Chagrijn bij Limburgse Toekan

wp_20160917_008Was ik onlangs niet zo heel enthousiast ten aanzien van de Toekanvestiging in Vught, over de Heerlense vestiging waar we tijdens ons Duitse tripje in September overnachtten hebben we ook wisselende meningen. De Vander Valk vestiging in deze Limburgse plaats ligt een beetje verscholen aan de buitenkant van de stad. De eerste indruk is er een van verbijstering. Men had al gewaarschuwd voor ‘verbouwingen’ maar wat we hier zagen was pure sloop. De helft van het gebouw is verdwenen, een kale muur is je eerste indruk van het hotel. ‘Zijn we hier wel goed?’ de tweede. Maar dat bleek toch het geval en het hotel was drukbezet. De parkeerplaatsen voor de deur aardig gevuld. De ontvangst in de receptie was professioneel. Snel ingecheckt, kamer op de begane grond, trappetje af, en die was zeer ruim bemeten. Prachtige badkamer, met een apart toilet (ook echt apart), een grote doucheruimte en een gigantisch bad, dat van de slaapkamer gescheiden werd door een glaswand met een vernuftig blinderingssysteem. wp_20160917_003

Nooit eerder gezien, maar heel chique. De bedden van de boxspringsoort, lekker hard, de verlichting in de kamer en bij het bed dik in orde, zelfs met apart ingebouwde leeslampjes naast je kussen. Prachtig gedaan. Het uitzicht was even minder. Door de verbouwing gedwongen heeft men een noodonderkomen gebouwd voor de horeca-kant van het hotel. In een zwart gekleurd gebouw dat een paar jaar dienst moet doen. Maar dat was meteen ook ons uitzicht.  En dat niet alleen. Het horecagebouw kende ook een aantal lawaaiige afvoerpijpen voor keukenluchtjes en de airco. Precies aan de kant van onze hotelkamers. Het terras achter onze kamer, waar keurig twee stoeltjes waren opgesteld, was daardoor geen echt genoegen om gebruik van te maken. Beetje onzorgvuldig bedacht.

wp_20160917_007Maar die kamer op zich is een cijfers 8,5 waardig. Het uitzicht vanaf het bordes en zo een 6-. Komen we tot normaal een van de hoogtepunten van ons verblijf, het ontbijt. Dat moet je overigens tegenwoordig bij die Toekans apart betalen met de reservering. Men rekent er 15 euro p.p. voor, geen kattendrek. Was dat in Vught dan weer op en top verzorgd, in Heerlen kon het er mee door. Het geïmproviseerde gebouw kende nog wel wat sfeer, maar dat was niet te danken aan het personeel. Hoe anders dan in Brabant was het in Limburg afzien met dat personeel. Men was collectief chagrijnig en dat is toch een bijzondere ervaring voor de gasten. Was er een arbeidsconflict of zo aan de gang? De gezichten waren lang en een glimlach konden wij niet ontdekken. Ook dat maakt dat het rapportcijfer voor dit onderdeel van ons verblijf de 6+ niet overstijgt. Jammer, want gemiste kansen. Als je dan al iets moet compenseren voor die verbouwingen, dan toch door een team dat snapt waartoe al die gasten dienen. De Wifi is gratis in Heerlen en functioneerde redelijk. Er is voor de liefhebber ook een zwembad en sauna. Kortom men heeft hier veel te bieden, maar het mag allemaal wel iets vriendelijker. Nu wordt het eindcijfer een 7.0 en dat dankt men vooral aan de zeer comfortabele kamers en die geweldige badkamer.

Nazi

WalgureMijn grootste probleem met anders denkenden is dat men in die kringen zelden of nooit op goede argumenten of inhoud een discussie meent te kunnen ‘winnen’. Al snel wordt het persoonlijk en vliegen de verwijten de kant op van hen die er een andere mening op na houden dan die van de zgn. politiek correcte elite in dit land. En nu moet de lezer dat woord ‘elite’ niet meteen al te serieus nemen, want het zijn vaak ook goed willende en soms wat naïeve lieden die via school of carrière in kringen verkeren waar bepaalde stromingen wat meer opgeld doen dan andere. Vanuit de zelf geknutselde ivoren torens beziet men het anders denkende ‘volk’ met enig dedain en kan zich niet voorstellen dat daar ook maar een exemplaar van de intelligente mensensoort in de rondte loopt. Als iets de gemoederen echter in de breedte bezig houdt momenteel dan toch wel de ongecontroleerde uittocht van mensen richting Europa. Soms afkomstig uit vreselijke gebieden vol barbaarse heidenen, maar in veel gevallen op de vlucht voor armoede of evt. dienstplicht. Tel daarbij op dat onderweg een aantal lieden aan de stroom wordt toegevoegd die Noord-Europa zien als een prima economisch alternatief voor het zuidelijk deel van ons werelddeel waar zij normaal zelf verkeren.

