Nazi

WalgureMijn grootste probleem met anders denkenden is dat men in die kringen zelden of nooit op goede argumenten of inhoud een discussie meent te kunnen ‘winnen’. Al snel wordt het persoonlijk en vliegen de verwijten de kant op van hen die er een andere mening op na houden dan die van de zgn. politiek correcte elite in dit land. En nu moet de lezer dat woord ‘elite’ niet meteen al te serieus nemen, want het zijn vaak ook goed willende en soms wat naïeve lieden die via school of carrière in kringen verkeren waar bepaalde stromingen wat meer opgeld doen dan andere. Vanuit de zelf geknutselde ivoren torens beziet men het anders denkende ‘volk’ met enig dedain en kan zich niet voorstellen dat daar ook maar een exemplaar van de intelligente mensensoort in de rondte loopt. Als iets de gemoederen echter in de breedte bezig houdt momenteel dan toch wel de ongecontroleerde uittocht van mensen richting Europa. Soms afkomstig uit vreselijke gebieden vol barbaarse heidenen, maar in veel gevallen op de vlucht voor armoede of evt. dienstplicht. Tel daarbij op dat onderweg een aantal lieden aan de stroom wordt toegevoegd die Noord-Europa zien als een prima economisch alternatief voor het zuidelijk deel van ons werelddeel waar zij normaal zelf verkeren.

computer-frustrationVolgens de officiële opgave van onze regering maar vooral vanuit de stromingen die menen dat de deuren bij ons letterlijk en figuurlijk open moeten worden gezet, wordt het aantal ‘vluchtelingen’ naar beneden bijgesteld. Maar onlangs gaf het COA toe dat men wekelijks 2500 mensen of meer een plekje moest zien te geven. Vermenigvuldig je dit met 52 komen we wel aan de 100.000 nieuwkomers per jaar. Een sociaal/economische last die ons land maar lastig zal kunnen verwerken. Omdat het fenomeen nu al jaren bezig is, al is dat dan wellicht op wat kleinere schaal. De EU faalt op alle fronten, niet alleen de financiële regels worden in veel Europese landen gebruikt om het bestuurlijke achterwerk mee af te vegen. Kortom, die mensen op zoek naar een goed nieuw leven komen massaal onze richting op. Neigen nog wat naar Duitsland soms, naar Zweden of Engeland, maar zien voor zichzelf gek genoeg geen ‘veiligheid’ in Turkije, Bulgarije, Macedonië, Service, Hongarije of Oostenrijk. Men vecht zich bijna een weg naar onze streken. Waar de uitkeringen gegarandeerd zijn en een huis of baan om politiek correcte redenen voor deze groepen direct kunnen worden geregeld.

Jacobse en van Es (Indymedia)En daar zet ik al jaren mijn vraagtekens bij. Want laten we wel zijn, sommige Nederlanders staan soms 12-15 jaar op een wachtlijst voor een betaalbare woning, er zijn officieel 600.000 werklozen in ons land, waarvan een deel boven de 40, dus op voorhand kansloos, de zorg is onbetaalbaar geworden en oudjes krijgen een soms meer dan asociale behandeling. Maar daarover moet je in bepaalde kringen niet beginnen. Zeker onder de Pechtoldisten zitten er die deze toch realistische redenatie zien als racistisch, nationalistisch of zoals me onlangs overkwam nazistisch. Kortom, wie weinig ziet in eenzijdigheid krijgt het persoonlijke verwijt een nazi te zijn over zich heen. Toch bijzonder als je gewoon een sociaal vraagstuk aan de orde stelt. Maar ook dat mag al niet meer. Trouwens, als het aan Minister Asscher ligt mogen mensen zoals ik straks helemaal niet meer zeggen of schrijven wat we van de situatie vinden. Slechts een enkele ‘tone-of-voice’ toegestaan. En dat geeft me zeer te denken. De man van die specifieke naziverwijten heb ik trouwens uit al mijn netwerksystemen verwijderd, bij collega-blogster Thamara gebeurde hetzelfde. Maar het geeft toch te denken. Eenzijdigheid als basis voor de democratie. En dat van een partijlid uit een stroming die zichzelf ‘Democraten’ noemt. Eng, heel eng!

De slimste doctrine

DSMNN 1501Ik blijf beweren dat de in ons land zo bejubelde diversiteit in de media toch vooral een doel dient, het naar buiten brengen van (semi)linkse overtuigingen en meningen. Of het nu gaat om het wel erg op het schild getilde programma van voorleesheld van Nieuwkerk, het Journaal of spelletjesprogramma’s en zgn. talkshows, het linkse gekwek vanuit PvdA, D66 en GroenLinks mogen rekenen op een grote media-exposure. Nu is het zo dat je bepaalde politieke stromingen nog wel kunt linken aan de vroegere publieke omroepen. Dan weet je wat je kunt verwachten. Bij de VARA en VPRO komen de (soms wel erg nagemaakte) progressieve geluiden voorbij, bij de AVRO en TROS een wat rechtsere mening en bij de KRO, NCRV en EO de christelijke kant van het omroepgeluid. Maar dat is maar theorie. In de praktijk van alle dag blijkt dat men ook bij de vroegere christenen een progressieve koers is gaan varen en je dus de invloeden van DWDD (VARA) en soortgelijken ook daar zit worden uitgevent.

