Mijn bekende mening over mensen met wie ik een bloglink heb opgebouwd baseert vaak op wederzijds respect. Dus, wie meent dat zijn/haar verhaal belangrijker is dan het mijne en je daardoor gewoon geen enkele reactie achter hoeft te laten aan mijn kant van het digitale gordijn gokt echt mis. Ik zelf ben nogal loyaal, noem het trouw. Mensen die leuk schrijven, gewoon over van alles en nog wat of leuke meningen geven (mag echt afwijken van de mijne) krijgen altijd een reactie. Wie me kent weet dat. En toch zijn er mensen bij die wel genieten van mijn reacties maar er in slagen om maandenlang nul komma nada retour terug te geven. Ik snap dat echt niet. Mis ik dan de frequentie waarop men uitzendt? Zijn mijn blogonderwerpen niet modieus genoeg of voldoe ik niet aan de eigen (al dan niet politieke) normen en waarden van die types? In het verleden kwam ik dat nog wel eens tegen. De linkse activisten, de schrijvers die menen dat alleen hun proza van wereldbelang is, maar wat ik van mijn kant oreer beneden de eigen waardigheid is van die lui! Nou, jullie kennen de meninggever, die raakt al snel verveeld rond die soort bloggers en verliest zijn geduld. Onlangs weer een gelinkte blogster verwijderd. Binnen 9 maanden nul keer gereageerd terwijl ze dat wel regelmatig bij andere bloggers doet en deed. Dan zit er iets niet goed. Knip…..draadje van die link verbroken. En hup verder met de dingen die er wel toe doen. Mijn geduld zit weer op de goede plek. Ik zoek wel naar een vervangende link. En zij die ik volg dank ik voor hun bijdragen n.a.v. mijn verhalen of reacties. Dat houdt de boel gezellig en vooral ook interessant. Stiltes zijn meer voor een eenzaam dorpje op de heide of zo… (Beelden: archief)
Indertijd was het niet gewoon om de qua functie boven jou gestelde aan te spreken met ‘je en jij’. De dingen moesten nog veranderen op dat punt, maar mijn basis was toch ook die bank waar ik vandaan kwam en daar hield men zeker niet van over de grenzen van de beleefdheid heen gaan. Ruud Breems was dus voor mij gewoon ‘Meneer Breems’. Niet voor niets 20 jaar ouder dan ik en teven mijn chef. Voor de hogere heren in Amsterdam en Rotterdam was ik ook niet ‘mijn voornaam’ maar gewoon ‘Meninggever’. Oftewel, je werd bij je achternaam benoemd. Meer mocht je ook niet verwachten. Onderling was het voor de jongeren die langzaam aan het bedrijf instroomden wel normaal elkaar bij de voornaam te noemen. Dat keurig nette jargon gold ook voor de ouderen onder de vertegenwoordigers van de airlines waarmee je van doen had, maar zeker ook met de heren van de douane. Geen haar op je hoofd die deze lieden met je/jij aansprak. Onbetaamdheid was ondenkbaar en het waren geen mensen met veel humor noch gevoelig voor kleine cadeautjes. Beleefdheid en afstand, dan kwam het wellicht goed.
Goed kwam het ook met de handel. Baas Breems was een geweldige verkoper en hij trok heel wat handel naar binnen. Zoveel zelfs dat we al snel op zoek moesten naar extra werkkrachten. Ondersteunende mensen op Import en export. We huurden regelmatig vervoer in. Niet in de laatste plaats doordat het intussen van Schiphol-Oost naar Den Bosch verhuisde Berg Electronics elke dag heel veel lading genereerde wat voor het gebruikte VW-busje best te veel was. Soms haalden we er een tweede 1-tonner bij, in andere gevallen was 4,5 ton vervoer nodig. Gelukkig genoeg had onze chauffeur Jaap een groot rijbewijs dus kon hij die wagens dan rijden. Maar ik beken dat ik in noodsituaties soms zelf in zo’n bak achter het stuur kroop en naar de klant toe reed om zo geen enkele vertraging op te lopen. Je lette wat minder op de regels dan nu. Ik zou dat nu niet meer doen natuurlijk. Naast het vrachtgebouw was intussen een nieuw gebouw verschenen, het Freeport Building en daar zetelden o.a. Aero Ground Services en nog wat bedrijven. Wij konden er weer een eigen Entrepot huren en inrichten en zo nieuwe klanten aantrekken die in Nederland een soort distributiecentrum wilden opzetten voor hun Europese lading. Een daarvan was ITT Schaub-Lorenz. Een radiofabrikant die allerlei apparatuur leverde onder eigen naam of submerken.