computer-frustrationVolgens de officiële opgave van onze regering maar vooral vanuit de stromingen die menen dat de deuren bij ons letterlijk en figuurlijk open moeten worden gezet, wordt het aantal ‘vluchtelingen’ naar beneden bijgesteld. Maar onlangs gaf het COA toe dat men wekelijks 2500 mensen of meer een plekje moest zien te geven. Vermenigvuldig je dit met 52 komen we wel aan de 100.000 nieuwkomers per jaar. Een sociaal/economische last die ons land maar lastig zal kunnen verwerken. Omdat het fenomeen nu al jaren bezig is, al is dat dan wellicht op wat kleinere schaal. De EU faalt op alle fronten, niet alleen de financiële regels worden in veel Europese landen gebruikt om het bestuurlijke achterwerk mee af te vegen. Kortom, die mensen op zoek naar een goed nieuw leven komen massaal onze richting op. Neigen nog wat naar Duitsland soms, naar Zweden of Engeland, maar zien voor zichzelf gek genoeg geen ‘veiligheid’ in Turkije, Bulgarije, Macedonië, Service, Hongarije of Oostenrijk. Men vecht zich bijna een weg naar onze streken. Waar de uitkeringen gegarandeerd zijn en een huis of baan om politiek correcte redenen voor deze groepen direct kunnen worden geregeld.

Jacobse en van Es (Indymedia)En daar zet ik al jaren mijn vraagtekens bij. Want laten we wel zijn, sommige Nederlanders staan soms 12-15 jaar op een wachtlijst voor een betaalbare woning, er zijn officieel 600.000 werklozen in ons land, waarvan een deel boven de 40, dus op voorhand kansloos, de zorg is onbetaalbaar geworden en oudjes krijgen een soms meer dan asociale behandeling. Maar daarover moet je in bepaalde kringen niet beginnen. Zeker onder de Pechtoldisten zitten er die deze toch realistische redenatie zien als racistisch, nationalistisch of zoals me onlangs overkwam nazistisch. Kortom, wie weinig ziet in eenzijdigheid krijgt het persoonlijke verwijt een nazi te zijn over zich heen. Toch bijzonder als je gewoon een sociaal vraagstuk aan de orde stelt. Maar ook dat mag al niet meer. Trouwens, als het aan Minister Asscher ligt mogen mensen zoals ik straks helemaal niet meer zeggen of schrijven wat we van de situatie vinden. Slechts een enkele ‘tone-of-voice’ toegestaan. En dat geeft me zeer te denken. De man van die specifieke naziverwijten heb ik trouwens uit al mijn netwerksystemen verwijderd, bij collega-blogster Thamara gebeurde hetzelfde. Maar het geeft toch te denken. Eenzijdigheid als basis voor de democratie. En dat van een partijlid uit een stroming die zichzelf ‘Democraten’ noemt. Eng, heel eng!

Uitjes

HKR2Nee, dit keer geen blog over uitjes als voedsel, maar over het begrip in de zin van reisjes…Anders dan veel andere mensen die wij al dan niet goed kennen, vieren wij geen lange vakanties. Al was het maar omdat onze zwarte huisgenoot ons maar heel lastig kan missen. Dus maken wij korte tripjes. Een dagje hier een nachtje daar. Het brengt ons op nooit eerder onderzochte plekken, en soms ook weert op bekende. Voorwaarde is wel dat we een hotel hebben met bad en enig ander comfort. Het ontbijt moet ook uitgebreid en smakelijk zijn. Kwestie van uitzoeken vooraf. Dus maakten we dit jaar een paar van die tripjes en bezochten daarbij vooral het zuidoosten. Toch een leukere hoek van ons land dan het noorden of het oosten. De Brabanders en Limburgers zijn plezierige mensen in de omgang en het leven is er nog goed.

WP_006013Op ruim 1 uur rijden van de grote steden in het westen van ons land voel je je vaak al als echt op vakantie. Dit jaar een paar maal Overloon bezocht, maar ook nieuwe plekken als Helmond, Asten, Best en zo meer. Natuurlijk Roermond, en even over de grens bij de oosterburen. Aken, Heinsberg, Kleve en nog wat adresjes. Al was het maar voor het eten en de winkels daar. Gewoon relaxed boekenwinkels bezoeken, van de papieren soort die men daar nog met veel verve verkoopt. Voor ons dus geen lange vluchten of dito ritten. Dat ligt een beetje achter ons, gewoon 1,5 -2 uur en dan moet het klaar zijn. Het geeft ons het gevoel twee weken weg te zijn als we dat meer twee dagen echt waren. Langer is geen optie omdat onze Pixel dan vermoedelijk naar een dierenpsycholoog zou moeten. Bij thuiskomst krijgen we een ontvangst die er niet om liegt. Als er een kat is die ‘op ons mensen’ is, dan onze Pixel. Maar daarvoor hebben we een oplossing bedacht, en dat houdt ons even wat meer thuis dan we normaal dit jaar tot nu toe hebben gedaan. Tijdelijk, maar toch. Daarover later meer…..

