A-principiele godsdienstvolgers….

Wartburg WP_20160625_003Zoek maar eens op; het Wartburg-college. Een puur Hollands reformatorisch bolwerkje in een omgeving waar het bijbelse geloof nog deel uitmaakt van de dagelijkse gang er dingen. Reformatorisch in de ware zin des woords. Lange rokken, ongeschoren vrouwenbenen en zeker geen lange broeken voor de meiden-leerlingen. Maar ook gewenst keurige aankleding voor de jongens en een onbesproken gedrag voor de leerkrachten. Onbesproken als in, de ware zin van het daar als basis dienende geloofstrominkje onderschrijven en niet afwijken van de (niet zo heel goed gedocumenteerde)schoolregels. Of zelfs maar de indruk wekken dat te willen doen. Op zich niks mis mee, maar net als bij sommige politieke stromingen (denk aan D66) zijn principes aardig voor de buhne, ze zeggen weinig over hoe mensen zich binnen die doctrine dan gedragen. Barmhartig? Nee! Inlevend? Nee! Christelijk? Nee! Men liegt en bedriegt als het zo uitkomt en zoekt naar wegen om mensen die wellicht 1% van de koers afdwalen tot de orde te roepen of zelfs te ontslaan.

Farizeers 127515_0De stroming zelf moet in stand gehouden worden en die ‘ene’ uitleg van de bijbelse woorden zoals men die daar beleeft telt als de enig ware. Nu ben ik zelf ooit streng katholiek opgevoed. En in die opvoeding zat ook de afwending van hen die zouden of waren gaan dwalen, afvalligen van de enige Heilige Moederkerk. Je speelde niet met protestantse (..) kinderen en heidenen waren helemaal uit den boze. Dit om de interpretatie van de enig juiste woord in perspectief te plaatsen….. Die naam Wartburg komt overigens voort uit het oosten van Duitsland. Voor autoliefhebbers zoals ik is het meer een verwijzing naar een reeks typische Oostblokmodellen met een pruttelende tweetaktmotor die hun naam ook al dankten aan dat kasteel met die naam. Maar die zelfde naam van dat bewuste kasteel kende nog een historisch diepere betekenis en vermoedelijk dankt deze school in het Dordtse zijn naam en faam daar aan. Ooit was er de ketter Maarten Luther. Die was het gedoe in de toenmalige katholieke kerk zat en spijkerde wat stellingen aan een kerk in het Duitse Wittenberg. Hij werd er voor vervolgd door de Roomse inquisitie. Immers, afwijkingen van de leer van de kerk van Petrus, hoe corrupt ook, werden niet op prijs gesteld. Ik druk me daarbij nog mild uit.

Farizeeen_beschuldigen_Christus-Duccio_di_buoninsegnaLuther moest vluchten en kon uiteindelijk terecht op het kasteel van een hem goed gezinde vorst. Op de Wartburg. Hij verschool zich daar voor zijn verantwoording en ging wat andere zaken doen. Kortom, die naam Wartburg moet alleen daarom al beschermend werken, verwijzend, verwarmend bijna. Nou, niet als je er werkt(e) en van die ene procent van de leer afweek. Dan blijkt dat de nakomelingen van Luther in naam veel lijken op de oude inquisitie en echt elk middel gebruiken om jou te excommuniceren. En dan blijkt ook dat ze de mazen in de wet weten te vinden om je te dumpen. Ik ben dan zelf al snel in staat tot rituele moorden, maar ja, dat mag niet volgens de tien geboden. Maar kruizigen mag wel toch? Laten we wel zijn, dat deden de Farizeeers met Jezus, trouwens, samen met de Romeinen. De Wartburgers deden dat onlangs met iemand die mij na aan het hart ligt. Samen met hun buitengewoon enge jurist. Afgescheept met een financiaeel schijntje, en daar dan ook nog ruim anderhalf jaar over steggelen. Je zou ze ophangen aan hun………

