Tagarchief: plannen

Rustig aan!

Posted on by • Geplaatst in Persoonlijk • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , , , , • 11 reacties

Exc.1Het is weer eens december en dat is traditioneel niet mijn beste maand. Afsluiten van een jaar brengt normaal vaak allerlei verplichtingen met zich mee. Dit jaar nog wat meer dan gebruikelijk. Er moeten dingen worden geregeld die ik eerder wellicht overwoog maar nog niet echt deed. Een daarvan is dat ik het vanaf 1 januari a.s. echt rustiger aan ga doen. Het is na 54 jaar hard werken mooi geweest. Maar dit geldt ook voor het van mij bekende blogwerk. In de loop van het afgelopen jaar stopte ik al met het actief vullen van gespecialiseerde blogs die ik een paar jaar lang heb onderhouden. Maar dit is nu met uitzondering van het meer professionele autoblog afgelopen. In 2016 gaan de stekkers er definitief uit. Dat scheelt veel tijd en raakt niet direct de lezers hier. Die zullen wel ontdekken dat ik na tien jaar de frequentie van schrijven op mijn Mening blog ook wat ga verlagen.

Russian tanks in Moscow 0514 BnL8v2lCEAAXj-wIk heb in die afgelopen blogjaren heel wat onderwerpen de revue laten passeren, menig discussie gevoerd en waar mogelijk  mensen de spiegel voor gehouden of op de kast gejaagd. Het was nuttig, leuk en interessant soms, al zeg ik het zelf. Maar de laatste tijd merk ik dat het me soms zwaar valt om ook hier de actualiteit te laten voor wat hij is en te oreren over alledaagse zaken. Hoe vreemd dat wellicht klinkt, dat valt me echt zwaar. Mijn mening geven over bepaalde onderwerpen was de basis van dit blog en daarom ben ik een keer of drie door omstandigheden gedwongen vaak, opnieuw begonnen. Maar ik zie ook wel dat het aantal even actieve bloggers in die tien jaren is afgenomen met een niet meer plezierig percentage.

WP_20151202_031De grote verschuiving zit voor mij toch vooral in de sociale media waaraan ook dit blog is gekoppeld en hun eigen lezerskringen of dynamiek kennen. Werden vroeger de nodige reacties geplaatst op dit blog zelf, nu zie ik dit gebeuren op met name Facebook of in wat mindere mate Twitter. Nog een reden om de frequentie van schrijven iets te verlagen is dat ik juist op die genoemde media bijna per seconde kan reageren op wat er zoal in de wereld om ons heen plaatsvindt. Voor zover nodig natuurlijk. Maar het is wel leuk om daar mee bezig te zijn als de tijd me niet mankeert.  En dat laatste is een extra reden om hier wat minder tijd door te brengen dan voorheen gebruikelijk.

Mijn boek! Het derde in de lijn van verhalen over interessante onderwerpen. Ik ben er in 2013 mee gestart, in 2014 flink opgeschoten, maar zit nog steeds op 85% van wat nodig is om het verhaal echt in boekvorm uit te brengen.  Wil ik dat verhaal echt nog eens op de markt kunnen brengen moet ik daar nu eens een einde aan breien. En dat vraagt ook tijd. Tijd die ik mijzelf moet gunnen. En daarom zal ik andere activiteiten moeten minimaliseren. Het zal voor velen niet komen als een verrassing, voor sommigen wellicht als een opluchting. Mocht dat het geval zijn weet ik een ding zeker; ik heb iets bereikt met mijn schrijfsels. In het komende jaar valt hier naar ik vertrouw nog voldoende te lezen, maar het zal geen echt werken worden voor de trouwe lezers. En die trouwe collegae bloggers zal ik zelf uiteraard blijven volgen. Zoals ik ook altijd doe op de sociale media met mensen die me interesseren. Soms dubbelop! Jaja, een mening gever heeft ook zijn goede kanten….. Ik wens iedereen nu alvast heel fijne feestdagen en een goed begin van het nieuwe jaar. Ik ga intussen aan die stekkers trekken……

Bucketlist

Posted on by • Geplaatst in Persoonlijk • Getagd , , , , , , , , , , , , , , , , , • 5 reacties

217625 - EHTX - 160587 - Dove G-ARDE 0 parked Scan10346Onlangs hoorde ik op de radio een DJ vertellen over zijn a.s. verjaardag. Hij werd 40! En in het kader daarvan ontvouwde hij zijn zogeheten ‘bucketlist’. Dat is tegenwoordig een soort verlanglijstje van dingen die je gedaan moet hebben of zaken die je moet hebben aangeschaft. Kennelijk moet de moderne mens van alles en nog wat hebben gedaan voor hij op een bepaalde leeftijd is aangekomen. Of wellicht voor hij/zij er niet meer is. We vinden ons zelf zo belangrijk dat we daar dus sterk mee bezig zijn. Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik langer moet terugkijken dan dat er tijd is om naar uit te zien, maar ik kan wel aangeven dat als ik ooit zo’n lijstje had gemaakt, het behoorlijk is ingevuld of opgevolgd. Veel van waar ik als jochie van pakweg 14 van droomde heb ik kunnen waarmaken. Al stond dit dan niet op een modieus lijstje. Indertijd was het al heel wat als je door studeren en hard werken kon zorgen dat je het structureel beter kreeg dan jouw ouders.

