Textiel brandt..

Textiel brandt..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: textiel-brandt-2.jpg

Wie mij kent of al een tijdje volgt weet dat ik bepaald niet lid of sponsor ben van de extreemlinkse kerken in onze wereld. Ik meen me te kunnen veroorloven te stellen dat veel linkse propaganda of claims baseren op leugens of verdraaide onderzoeken, waarbij men niet schroomt politiek aangepaste ‘wetenschappers’ op te voeren als bron voor hun denken. In ons land stemt meer dan 55% van de kiezers centrum-rechts, dus links moet altijd hard schreeuwen om vanuit de minderheidspositie aandacht te krijgen voor haar standpunten. En men beperkt zich dan niet tot schreeuwen, vernielen, wegen blokkeren, een vliegveld aanvallen, boerenbedrijven intimideren, het is allemaal op de agenda gezet bij gesubsidieerd volk dat kennelijk niet hoeft te werken voor de kost.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: textiel-brandt-3.jpg

Door die manier van politiek bedrijven verlamt ook elke discussie en vallen eventuele best acceptabele argumenten in het water van een door ongewassen types vervuild stroompje. Maar soms….heel soms….heb ik wel een gevoel bij een argument van deze enge clubs. Zo is er onlangs een maatregel genomen om een mij verder onbekend maar in mijn ogen ook wel erg drastisch gebruik wettelijk af te stoppen; het verbranden van overjarig textiel. Kennelijk is het zo dat veel modeketens maar ook warenhuizen en winkels hun overbodige en wellicht onverkoopbare voorraden leveren aan destructiebedrijven die de nog nieuw in de verpakking stekende kleding regelmatig verbranden. Dat is doodzonde van al die kledingstukken, maar ook slecht voor het milieu. Laat ik dat laatste argument ook maar eens benutten al ben ik op dat punt tevens een voorstander van het vuurwerkverbod rond de oud/nieuwjaar vieringen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: textiel-brandt-1.jpg

De uitstoot daarvan is net zo heftig als een maand autorijden en bootje varen met alles wat rijd/vaarbaar is in dit land. Maar dit even terzijde. Waar komt die brandgekte vandaan? Kennelijk zijn wij zo modebewust dat we niet willen rondlopen in kleding van een seizoen geleden. Die kleding is veelal gemaakt in een ver land, door mensen die een hongerloon verdienen, daarna per schip naar onze streken gevoerd, hier gedistribueerd en dan in de winkels gelegd. En dan willen wij, verwende consumenten, dat soms niet kopen. Te duur, te gek, te dun, lang of slecht gestikt. Wat overblijft na een seizoen komt dan steevast in de aanbieding. SALE, UITVERKOOP, KORTING, het zijn kreten die soms nog wat helpen, maar in andere gevallen niet. En dan voert men het restant af. Niet naar de kledingbank, stichtingen die armen helpen of zoiets, nee naar de verbrandingsovens. Ik was echt verbaasd over dat gedrag. Immers er zijn genoeg mensen voor wie een broek van een tientje nog te duur is gezien hun situatie, we tellen tienduizenden daklozen in dit land, kortom er zijn voldoende kanalen om vriendelijker om te gaan met oude kleding. Alles beter dan verbranden. En dat is dan meteen het beste argument voor die wetten die dit nu gaan tegenhouden. Eens zien wanneer wij voor 1 euro of zo kunnen gaan profteren van de super-aanbiedingen bij de ons bekende ketens. Hoe dat straks moet bij die budgetwinkels als Primark weer ik nog niet, maar die mogen dan wel hun spullen gratis gaan uitdelen. Hoe dan ook, voor een keer ben ik het eens met de linkse propagandisten…een wonder…en dat moet in die kringen gekoesterd…. (Beelden: Internet)

Batavia-Stad

Mocht je denken dat ik merkgevoelig ben…..mis! Ik vind sommige zaken die te koop worden aangeboden best interessant hoor, ik voel wel wat voor een behoorlijke kwaliteit, maar snap niet helemaal dat je honderden euri moet betalen voor een spijkerbroek omdat er een bepaald merklabel aan vast zit, of voor een boxershort die door een oud-tennisser op de markt wordt gemikt. Het moet doelen dienen die ik er aan stel. Schoenen bijvoorbeeld. Tuurlijk zullen er mensen zweren bij Nike of dat soort merken, maar ik zal er niet op lopen. Ik zweer bij het Duitse merk Rieker. Elk paar schoenen van dat merk die ik mij in de afgelopen 10-14 jaar veroorloofde te kopen zit meteen goed en loopt al snel na ingebruikname als de spreekwoordelijke pantoffels. Het is dus met die instelling dat ik trips maak naar zgn. discountstores of Outlet-centra.

Die in Roermond ken ik na diverse bezoeken vrij goed en weet dat je daar voor bepaalde merken aardig kunt slagen. Al zie ik het voordeel nog niet zo als men bijvoorbeeld shirts van een bepaald merk aanbiedt voor 99 Euro waar ze normaal 149 Euro zijn. Best prijzig nog. En ja dan zal er een logo op staan, so what? Maar verzorgd is het wel en ook altijd goed bezocht. Aan de andere kant van het land vindt je Batavia-Stad. Ligt tussen Lelystad en de dijk naar Enkhuizen daar en grenst aan de gelijknamige scheepswerf. Hier moet je wel zijn voor de koopjes. Men biedt echt korting, en dat trekt zo zag ik bij een recent bezoekje, een wat ander publiek dan die winkelverzameling in het zuiden. Vrouwlief zocht een bepaald merk schoenen, en bij die winkel was het echt druk. Maar de verkopers goed voorbereid, attent, ingesteld op hun klantjes en vandaar succesvol. Kijk, dat schoot lekker op en omdat we ook polderzus in het verre Zuid-Holland moesten bedienen liepen we al snel weg met vier paar schoenen onder de armen.

