Zuidelijke horeca…

Alweer een tijdje terug dat ik een review kon schrijven over ervaringen in de vaderlandse horeca. Komt toch vooral omdat we er relatief weinig gebruik van maken en ook omdat we een deel van die bezoekjes dan niet vermelden omdat we terugvallen op bekende adressen. Wat bevalt moet je koesteren. Maar eenmaal onderweg, zoals hiervoor beschreven in mijn verhaaltje over Den Bosch en Nijmegen, strijken we op de gok neer bij een lokale uitbater om daar dan te ondergaan wat gastvrijheid of kwaliteit/prijs-verhoudingen zoal doen met onze meninggever. Zo ook in Den Bosch waar we dus aan de Markt bij ’t Opkikkertje plaats namen op het in de zon gelegen en met leuke planten ingerichte terras.

De parasols waren bij onze komst nog niet uitgeklapt maar er stond voldoende ochtendwind om het in de zon vol te kunnen houden. De gastvrouw was vriendelijk en efficient, de cappuccino (tweede kop gratis..) werd geserveerd in wel erg kleine kopjes. De thee bood een tea-for-one pot, met een uitleg over hoe je met de aangeboden Earl Grey (waarom is Breakfast tea vaak zo lastig te bestellen…?!) thee moest omgaan. De Jan de Groot Bossche Bol was vers en kwam met bestek. Kijk, zo hoort het. Dat geldt ook voor het toilet. Is dat schoon moet je constateren dat men proper is van zichzelf, zo niet…opletten in de keuken. Maar bij ’t Opkikkertje was alles voor mekaar. Binnen is het een klein zaakje, voral waar de kassa staat is ook meteen een trappenhuis gesitueerd en komen mensen elkaar ongewild nog wel eens tegen. Afrekenen bracht wel aan het licht dat men hier weet dat er veel toeristen komen. Maar goed, het terras was geweldig, de service goed en de sfeer vriendelijk/gezellig. Rapportcijfer: 8.0

Onderweg in Nijmegen vielen we ook zonder echt na te denken neer op het fraai opgestelde terras van Wijncafe Pinot aan de Grote Markt in die stad aan de Waal. Om ons heen wat zitjes en alles voorzien van kussens. Ook hier weer in de zon, en vriendelijke gastvrouw die ondanks de drukte oog had voor haar klantjes. De lunch die we bestelden (met oerbrood) was buitengewoon smakelijk en mooi opgemaakt. Dit keer dronken we een glaasje wijn en wat bier, en zaten we echt een uurtje heerlijk te genieten. Dat terras ligt aan een drukke wandelroute, maar ook komen alle stadsbussen van Nijmegen er voorbij. Opmerkelijk beslissing in en stad die zo links wordt bestuurd. Maar het restaurant kan daar niks aan doen. Ook hier weinig kritiekpunten. Alles netjes, smakelijk en voor elkaar. Rapportcijfer: 8.0

 

Meetingpoints..

Onlangs waren we voor de twee keer dit jaar onderweg met de gele rupsen. AH was de leverancier van onze dagtripkaartjes en omdat je daarvoor een bepaalde prijs betaalt is het handig om dan niet te dichtbij in de buurt van de hoofdstad een bestemming te kiezen. Vaak, zoals nu, stappen we dan in een trein die ‘ergens’ heen gaat en besluiten onderweg wat te doen. We kunnen overstappen in Utrecht, maar ook doorreizen naar Venlo, of,of, of. Het werd Den Bosch. Vaker geweest, maar altijd gezellig en daarnaast voorzien van een paar aantrekkelijkheden. Zoals de bijster fraaie St.Jan-kathedraal of de geweldige horeca. Mijn ooit zo favoriete modelwinkel Ottens nog even bezocht, maar die sla ik voortaan over. Weinig over van het geweldige aanbod van vroeger en een zeer chagrijnige verkoopster ontnamen de lust daar Euro’s te besteden. Deden we wel op een terrasje aan de Markt.

Met een drankje en de onvermijdelijke Bossche Bol van Jan de Groot. Wie niet weet wat dat is, moet maar even Googlen op de naam van deze landelijk bekende banketbakker. Waar altijd mensen in de rij staan (soms tot ver buiten de winkel) om iets van hun lekkere-trek-gading te vinden. Opvallend bij die bezoekjes en dat even zitten is dat je uit heel Nederland mensen tegenkomt die hetzelfde doen als wij, een ‘dagje Den Bosch’. Maastrichtenaren en Groningers. Allemaal op zoek naar die gezelligheid. En wie zoekt zal dat vinden. Wij maakten een wandelronde, en togen toen weer naar het station voor vervolg van onze reis. Dat werd (eerste trein die vertrok) Nijmegen. Een fraaie nieuwe Sprintertrein.