Wartburg 353 1980Maar goed. We blijven een soort van fatsoenlijk. Denk bij Wartburg dus maar liever aan die Oostduitse limousines. Die waren stuk voor stuk van een betere kwaliteit dan het schoolbestuur bij dit college. Wil heel wat zeggen. En je kreeg er nog garantie bij ook. Ook dat is in deze bijbelse kringen onbekend. Kortom, eigenlijk gewoon afvalligen, en als het er op aankomt!? Gewoon heidense methoden! Niks christelijks aan te ontdekken! Jezus zou zich diep schamen voor zulke volgelingen. Gelukkig heb ik de echte gelovige christen in het lijdend voorwerp gedurende al die maanden van onzekerheid zonder moeite kunnen ontdekken. En die werkt (gelukkig) niet meer op het Wartburg. Dat is een ballentent! (Mijn mening slaat in dit geval uiteraard op de leiding, de directie, de mensen die daar vroeger de leiding hadden en allen die nu de handen in schijnheilige onschuld wassen….)

Scheiding der geesten

Russian soldiers in Moscow 0514 BnL4ZLECMAE4V48Binnen de vrijheid van meningsuiting wil nog wel eens enig onderscheid worden gemaakt tussen datgene wat ‘ik’ en ‘jij’ aan argumenten gebruikt om een mening te uiten. Er zijn mensen die vinden dat ‘zij’ altijd gelijk hebben en dat hun politieke doelen zodanig hoogwaardig zijn en daardoor correct dat eenieder die daar iets tegenover stelt mag worden gezien als niet goed ingelicht, beneden alle waardigheid of gewoon als behorend bij een door hen als abject benoemde stroming. Geen onderwerp waarbij dit niet van toepassing is. Of het nu gaat over politiek, voetbal, geloof of de keuze van een automerk, mensen zijn het vaak fundamenteel met elkaar oneens en dat leidt dan tot beste of vreselijkste discussies. Nu is dat allemaal niet erg als het op de inhoud gaat, maar de laatste tijd wil er nog wel eens een beetje fysiek geduw en getrek bij horen en wil de een de ander ook nog wel wat bedreigen. Dat laatste is uiteraard beneden elke waardigheid, het geeft ook de armoede aan van de argumentatie aan de kant van de bedreiger.

Exc.1Opvallend is dat die bedreigers in alle kampen zitten. Dus niet voorbehouden aan extreme moslims, wat racistische rechtsen of anarchistische krakers. Bij de familie de Mol werd gedreigd door een man op leeftijd die naar later bleek last te hebben van geestelijke afwijkingen. Het misdadige kantje van diens denken onderdeel van de ziekte waaraan hij leed. Het is al snel heftig als mensen discussieren. Niet in de laatste plaats doordat men zich vaak wat laat ophitsen of indoctrineren door anderen. Die ophitserij leidt dan weer tot extremisme en eventueel zelfs het vrijwillig melden voor vreemde terrorismedienst. Je kunt ook lid worden van een motorclub of je aansluiten bij een bende die het leven van anderen ondragelijk maakt. Het gelijk aan je kant hebben, het is me wat. Velen hebben wellicht gelijk, ze krijgen het meestal niet. Zeker niet in de politieke arena. Daar gelden andere regels. Je bestrijdt mekaar op woorden en slaat elkaar daarna op de schouders. ‘Hebben we toch weer mooi geregeld’.

WP_20150214_002Dat zien burgers ook, je kunt het 24 uur per dag live volgen. En je mening vormen over die politieke mores. Waar alles lijkt te draaien om de macht en de burger maar moet zien dat hij zijn weg vindt. Maar waag het dan niet om af te wijken van de geaccepteerde norm, de zelf benoemde politiek correcte elite wijst al snel en verwerpt ook. Het cordon sanitair rondom Wilders geeft op dat punt een aardig voorbeeld. En als het gaat om de macht zie je principiele partijen nog wel eens instemmen met zaken die niets met die eigen principes te maken hebben. Sterker nog, daar haaks op staan. D66 is het (slechtste) voorbeeld, net als GroenLinks dat ooit instemde met een Kunduz-missie op kromme voorwaarden. Bij het voetballen zie je soortgelijke zaken. Sommige supportersclubs hebben zo’n hekel aan de concurrentie dat ze niet anders meer weten te doen dan er op slaan. Of mekaar uitschelden voor alles wat mooi en vooral lelijk is. Vaak ook een gevolg van gebrek aan woordenschat. Het maakt de sport er niet leuker op. Maar dat geldt voor die andere voorbeelden ook. Wat is het dan fijn dat je als Mokummer kunt zeggen dat je Rotterdam best een mooie stad vindt, dat bepaalde stromingen best zinnige dingen oreren en Harley Davidsons heerlijke motoren zijn om te zien of te horen. Maar ook ik, zelfs ik, moet af en toe bekennen toe te geven aan de emotie van het moment. En dan de strijd aan te gaan met hen die vanuit de zelf gebouwde ivoren toren oreren of menen dat het ene geloofsboek moet staan boven alle andere. Ik weet echt zeker dat dit niet zo is. En dan scheiden de geesten. Voor even, want morgen is alles vast weer anders.