Soldaten-epos

216631 - EHRD - 050585 - DC-3C Hibernians - RHSide parked Scan10243Vraag me mee uit naar een musical en de kans dat ik er positief op zal antwoorden is klein. Ik ben uiteraard wel eens naar zo’n soort voorstelling geweest, maar meestal vond ik het achteraf gezien niet zo veel. Gezongen teksten zijn niet zo mijn ding, en om nu echt een hele avond te gaan zitten kijken naar ‘Mijn zandbak – The Musical’ met in veel gevallen Simone of Jan in de hoofdrol, gaat me te ver. Toen in mijn directe omgeving dus sprake was van een bezoek aan ‘De Soldaat van Oranje – the Musical’ hield ik lang de boot af. Tot op enig moment mijn oudste vriendenpaar in een enthousiaste bekensessie aangaven de trip naar het oude Marinevliegveld Valkenburg te hebben gemaakt en daar dolenthousiast vandaan te zijn gekomen. ‘Meninggever, dat moet je echt zien’ was hun stelling. Daarna ging het snel. Met onze lieve Soester vriendjes maakten we een afspraak, de man van dat stel had ook weinig op met musicals, had net zoveel weerstand als ik. Maar ja, voor de geliefden doe je soms veel en dus boekten we vier zitplekken. Onlangs was het zover.

WP_20141015_008Na een heerlijk maaltje in het vlakbij gelegen Katwijk aan Zee reden we naar de plek des optredens. Valkenburg als vliegveld is ontmanteld, maar voldoende van de oude entourage is toch nog overeind gebleven. Waaronder de hangaars en platforms. En dus heeft men daar enorme parkeerplaatsen voor de bezoekers die dag na dag, zeven dagen per week, deze musical-hangaar bezoeken. Speciale marshallers (mensen met verlichte stokjes in hun handen die je met je auto net als bij vliegtuigen het geval is op de gewenste plek dirigeren) zetten de toon Daarna loop je naar de hal waar je zeer professioneel wordt ingecheckt. Fraaie hal is dan je deel. Met de complete entourage van een groot theater. Catering, toiletten, shop, het is er allemaal. Als de voorstelling ingaat wordt je via allerlei gangen naar je plek begeleid. Zaal is rond, de reden daarvan kom je later achter. Je mag onder geen beding fotograferen, ik moet het dus doen voor de sfeer met beelden van voor de musical en uit de pauze, rest haalde ik van internet. En het is dood jammer dat ik niet kon fotograferen, want ik had vermoedelijk 100 foto’s gemaakt. De voorstelling is adembenemend.

WP_20141015_015Niet zozeer door het verhaal. Dat is weliswaar bekend, maar niet zo heel sterk. Nee, de grote verbazing zit in de wijze waarop je naar e.e.a. kunt kijken. De hele zaal met alle mensen er op draait rond. Heen en weer, en dat houdt in dat je eigenlijk in een gigantische jukebox zit. Je draait naar het decordeel wat nodig is om de volgende scene neer te zetten. Een meer dan vermakelijk kijkspel. Er wordt met motoren gereden, je krijgt wel tien decors te zien met daarin allerlei acteurs en actrices met verschillende rollen. De oorlogssfeer in musicalvorm, het blijft knellen, maar dit is wel het beste op dit gebied wat je zou kunnen bedenken. Het fascineerde mij van begin tot eind. Men schiet er vrolijk op los, en de grande finale is uiteraard de aankomst van Wilhelmina in een echte Dakota. Met alle deuren van het theater open en een fraaie blik op het (buiten) verregende platform. De scene speelt in de open lucht, de koningin van toen wordt in een fraaie Engelse limousine geladen en rijdt weg. Koud, nat, maar wat een scene! Alleen daarvoor al.

WP_20141015_019Je vraagt je intussen wel af wat men na dit spektakel aan moet met dit theaterconcept. Het klopt tot op de millimeter, het is prachtig om te zien en naar mijn idee hypermodern. Ook waar voor je geld, want de voorstelling duurde tot half twaalf. Best laat. Zeker als je nog een eindje moet rijden. Maar meer dan de moeite waard. Een ding blijft me echter dwars zitten; waarom moeten die lui zo nodig zingen. Als toneelstuk was het volgens mij veel krachtiger geweest en wellicht de teksten beter te verstaan. Maar dat was te verwachten als conclusie van een musicalhater als ik. Verder is dit een aanrader met een dikke plus! Voorlopig weer verlengd tot en met juli 2015!