Dineren met de Tsaar…

WP_20140929_001In het Rusland van voor de communistische Sovjet-Unie was er maar een enkele familie die er toe deed. Die van de Romanov’s. De Tsjaren, vorsten die de wrede Mongoolse vorsten opvolgden, waren alleenheersers en het Russische volk niet veel meer dan gepeupel. Terwijl deze landslieden en arme burgers maar moesten zien hoe ze zich elke dag zouden voeden, was dat voor de Tsaar en zijn gezien geen enkel probleem. Het kon domweg niet op. En men had zo haar eigen regels voor hoe bepaalde diners moesten verlopen. Diners en feesten aan het keizerlijke Russische hof waren op enig moment de meest uitbundige en spectaculaire van Europa. Alles werd gedaan om de andere vorstenhuizen de ogen uit te steken met de schitterende rijkdom van het machtige tsarengeslacht en dus werden de banketten versierd met de meest exclusieve achttiende- en negentiende-eeuwse serviezen denkbaar. En die werden geleverd door de grote Europese fabrikanten op dit gebied.

WP_20140929_014Denk aan Sevres, Meissen, Wedgwood en KPM uit Berlijn. Het glaswerk bestelde men in Bohemen, vorken en messen waren van de zilveren soort, liefst bedekt met een laag goud. Het is deze tafelrijkdom die momenteel te zien is in de Hermitage aan de Amstel in Amsterdam. Prachtig uitgestald, met veel aanvullende informatie over de zeden en gewoonten van de Russische aristocraten. Wij bezochten deze expositie onlangs en dat was geen straf. Ook al heb ik zelf wat minder met frutsels aan of op borden, dit is van een ongekende weldadige soort. Prachtig die kleine porceleinen poppetjes op tafel. Men kleedde het geheel heel fraai aan, laat je vrij om foto’s te maken, en je kunt overal goed bijkomen, al mag je er niet aanzitten. Er zijn films te bekijken over het weldadige leven van deze tsaren en de grootsheid van hun feesten. Opvallend is ook het porceleinen servies dat allang nadat de tsaren waren verdwenen werd geschonken aan Sovjet-dictator Stalin.

WP_20140929_019Een geschenk van de onderdrukte Hongaren. Na de oorlog afgeleverd. Wat Stalin er van vond weten we niet, maar hij gebruikte het dure spulletje nooit en at zelf van simpele borden zonder versiering. Hoe dan ook, een erg aardige expositie die ik van harte kan aanbevelen als je een keertje in de buurt bent. Normale entree kost je E.15,00 p.p., een museumjaarkaarthouder kan gratis naar binnen.

Planmatig lijnen…

1414344+s(120!x120!)Ook al hoorde ik heel lang dat mijn ‘buik best mee viel’ en ik niet de indruk maakte op anderen al te dik te zijn besloot ik onlangs toch maar om wat af te vallen. Gewoon door minder lekkernijen tot me te nemen. Samen met vrouwlief, die altijd vraagt om solidariteit om haar eigen gevecht tegen de overmatige kilo’s te voeren. Zodra ik niet mee doe, is het voor haar een schier onmogelijke opgave. En ach, kwaad kan het zeker niet. Dus zijn we nu een week of drie bezig met restrictief eten en drinken. Weinig tot geen suikers, vetten, tussendoortjes, hapjes, drankjes etc. Ik snoep zelfs niet uit de TumTumpot die hier naast mijn toetsenbord staat. En, het zal niet verbazen, het heeft zijn effecten. Na twee weken twee kilo kwijt en ik moet bij veel broekriemen gaatjes extra prikken om die broeken niet van de toch al niet te omvangrijke billen te laten glijden. Dat geeft wel hoop. Daarbij voel ik me beter, fitter ook. Al was die fitheid nooit echt een probleem.

altAjHi5y_BrGOmfVsHmqDnsAnFJfpKG6JEzQJ0pPp8Oyc9Gaan we wandelen doe ik vrolijk mee in hoog tempo en neem zelden of nooit de roltrap, maar altijd de treden van de trappen per twee tegelijk. Dat ik niet meer al te veel fitheid in de gewrichten bespeur is onderdeel van de volgende ronde, qua planning althans. Moet toch weer eens aan de oefeningen op dat gebied, dat helpt ook om de buikomvang te doen afnemen. Vraag twee is natuurlijk wel, is het allemaal gezelliger geworden? Nou voor de leveranciers van alle lekkers vast niet. We waren vaste gasten in de Bijenkorf (thee met tompouce) en Kwekkeboom (broodje kroket). Daar lopen we nu aan voorbij. De maaltijden zijn minder omvangrijk, een enkel bord volstaat. In plaats van vier, twee boterhammen tussen de middag en als we s ’avonds trek krijgen nemen we een stukje appel of peer.

