Onlangs draaide Radio 2 hier de hele week een soort toplijst af van nummers die in de jaren tachtig een rol speelden. Heerlijke muziek, de ranglijst samengesteld door actieve luisteraars die kennelijk een geheugen hadden als een ijzeren pot en al die muziek meteen duidden in het juiste tijdvlak. Ik ben daar niet van. Herken de meeste nummers meteen, zing anderen mee, vind het idee geweldig (muziek anno 2026 is me vaak net te geriedelig) en genoot. Juist in de op dat moment wat lastige periode van ons leven (zie eerdere blogs) was die muziek een genoegen. Halverwege de week waren daar ook Womack en Womack met hun nummer Teardrops te horen. En dat bracht me terug naar het jaar 1988.
Ik was nog volop actief als dealer-manager en had mij na wat gedoe via een bevriende relatie een prachtig uitziende Oldsmobile Cutlass Cruiser Brougham Estate V8 Diesel uitgezocht om de vele kilometers die ik maakte mee in te vullen. Een prachtige bordeauxrode auto met rode pluche bekleding, een zee aan ruimte, gigantische stereo-radio en ook nog cruisecontrol. Deze enorme auto volgde een soortgelijk blauw exemplaar op dat uiteindelijk goed kon worden verkocht, deze rode was een slag extra luxe. Passend bij mijn toenmalige behoefte aan uitstraling en comfort. En toen ik er de eerste rit naar huis mee maakte was op die geweldige stereo aan boord Womack en Womack te horen.
In dat jaar een hit en feitelijk actueel. Die muziek en het geluid van die enorme dieselmotor die zijn werk voor zo’n slagschip nog zuinig deed ook. Gemiddeld 1:10, tegen (omgerekend) E. 0,32 per liter Diesel. Daar kon je nog Amerikaan voor rijden. Overigens duurde het allemaal niet zo lang hoor, prestige komt met een prijs en die prijs was dat na een paar weken een lager in die enorme motor iets totaal anders deed dan door de General Motors-divisie waar deze wagen werd gebouwd, was bedoeld. Mijn lol was er meteen af, de motor liep in de prak, en moest gereviseerd. Womack en Womack beluisterde ik voortaan wel in een demowagen uit de voorraad van een van onze merken. Maar dat gevoel van die Amerikaan met die muziek…..Het was apart. En door die muziek ook weer even terug. Mooie herinnering….(beelden: Archief)- Later nog meer over die Amerikanen-liefde…
Als ik het dan toch heb over het economische belang van o.a. een luchthaven als Schiphol voor ons allen als ingezetenen van dit land moeten we even terugkijken naar de tijd dat dit vliegveld werd uitgebouwd door toedoen van o.a. de pioniers bij KLM. Zonder KLM geen Schiphol en zonder Schiphol was er vermoedelijk van dat nu al bijna een eeuw durende avontuur bij KLM ook niet veel terecht gekomen. De Gemeente Amsterdam zag er voor de oorlog gelukkig de noodzaak van in om een eigen luchthaven te bezitten waarmee de stad een groter belang kreeg dan het in feite op basis van haar eigen omvang verdiende. De KLM had met Albert Plesman als voorman ook grote ambities. Men vloog indertijd al een lijnennet dat zich uitstrekte tot de voormalige koloniale bestemmingen als het vroegere Nederlands-Indië of de Caraïbische eilanden. Maar men vergat ook niet dat de wereld uit meer bestond dan alleen het eigen grondgebied en zo werd al snel een fijnmazig netwerk opgezet naar alle grote hoofdsteden in Europa. Na de oorlog werd dat uitgebreid met New York, Tokio, Sydney en Johannesburg.
KLM was dus de drijvende kracht achter de expansie van de luchthaven die in 1967 zijn beslag kreeg toen het nieuwe Schiphol van toen, op een kilometer of 7 zuidwest van het oude gelegen, werd geopend. Sindsdien is dat Schiphol een enorme luchthaven geworden en is het aantal vliegbewegingen sterk uitgebreid. Sinds de jaren negentig kwamen daar de budgetvliegers bij. EasyJet, Vueling, WOW, Ryanair etc. Als je dan nu op de ranglijst van Europese luchthavens kijkt met de meeste directe verbindingen zie je dat Amsterdam helemaal boven aan prijkt, nog boven het op zich nog drukkere Heathrow bij Londen en Frankfurt an Main. Vanaf Schiphol vlieg je naar ruim 400 bestemmingen meer dan naar het door Air France benutte Charles de Gaulle. Dat is best trots makend en geeft ook het belang aan van zo’n vliegveld.
Want veel passagiers zorgen ook voor een enorme economische bijdrage aan ons aller welvaart. De prijs die je dan wellicht betaalt is de grote drukte. Die ervaar je als passagiers, maar ook als omwonenden, mijn vorige blog ging daar al over. Los van al die vervoerde passagiers heb je dan ook nog de logistieke sector. Luchtvracht was vroeger een snel ontwikkelende sector omdat veel goederen door de lucht moesten worden vervoerd opdat ze vers en snel bij wereldwijde ontvangers zouden aankomen. Denk maar eens aan de bloemensector die we vooral kennen uit Aalsmeer en Rijnsburg. De veilingen daar waren nooit zo groot geworden als ze nu zijn zonder een luchthaven als Schiphol om de hoek. Luchtvracht werd daar altijd als belangrijk gezien en de enorme gebouwen die intussen rondom de platforms en startbanen zijn gebouwd zijn daar getuigen voor. De sector is wellicht van karakter veranderd, de vliegtuigen die deze vracht vervoeren zeker ook. Waren het vroeger vaak oude afgedankte passagiersvliegtuigen die nog net konden vliegen maar goed genoeg werden geacht voor het transporteren van vracht en post, tegenwoordig bouwen zowel Boeing als Airbus speciale vrachtversies van hun laatste passagiersmodellen en leveren die bij de tientallen af aan gespecialiseerde airlines. En die zie je je ook dagelijks op Schiphol neerstrijken. Met naar vermogen 30-100 ton lading aan boord. Keurig verpakt in containers opdat de be/ontlading efficiënt verloopt. Alles bij elkaar opgeteld is die luchthaven van levensbelang voor ons allen. Of dachten we wellicht dat het met een zeilschip net zo goed te vervoeren was?! Nee toch zeker? Koester nou maar wat er is en weeg plus- en minpunten. Dan kom je er vanzelf achter dat we zonder Schiphol niet zouden kunnen leven in de welvaart die we nu zo normaal achten.
Altijdmijnmening 