zorgde voor een grote stilte in de ontbijtzaal. Opvallend dat wij Nederlanders kennelijk niet in staat zijn om ons dienend op te stellen. Bij een kamerprijs van tussen de 120-220 euro per nacht best iets om over na te denken. Bij toeval las ik in het zakenmagazine ‘Zakenreis’ een overzicht van de gemiddelde prijzen voor ontbijtjes per land. Deze prijzen zijn per persoon.

Hotel Atlanta Valkenburg 021003Het is slechts een indicatie, de tophotels en de schuren zonder enige service zitten in het gemiddelde verpakt. Hongarije blijkt (niet verrassend) het goedkoopste ontbijtland met E. 11,72 p.p. In Engeland betaal je gemiddeld E. 13,91. Nederland scoort met E. 14,41 bepaald niet als een goedkoopte-eiland maar het kan altijd duurder. Zo betaal je bij onze zuiderburen gemiddeld 0,50 E p.p. meer, en blijk je in bijvoorbeeld Singapore bijna 17 Euro voor een ontbijtje te moeten afrekenen. Dat is best geld, maar veel wordt uiteraard goed gemaakt door de genoemde parameters van personeel, comfort, hoeveelheid en of je er driekwart van de dag zonder eten en drinken mee door kunt. Want dat is wel belangrijk natuurlijk. Daarvoor eet je die ontbijten toch als beetje hotelgast? Hebben jullie ook bijzondere verhalen over ontbijten in hotels? Laart me even weten als je wilt. Ik ben altijd benieuwd naar leuke of treurige verhalen.