De J van Jeugd

Weet je wat zo mooi is als je jong bent? Dat je nog glanst van schoonheid, dat je geest nog niet zo vervuild is met ervaringen die niet meteen behoren tot de meest positieve en dat je nog gelooft in een betere wereld dan de leefomgeving waar je zelf nu in verkeert. Altijd als ik met jongere mensen omga zie ik datzelfde. Je ziet dan ook het verlangen, de passie, de leergierigheid. Ook het eigenwijze wat kenmerkend is voor jeugdigen, naast hun gevoel voor alles onkwetsbaar te zijn. Op de leeftijd der wijzen aangekomen weet je dat veel relatief is, dat lief en leed leuk is in theorie, vaak wat minder in de praktijk, dat de glans vanzelf verdwijnt en de zwaartekracht op enige leeftijd zijn tol eist. Hoe fijn als je dan kunt omkijken naar een leven waarin vooral geluk jouw deel was en je genoot van dat wat de jeugd ons allen per definitie biedt. Of je daar dan gebruik van hebt gemaakt is meer je eigen ding of verantwoordelijkheid dan dat van anderen.

Het hangt wat af van het nest (..) waar je uit gekomen bent natuurlijk. De ene mens krijgt veel meer kansen dan de andere. Kwartjes zijn en blijven is eenvoudiger dan van een dubbeltje de waarde 2,5 keer laten stijgen. Wie in een bepaalde kring rond hobbelt komt al snel een menstype tegen dat ongeveer gelijkwaardig is. Daarmee valt vaak een goed partnerschap rond te maken. De glans en de passie worden gedeeld, ook al moet je dan als paar hard werken voor de luxe die hoort bij het geluk. Pas als je een dubbeltje blijft en veel windvanen op jouw pad helaas jouw richting op wijzen wordt het ingewikkeld.

Dan ontwikkel je een volwassen leven dat tegenvallers kent, lichamelijke ongemakken, een partner met een zelfde lastige achtergrond waardoor je al snel blijft steken in het moeras van drank, ongezondheid of armoede. Stigmatiserend voor jezelf of je nakomelingen. Je gunt het niemand, maar er zijn er best wel te vinden die van hun jeugd weinig tot niets weten te bakken. Mensen die niet uit hun pubertijd ontwaken, die denken dat het geluk vooral moet worden langs gebracht en niet hoeft te worden opgezocht of bevochten. Die denken dat liefde iets is dat bij de Action in het goedkope vak ligt naast de tandpasta. Nee, helaas, dat is niet zo. Die jeugdige glans moet je zelf oppoetsen, bewerken, onderhouden, en uitbouwen. Voor je het weet is die glans er af en moet je constateren dat je die ene kans op dat jolige jong zijn hebt verprutst. Een tegenslag ligt zo op je pad en de gevolgen voor je latere leeftijd merkbaar aanwezig.

Als ik dus rond kijk naar al die jongelui hoop ik dat het hen allen goed zal gaan. Dat ze later ook mooi oud en wijs worden, en hun weg in geluk en liefde zullen vinden. Geen idee hoe de kansen daarop liggen in de huidige tijd. Je hebt een voordeel, het aantal mensen dat echt als dubbeltje geboren wordt daalt, de kwartjes zijn in de meerderheid, waardoor je straks anders dan wat wij vaak meemaakten in onze generaties, geen excuus meer hebt dat relateert aan opvoeding of zoiets, behorende bij je afkomst. Kijk in de spiegel, poets op wat extra moet glanzen en geniet. Ieder mens is mooi, jonge mensen nog eens extra! Fletsheid hoort  bij ouderen met een frustratie. Zorg tenminste dat je niet zo wordt….Het leven is veel te leuk! Maar kijk wel om je heen en niet alleen naar jezelf. Hoe glanzend dat zelfbeeld ook is.  (Beelden: Internet)

Kermis

WP_20150715_089Bij toeval kwamen we onlangs tijdens een uitje in het Brabantse land een fikse kermis tegen. Nu zie ik die ‘hier’ ook wel eens, maar vaak zijn ze dan beperkt van omvang. Deze Brabantse kende een aantal onderdelen die over de hele stad waar we bivakkeerden verspreid lagen. De meest vreselijke martelwerktuigen waren er te zien. Van een soort bakjes die werden opgehangen aan elastiek en dan omhoog geschoten. Door die opgaande beweging kwam het ding in een soort ritme terecht dat je mocht vergelijken met ruimtevaarders-oefeningen. Het jonge volk dat er in stapte raakte er helemaal verheerlijkt van. En beneden werden ze opgevangen door in strakke broekjes en shirtjes verpakte jonge dames die zich hadden opgedirkt of ze vanavond nog aan de man moesten worden gebracht. Zelfde beeld, een plein verderop. Daar stond een twee-armig apparaat dat denk ik 30-40 meter hoog reikte, in ieder geval uitstak boven alle aanpalende gebouwen, en waar aan elk uiteinde een open gordel was gemonteerd die naar schatting twintig man kon bevatten. Die gondels zorgden er via beugels en andere veiligheidsvoorzieningen voor dat de passagiers (..) niet naar beneden konden kieperen. Geen overbodige luxe want die armen gingen draaien en zwaaien en de gondels draaiden ook nog eens over de kop. Je kreeg waar voor je geld, want het leek er op dat men slechts bewusteloze passagiers wilde veroorzaken bij de exploitant van dit marteltuig. Duizelingwekkend was de snelheid en als je dan helemaal gek gedraaid was in de ‘vooruit’ schakelde het ding in de achteruit. Kregen zij die eerst achter zaten ineens de ervaring van hun ‘buren’. Er werd gegild, maar dat verstomde na enige tijd.