DSMVN 201503Het tegenwicht van Powned en WNL stelt in de praktijk bij gebrek aan voldoende uitzendtijd weinig voor. Omroep MAX is min of meer neutraal en vaart de eigen koers. Dat zouden ook NOS en NPO moeten doen, maar daar haakt men ook graag aan bij de succesvolle MS ‘Van Nieuwkerk’ en c.s. Een slecht voorbeeld om mijn gelijk te bewijzen is de toch op zich erg aardige formule van ‘De Slimste Mens’. Overgewaaid uit Vlaanderen of Engeland kreeg dit een paar jaar terug een eigen Nederlandse variant. Gepresenteerd door Philip Freriks van het Journaal die nu al een paar jaar met pensioen is. De kandidaten zijn min of meer Bekende Nederlanders. Al moet me van het hart dat ik daar veel lieden niet van herken tot ze een paar keer hebben meegedaan. Daarnaast doet Maarten van Rossem, cynicus en hoogleraar met een achtergrond in de Internationale Geschiedenis of zoiets, zich voor als ‘alles wetend jurylid’. Nou, dat alles weten mag je meteen met een korrel zout nemen. Het spelletje houdt heel vaak ‘een-tweetjes’ in tussen Freriks en van Rossem.

DSMVN-1502En altijd waar het politieke onderwerpen betreft mag de Utrechtse mopperkont van Rossem even uitpakken tegen alles wat hij ziet als rechts populisme of conservatief denken. Gratis zendtijd voor de bekende stromingen dus, want de hoogleraar is ooit lijstduwer voor de PvdA geweest. Dus dan weet je het wel. Hij lijdt aan eenzijdigheid. Voor een juryvoorzitter een doodzonde. En schande dat dit bij de KRO/NCRV zomaar kan. Daarbij zijn veel van die ‘BN-ers’ afkomstig uit de hoek van de eigen kring. En als het een keer anders is, Jan Roos van Powned hield het een paar uitzendingen vol, wordt er kennelijk afgesproken dat die zijn mond moet houden over onderwerpen die van Rossem niet bevallen. Leuke formule, aardig uitgevoerd, maar helaas politiek wel erg eenzijdig. Volgend jaar toch maar eens op zoek naar meer neutraliteit mensen! Zijn vast wel te vinden. Komt het programma echt ten goede.

Eenzaam

1912 - jurkenOmdat ik een type mens ben dat al snel wat kakelt voel ik me zelden eenzaam. Maar komt ook omdat ik al vele jaren iemand aan de zijde heb met wie het praten tot Eredivisie-niveau is verheven. Zou ik dat niet hebben getroffen, was het leven wellicht anders verlopen. Ik kan me niet vinden in zwijgzaamheid, snap ook nooit dat je zo door het leven kunt gaan, maar goed, we zijn niet allemaal hetzelfde natuurlijk. Nu is eenzaamheid niet alleen voorbehouden aan het hebben van een al dan niet spreekzame of luistergrage partner. Kan ook zitten in jezelf. Ondanks een drukke omgeving en mensen die je wel zien zitten, toch een gevoel van eenzaamheid bezitten. Zo is het leven na de dood van een geliefde wellicht niet meteen eenzaam omdat je kinderen of vrienden hebt die er alles aan doen om je niet te laten vereenzamen, eenmaal thuis in bed is er niemand die tegen je aankruipt. Eenzaamheid is vaak ook een kwestie van gezien worden, van erkend zijn, van geliefd blijven. Wat je vaak ziet is dat mensen die een heftig verlies moeten verwerken in het begin nog wel de nodige aandacht krijgen, maar dat dit verlies of verdriet niet te lang moet duren.

12Terwijl de verwerking van verlies bij de een veel langer duurt dan bij de ander en je iemand die lang aan je zijde verkeerde niet in een paar maanden bent vergeten. Integendeel zou ik denken. Bij verjaardagen van iemand die er niet meer is, blijft de herinnering, de lege stoel, de gemiste verhalen, de liefde wellicht. Lastig voor de achterblijvers. Als die er nog zijn. Naarmate je ouder wordt streep je steeds vaker namen door op de verjaardagkalender. Mensen vallen weg. Grootouders, ouders, broers, zussen, als je echt pech hebt kinderen. Dan moet je maar zien dat je doorgaat. Tot je in je uppie overblijft en in een of ander verzorgingshuis je laatste dagen slijt.In de hoop dat de asociale bestuurders van dit land jouw laatste woon- en leefplek niet wegbezuinigen. Want eenmaal oud en zorg behoeftig ben je min of meer een kostenpost geworden.

Voor sommige oudere werklozen rest nog slechts een plekje op straat...Zonder naasten of goede vrienden overgeleverd aan de haaien die rondzwemmen in de neoliberale of aprincipiele verzorgingsvijver van dit ooit zo sociale land. En dat maakt pas echt eenzaam. Zullen we in het kader van de participatiemaatschappij afspreken nu eens werk te maken van alle plannen om het de eenzamen onder ons eens wat leuker te maken? Hen op te zoeken die daaraan grote behoefte hebben. Of open te staan voor de behoeften van diegenen die we weliswaar goed menen te kennen, maar door onze eigen drukte of behoefte aan aandacht soms een beetje verwaarlozen? Namens hen allemaal hartelijk dank…..