ANW-05 - Praag 090996 - Voorplein regeringscentrum Scan10272Onze hele generatie werkte daar aan, een enkele uitzondering daar gelaten. Je wilde ook weg uit je oude woonbuurt, je wilde carrière maken, en wist dat je daartoe het nodige moest inleveren. Nu viel dat in mijn geval nog wel mee. Mijn leer- en nieuwsgierigheid zorgde voor veel reisjes en trips en ook de keuze voor wat meer avontuur in de jobs die ik deed. Het ambtenarenbestaan trok me nooit. Daar beleefde je vast niks spannends. Dat kan ik met de hand op het hart verklaren, is me in mijn leventje aardig gelukt. Nog steeds zoek ik het niet achter de geraniums en doe mijn best om creativiteit te koppelen aan advies of mijn leerproces te vervolmaken. Want alles wat je doet in je leven geeft een stukje extra kennis of ervaring. En niemand is te oud om te leren. Wel te lui misschien. Waar ik blij om ben is het aantal reizen dat ik heb gemaakt. Veel gezien, meegemaakt en dat meteen gekoppeld aan mijn vliegpassie die ik na een eerste rondvlucht boven Amsterdam, nooit meer ben kwijtgeraakt. Al is de opwinding van een vluchtje in een modern vliegtuig minder groot als het indertijd nog was toen ik voor het eerst in een vliegtuig stapte of later in een helikopter of een straalvliegtuig.

Leo op muntDe eerste keer in Londen was ook spannender dan pakweg de tiende en dat gold voor veel van die trips. Oost-Europa in de tijden van de communisten was buitengewoon interessant, een rondreis door Turkije of Florida ook. Het is al weer lang geleden, de wereld veranderde sterk. Maar je kunt er toch op terugkijken. Net als op die eerste keer op Facebook, of mijn blogverleden. Bladen maken, voor mijzelf beginnen, bedenk het en het waren indertijd grote avonturen. Intussen reden we in kilometers met onze kleine flitser die net twee jaar oud is, precies een keer de aarde rond. Geeft aan dat we nog steeds veel onderweg zijn. En daar gebruiken we dan geen enkele bucketlist voor. Wel vaak de TomTom. Blijkt een stuk handiger….

Bosdagen

Posted on by • Geplaatst in Politiek • Getagd , , , , , , , , , • 14 reacties

Kort. networking employees-togetherHoorde ik onlangs dat onze regering samen kwam op een of ander kasteel in de provincie om zich tijdens een zgn. ‘bosdag’ informeel bezig te houden met het wel en wee van onze natie. Men doet dit dan in half formaat, spijkerbroek, shirtje en stropdasloos overheersen. De glimlach ligt de dames en heren op de lippen. Informeel is leuk en de toekomst van ons land en volk kennelijk een gebeuren om in bijna feestelijke omstandigheden met elkaar te vieren. De vakanties zijn achter de rug en men heeft een deel van het toch heftige wereldnieuws wat naast zich neergelegd. Wil je dit land treffen moet je dat tijdens het zomerreces doen, grote kans dat je dan stuit op weinig daadkracht en al helemaal niet op veel weerstand. Het fenomeen Bosdag houdt in dat je in die informele sfeer met elkaar komt tot het uitwerken van een strategie of in dit geval beleidslijn waarover iedereen het dan eens is. Om die drie weken later volkomen overboord te smijten als gedoogpartner D66 met een nieuw eisenpakket komt waarmee de boel weer eens gechanteerd kan worden.

Imago van autoverkopers moet beter Gedogen kost pijn, zo weten we nu, alleen is die pijn veel kleiner als die uit de hoek van Pechtold en c.s. komt dan wanneer je met iemand uit de hoek van CDA en/of PVV moet regeren. Kwestie van morele keuzes. Hoe dan ook, in mijn actieve managementdagen heetten die bosdagen toog- of heidedagen. Insteek was gelijk. Maar de uitkomsten ook. Informeel met elkaar praten over wat je zou kunnen doen en bereiken. Maar als je dan weer terug was op kantoor in de gang der dagen, bleek dat veel wat we hadden afgesproken vervloog als rook uit de mond van een kettingroker. Leuk, maar weinig zinvol en voor mij nooit een eerste keuze. Maar dat was gedogen ook niet. Ik ben er niet van. Je gaat ergens voor of niet, en dan is het jammer als de koppies niet dezelfde kant op staan. Het doel moet bereikt, de visie gehandhaafd en de omzet behaald toch? Nou zo zou het ook in de politiek moeten gaan. We hebben te maken met grote uitdagingen in de wereld om ons heen, maar zeker ook in eigen land.

afpakfun01f22Malloten maken hier ongeremd reclame voor terroristische organisaties, antisemitisme steekt de kop op, je hebt maar vijf ebolah-slachtoffers nodig om het land in dood en verderf te storten en we missen nog steeds een flink aantal overblijfselen van slachtoffers van de ramp met MH17. Als je dit allemaal optelt bij de oorlogen die het Midden-Oosten teisteren lijkt mij de economische agenda toch van een mindere soort. Ons land verkeert in lastig, noem het maar woelig, vaarwater. Daarbij passen stevige woorden en dito maatregelen. En daarvoor ga je niet op de hei zitten of in een bos. Als kabinet moet je zorgen dat je duidelijk bent. En je moet vermijden dat je een heel volk niet datzelfde bos instuurt met halfzachte frasen en politiek correct gekozen woorden. Maar ik vrees dat we dat wel kunnen vergeten. Want als wij het bos in moeten kost dat eigen geld. En die spijkerbroek, die moeten we zelf maar aanschaffen dan. Kringloop en Voedselbanken zijn er goed voor….