WP_20150715_090Ik ben na het stoppen van deze draaimolen na weer een ‘ritje’ toch eens gaan praten met een van de zeer jeugdige meiden die wat wankel uit het apparaat stapte. Of ze het leuk had gevonden en niet misselijk was? Ja, misselijk was ze wel, maar het was ook spannend. ‘U kunt er best zelf ook in hoor’ zei ze lief met bloed doorlopen ogen. Ik liet het advies aan me voorbij gaan. Als oudere jongere moet je niet alles willen bekennen na afloop van zo’n tripje. Overal om ons heen zagen we soortgelijke apparaten en daar stond de jeugd voor in de rij. Bij de botsauto’s, toch best een leuk element van een kermis uit mijn eigen kermisverleden, was het nauwelijks druk. De meeste van deze autootjes stonden aan de kant. De jeugd wil kennelijk uniekere ervaringen meemaken, en niet zoiets dufs als een botsauto. Ik vond vroeger de ‘auto-scooters’ het leukst. Dat waren een soort botsauto’s annex skelters, met een stevige tweetaktmotor er in waarmee je op een baan kon racen. Kom er  nu maar eens om. Maar ik leerde wel rijden en vooral snijden en bochten nemen. Wat je in die nagemaakte ruimtevaartapparatuur opsteekt is mij een raadsel. Of het moet het idee zijn dat die smachtende jonge dames beneden vallen op die stoere gasten die met een wit bekkie uit zo’n ding stappen en dan zeggen dat ze weliswaar misselijk zijn maar toch best houden van spanning…..

Vrouw, moeder, sleur….

De moderne kleding maakt dat vrouwen er vrij lang vlot en mooi kunnen blijven uitzienAls meninggevende observator van het dagelijkse valt mij op hoe veel vrouwen van naar carriere snakkkende jonge dames en soms geweldige modellen of minnaressen kunnen veranderen in naar adem happende en in de sleur terugzakkende mensensoorten. Waarbij het lijkt of elke vorm van intelligentie en warmte voor hun partner is verdwenen zodra ze kinderen hebben gekregen. Natuurlijk, hormomen, de ingebouwde bioklok, het verlangen te zorgen voor…. Maar moet je er dan zelfs als die kinderen een beetje aan het uitgroeien zijn nog steeds uit zien als je eigen moeder of oma een halve eeuw geleden? Hoef je ineens niet meer vrouwelijk te zijn omdat je moeder werd? En dat proces lijkt over het algemeen niet te stuiten naarmate de leeftijd groeit. Van moeder wordt je huishoudster, en als je niet goed oplet vervalt je huwelijk in een sleur waaruit vrijwel niet meer te ontsnappen valt. Nu hoor ik meteen de enorme storm van kritiek uit de kelen van alle dames opstijgen die zich aangesproken voelen en direct beargumenteren dat hun mannen (of partners van hetzelfde geslacht) niet voelen wat zij voelen en dat ze naast de kinderen ook nog eens de zorg voor het huishouden hebben. Dat manlief na zijn werk best nog even kan helpen met het huishouden, de luiers verschonen, de vuilnis buiten zetten, stof kan zuigen en wellicht daarna (het is intussen half elf) op de bank kan gaan slapen opdat moeke zelf ook even  een keer ongestoord kan pitten.

5089667 ‘Dat gedoe’ hoeft voorlopig niet meer en als manlief niet aan dat verlanglijstje kan voldoen, moet hij het voor de rest van zijn leven maar helemaal vergeten. Nu veralgemeniseer ik het natuurlijk, ik weet het wel. Op de 1000 moeders zit er vast een uitzondering die niet vergeet dat ze ook nog getrouwd is omdat ze zoveel van haar partner hield en dat de wederzijdse verplichtingen niet de hoofdzaak zouden moeten zijn in het opgaveboekje voor het bijhouden van een leuke relatie. Die kleden zich nog wel vrouwelijk, desnoods gaan ze sporten om de extra kilootjes er af te halen, lachen vrolijk en zijn blij als ze weer eens leuk uit kunnen gaan. Dan trekken ze iets spannends aan, trekken leuke kousen en pumps aan in plaats van platte zolen in gezondheidsschoenen inclusief sportsokken en spuiten die parfum weer eens op die ze sinds de trouwdag nog ergens onder het stof hadden staan. Die andere 999 vrouwen kijken er met een opgetrokken neus naar. In hun joggingbroek met hangend kruis, dat vormloze shirt en het uitgewassen ondergoed daaronder. De kapper zoekt  die brede groep niet meer op, want een echte moeder werkt niet aan zichzelf, die is bezig met en voor de kinderen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAEen op de drie huwelijken strandt na een jaar of zeven. Vaak nadat de kinderen zijn geboren en alle aandacht vroegen of vragen. Dus, een en een is twee. Oproep aan alle vrouwen, kinderen zijn leuk, maar als ze je helemaal opvreten en je niet meer weet waardoor je ze kreeg en van wie, wordt het tijd voor drastische maatregelen. Werk aan jezelf, je relatie en als het moet stop je die kinderen tijdelijk even in het bezemhok. Ze krijsen toch wel. Gnnnnrrrhhhhcc….o sorry, ik was in slaap gevallen en droomde van een ideale wereld. Zal nooit komen. En dus kan ik blijven observeren en zien waar en bij wie het verkeerd gaat…..