Vandaag, 117 jaar geleden….

FWRaiffeisenVandaag, de 12e juni van het jaar 2015 is het precies 117 jaar geleden dat in Utrecht de aanzet werd gegeven voor de oprichting van de Coöperatieve Raifeissenbank, voorloper voor de huidige Rabobank. Deze bank werd genoemd naar de bevlogen oprichter en burgemeester Friedrich Raifeissen die zich de ellende aantrok van vele keuterboeren aan het einde van de 19e eeuw. Die leefden vaak in grote armoede en hielden zichzelf en hun bedrijfjes veelal overeind met geleend geld. En woekeren was die bankiers in die periode niet vreemd. Rente op rente en ook nog eens geen enkel gevoel van mededogen zorgde voor veel ellende. Raifeissen gaf zijn samenwerkingsverband een dusdanige constructie dat de ‘leden’ inspraak hadden bij het beleid en de rentevoet. Dat hielp heel wat Jan Splinters door de denkbeeldige winters. De bank baseerde zich daarbij op fijn-christelijke principes waarbij men terug greep naar een vorm van barmhartige medemenselijkheid die bijna ongekend was. Dat gevoel en die principes bleven lang een onderdeel van het Rabobank-denken en zorgt ook nu nog voor grote trouw bij de klantenkring.

Rabobank-logoAl is dat imago intussen wel aardig afgebrokkeld toen bleek dat men bij de Rabo net als bij elke andere bank gevoelig was voor gerommel met rentevoeten, de kredieten niet meer zo simpel verstrekte als de agrarische of mkb-klanten voorheen gewend waren geweest en aan de top van het bedrijf lieden kwamen te zitten die dingen deden en beslissingen namen waardoor de oude heer Raifeissen zich in zijn graf zou doen omdraaien. Bankieren in het algemeen heeft weer net zo’n imago gekregen als in die periode aan het einde van de 19e eeuw toen dat gedrag en bijbehorende imago juist zorgden voor oprichting van die Raifeissenbank. Kennelijk is het lastig om je principes geen geweld aan te doen. De Rabo zou gedegen moeten zijn, betrouwbaar, een rots in de woekeraarsbranding.

rabobank-HQ UtrechtHelaas…… Daarbij sloot en sluit het bankbedrijf kantoren bij de vleet, verlaat juist de klantengroepen waarop het altijd steunde en vervreemdt zich zo van haar eigen achterban. Nu ben ik ook niet blind of doof, laat staan monddood, maar er is toch iets mis met de financiële wereld als je ziet dat Rabo door velen niet veel anders wordt gezien als ‘een van die banken’ en niet meer in die zo gezochte uitzonderingspositie. 117 jaar na de oprichting is er maar weinig wat je kan verleiden om met je financiële vragen richting Rabo te stappen. Dus die nieuwe tractor en ploeg die ik nodig heb voor de achtertuin koop ik dan maar met een kredietje van een andere bank. Gelukkig weet ik dat wat ik hier schreef door veel lezers niet als serieus te nemen wordt opgevat. Maar neem van mij aan dat de feiten echt kloppen. En als je het niet gelooft, gewoon nakijken…Google is geduldig. Of de persafdeling van de Rabo bank in Utrecht.