Die wel 12 keer of zo stopte onderweg, maar veel goed maakt met een fraai interieur, uitschuifbare treeplanken, een oplaadpunt onder je zetel voor mobiele telefoon etcetc. Nijmegen is een stad die rondom het station bijna onherkenbaar is veranderd. Alles is nieuwbouw daar en dat oogt niet onprettig moet ik zeggen. Het centrum is nog steeds zoals ik het me van een paar jaar geleden herinner. Mix van modern en historisch. De verloedering van voorheen aardig stopgezet en de stad opgewaardeerd. Lekker eten deden we bij Pinot in het centrum aan de Grote Markt. In het zonnetje tussen veel (jonge) gezellige mensen maakte de maaltijd extra goed te verteren.

Ook in deze stad aan het water maakten we weer een wandelrondje en liepen toen weer heuvelaf richting station. Met die kortingkaartjes moet je voor 4 uur inchecken, of anders wachten tot half 7 en dat vonden we toch wat laat. Dus weer op weg naar huis. Via Arnhem en Utrecht, die trein deed dat in 1,5 uur. Prima tripje, twee leuke steden gezien, nodige beelden geschoten en weer even genoeg voor deze periode van het jaar. Treinen is leuk maar ook vermoeiend….Maar wat een leuke mensen ontmoet je op zo’n dag….

Kranenburg

WP_20151123_008We reden er jarenlang aan voorbij; Kranenburg, een wat ingeslapen dorpje tussen Nijmegen en Kleve. Maar naar ik onlangs vernam, zeer in trek bij Nederlanders die daar hun Duitse inkopen doen. Naar ik begreep is het plaatsje jaren geleden vrijwel in een soort spreekwoordelijke  coma geweest maar zorgden investeringen in winkels aan de buitenkant van dit woonstekje voor nieuwe impulsen die het plaatsje weer terug brachten in het leven dat het vroeger ook heeft gekend. Wij rijden het liefst door naar Kleve. En omdat we dat tegenwoordig doen via de A12 en Duitse Autobahn, komen we Kranenburg niet meer tegen. Dat zit hem ook in de ellende van de provinciale weg tussen Arnhem en Nijmegen waar je op het laatste stuk consequent in druk verkeer niet sneller kunt dan 50km/u. Fnuikend als je behoort tot het doorgaande verkeer. Maar vrouwlief had bedacht dat we deze keer eens via Kranenburg terug naar Nederland zouden rijden. Was niet eens zo veel om en ik moet zeggen, het is wel een mooi gebied. Het plaatsje zelf stelt niets voor. De benzine is er 4 cent per liter duurder dan aan de noordwestelijke kant van Kleve, dus daarvoor hoef je het ook niet te doen. WP_20151123_006

Maar winkels hebben ze er wel. Van de Penny tot de Aldi, van DM tot CurryQ. Het aantal Nederlandse auto’s is er veel groter dan in Kleve het geval is. Die mensen komen hier echt voor de primaire boodschappen want voor de rest is in Kranenburg niets te halen, zelfs Gronau is een wereldstad in vergelijking met dit uit de klauwen gelopen dorpje. Mooie huizen, dat wel, een pleintje en een fraaie kerk met aanpalende laatste rustplaats voor de katholieken onder de bevolking. Als echte Nederlanders keken we uiteraard wat er zoal te halen viel. Nou dat viel op zich niet tegen al vond ik het wel heel bijzonder dat men in de Aldi werkelijk de menselijke file in wandelde. Mensen stonden buiten in rijen opgesteld om er IN te mogen….Voor de Aldi!! Alsof we die bij ons niet hebben. Al zijn die Duitse Aldi-winkels dat wat completer en op sommige punten goedkoper, dan nog…. Wij deden niet te lang over ons bezoek. Dit is niet onze bestemming. Maar ik snap wel dat als je voor weinig veel wilt hebben je vanuit Nijmegen even over de grens wipt. Zeker toen we zagen dat net over de grens in Nederland de benzine weer 1.529 per liter kostte. Dat scheelt echt veel geld. Maar voor je plezier naar Kranenburg? Nee, dank u!