WP_005205 Nog goed voor de spijsvertering ook. Het kan dus wel en als je er eenmaal aan gewend bent geraakt is er niet veel meer aan. Doorzetten is de boodschap, dat wel. Alleen die rimpels overal….is dat ook een gevolg van? Of is het verval zodanig snel ingezet als de herfst in het bos soms al doet in augustus? Jemig, dat belooft dan nog wat. Maar door een beetje te lijnen houd ik de winter nog maar even bij me vandaan. Jammer van die dromen. Die gaan toch vaak over heftige schnitzels met frietjes en talloze glaasjes heerlijke wijn op een terras aan de Rijn en zo meer….

MAX en de bommenmeisjes

Bom Girls 2Het leuke van de vakantieperiode is dat er dan vaak series woorden ingepland op de vaderlandse televisie die je normaal niet snel zult zien. Met name Omroep MAX is daar goed in. Vorig jaar verrasten zij ons met een reeks over een of ander Brits dorp in oorlogstijd waar verpleegsters en de Home Guard een belangrijke rol vervulden. Knap geacteerde serie die, eenmaal afgelopen door de zendindeling, deed verlangen naar een vervolg. Die kwam er niet. Dit jaar startte men met een nieuwe reeks. ‘ Bomb Girls’ gemaakt in Canada en zich ook afspelend tijdens de Tweede W.O.  Het verhaal gaat over dames die bij gebrek aan mannen (die vochten vrijwel allemaal namens Koningin en Brits Vaderland in Europa of Noord-Afrika) een munitiefabriek gaande houden. Alles wat indertijd ‘lastig’ was komt voorbij in de reeks. Liefde, vooroordeel, afkeer, geloof, trouw en ontrouw. Men schuwt het bijzondere niet al is er snel een aantal vraagtekens te zetten bij de historische waarde van het geheel.

Bom Girls 3Niet dat dit ook maar iets afdoet aan het verhaal hoor. Je kruipt snel in de huid van de acteurs die redelijk goed bepaalde types neerzetten.  Mij viel op dat men wel wat vaak stond te klessebessen aan een band waar granaten en bommen werden gemaakt als je dit verhaal mag geloven en dat roken op plekken waarbrandgevaar een flink wat grotere klap zou kunnen hebben veroorzaakt als de vuurwerkramp van Enschede, heel normaal is. Dat veel dames vallen op verkeerde mannen is vrij normaal. Je zou die meiden bijna willen toeschreeuwen om uit te kijken voor dit sujetten die soms zo doorzichtig fout zijn dat het ‘zeer doet’. Maar naar ik begreep, zijn er nog steeds vrouwen die ‘foute types’ leuker vinden dan meer normale mannen die hen een goed en beschermd leven willen bieden. Vrouwen letten wel op of die mannen geen shag onder hun armen laten groeien en borsthaar laat hen gruwen. Dat was indertijd nog helemaal anders. Het was vermakelijk om te zien hoe volgens deze serie aantrekkingskracht en verleiding functioneerde. Van minislips, balconettes of strings had men echt nog nooit gehoord.

Bomb girls 4En toch vond men elkaar zo leuk dat er af en toe een kind werd verwekt dat er eigenlijk niet had moeten zijn. Ze bouwden wel bommen, maar van condooms had men nog nooit gehoord. Valt mij dan weer op…. De serie heeft ons een paar weken bezig gehouden. Met veel plezier overigens. Maar is nu ineens weer van de buis gehaald. Midden in het verhaal. Hoe het verder gaat mogen we niet weten. De kans dat je het aan de hoofdrolspelers zelf kunt vragen is klein. Omgerekend zijn die nu ergens tussen de 80-100 jaar oud. Zouden ze dan nog wel weten wat ze toen deden? Vanaf 7 juli mag de NCRV de middag weer invullen. Niet met iets nieuws hoor. Men kiest voor Downton Abbey. Een geweldige reeks waar we intussen al in serie vier zaten toen men de reeks vorig jaar nog op normale tijden uitzond. Nee, NCRV kiest voor herhaling van de serie. En begint met nummer 1 van serie 1. Kan mij niet boeien. Ik wil mijn bommenmeisjes terug….