Naast de al geboden kassa-korting kwam er ook nog kwantumkorting overheen. En dat voor schoenen die kennelijk heerlijk zitten. Bij een kookwinkel slaagden we ook nog voor een zeer betaalbare bakpan van een goed merk voor op de net geplaatste inductie-kookplaat thuis. Vrouwlief verzekerde me van het feit dat deze prijs echt bijzonder was. En twee jaar garantie. Kijk, daar doe je het voor. De merken die men in Lelystad biedt zijn wat anders dan die in Roermond. Veel Nederlandse merken ook en dat schept een band met bepaalde klanten. De entourage is keurig netjes, het (betaalde)parkeerterrein ligt echt naar Amerikaans model tegen de winkels aan. Er zijn diverse restaurants en koffiehoekjes waar je iets kunt eten en drinken en een openbaar toilet (keurig verzorgd) is er ook.

Wie nog wat cultuur wil opdoen kan altijd doorlopen naar de aanpalende Bataviawerf waar het gelijknamige restauratieobject in het water dringend toe is aan opknappen. Schijnt een aardig prijskaartje aan te hangen. IK zou denken de ene hand wast de andere, sponsoring vanuit die outlet en je hebt weer extra publiciteit. Maar dat zal wel te simpel zijn. Hoe dan ook, als je anders dan ik, wel merkgevoelig bent, ga eens langs in Lelystad. Je slaagt er gegarandeerd en men werkt met echte kortingen. Kan nog net voor de herfst en de winter….(Beelden: Yellowbird)

Klantvriendelijk verkopen…

WP_20151014_006Het verhaal van de nieuwe zitbank vertelde ik hier enige tijd geleden al. Het was me een gepuzzel. Dus op enig moment kwam polderzus deze kant op en dacht die ook even met ons mee. Na wat gedoe besloten we in huis met kasten te gaan sjouwen. Kasten die door een plekwisseling zorgden dat we ineens extra ruimte wonnen waar de nieuwe bank straks goed kon staan. Het meetlint werd veelvuldig gebruikt en vrouwlief had daarbij veel werk aan het herinrichten van die zelfde kasten. Maar dat deed ze met plezier toen ze ontdekte dat zelfs ik wellicht bereid zou zijn over te gaan tot aanschaf van een nieuwe zitbank waar zij al jaren over sprak. Goed, hoe dan ook. Het proces was veelomvattender dan verwacht. We gingen weer eens langs bij de firma waar we de nieuwe zitbank eventueel zouden gaan bestellen. We lieten ons uitgebreid voorlichten. Met een handig systeem van magneetjes op een grote plaat bleek de bank op maat en schaal te maken en kon je zelfs leuningen en pootjes onder die bank inzichtelijk maken. Het banktype waar we over spraken bleek zeer veelzijdig qua mogelijkheden en dat gaf een warm gevoel. Verkoopster Yvonne was geduldig.

WP_20151014_007Maar die maat…..Het moest toch nog eens worden nagekeken. Dus maakte Yvonne een ruwe schets, gaf aanvullende informatie en wenste ons succes. Het totaalbedrag wat ze had opgeschreven vond ik best ‘stijf’. Was best meer dan die eerste bank die we een ruimte eerder hadden gezien. Maar, dan hadden we nu ook iets wat op bestelling en naar onze persoonlijke smaak was gemaakt. Volgende dag thuis toch nog maar eens meten. En ja hoor, het zou passen. Maar toen ik nog eens goed keek vond ik de hoekbank zoals we die in eerste instantie hadden bedacht toch niet zo’n goed idee. Alsof ik een ingeving kreeg van hogerhand bedacht ik me dat die hoek wel heel veel ruimte zou vragen en dat wilden we nu net terugwinnen op de huidige situatie.  Weet je wat, maar even rondkijken bij andere meubelwinkels. En dat deden we. We zagen bankstellen van pak weg 200 euro (je vraagt je af waar die van zijn gemaakt) tot bij de 10.000 Euri. Bij veel van die meubelzaken was de aandacht voor ons als prospects maar heel beperkt. Geen aandacht, maar ook geen informatie. En dus ook geen deal!

WP_20151014_008Goed, we kregen intussen wel een idee van wat er zoal te koop was. En al die informatie maakte dat wij onlangs de knoop door hakten en wederom langs gingen bij de winkel die ons het meeste vertrouwen had gegeven. Op een meubelboulevard aan de zuidkant van onze stad. Wachten op de verkoopster, nog even babbelen over de juiste kleur, een losse fauteuil in een wat andere stijl maar wel dezelfde bekleding, dan nog wat extra’s en een beetje kwekken over kortingen. De bevalling verliep plezierig en het kind kan over enkele weken worden aanschouwd. In de hoop dat alles zal gaan zoals we dat hebben gepland. Nu nog even zien dat we die huidige meubels goed kwijt raken. Vrouwlief heeft daar ideetjes voor. Zal vast wel lukken. Tot dan ga ik maar genieten van mijn ‘bankie’ waar ik zoveel uurtjes op door bracht en die nog zo mooi oogt. Net nieuw. Waarom deed ik me zelf dit eigenlijk aan…..en die heerlijke bank alsnog de deur uit…..:)