Koninginnedag….

Ja…u leest het goed. Ik gebruik de oude term nog voor een fenomeen waar ik nu al decennia lang achteraan loop. De viering van Koninginnedag. Ook al moet dit dat perse Koningsdag heten en is de datum veranderd van 30 april naar de 27e. Ik heb niks bijzonders met het koningshuis hoor, maar ben wel Nederlander van geboorte en ook qua gevoel en gedrag in hart en nieren. Wat inhoudt dat ik ook de ons bekende feestdagen koester en waar het kan vier. Zeker als je dan de sfeer proeft die met name in onze mooie stad heerst. Ook al is die dan tegenwoordig anarchistisch en semi-communistisch bestuurd, die koningsdag blijft nog even. Tot ook dat niet meer mag vanwege de overlast of uitstoot. Want 500.000 bezoekers aan de stad is een gruwel in Groenlinkse ogen. Maar dit terzijde. Waarom pleit ik dan voor Koninginnedag? Omdat ik denk dat onze Maxima een geweldige koningin is. Als iemand het woord vrouw een diepere betekenis geeft, dan zij. Voorbeeld voor veel vrouwen in dit land.

Charmant, slim, soms zelfs wat sexy. Moeder, maar ook zakenvrouw. Lief maar vast ook heel Argentijns fel als WimLex iets doet dat haar niet bevalt. Een vrouw naar mijn hart. En dus zou ze een eigen feestdag moeten krijgen. Maar dat zal wel niet gebeuren. Tradities en zo. En die tradities vul ik elk jaar min of meer gelijk in. Met zoektochten over de vrijmarkten. Ik zoek wat ik niet meteen nodig heb, maar huiver bijna van genoegen als ik er dat vind wat ik niet verwachtte. En ik ben al met heel wat terug gekomen dat echt de moeite van het ophalen waard was. We maken er altijd een dagje van. Met tussenpozen. Af en toe een pauze. Even thuis op adem komen en dan weer op stap. In de stad is zoveel te doen, het is er zo gezellig, en de mensen zijn dan zo met elkaar eens dat een open samenleving van twee kanten moet komen dat er zelden of nooit iets vervelends plaatsvindt. En als dit wel zo is, dan vooral door de vele drank die er ook bij Koningsdag doorheen gaat. Want ondanks alle regels wordt heel wat drank gewoon op straat verkocht door lieden die wel een centje extra willen verdienen. Wat ze wat mij betreft gegund is.

Onze tradities lopen langs andere paden. Letterlijk en figuurlijk. Op een van onze routes stoppen we altijd even bij een ons bekende en fameuze banketbakker in Zuid en kopen daar een kroketje van de hoogst mogelijke kwaliteit. Al dan niet met broodje. Lopen maakt hongerig. En dan krijgen we daarbij als aardigheidje een klein glaasje oranjebitter aangeboden. Proost! En daarna moeten we de terugweg weer doen, die net zo lang is als de heenweg. Heel vreemd, maar dat is al eens door geleerden uitgelegd hoe dat werkt. Hoe dan ook…..ik wens u allen een fijne Koningsdag toe morgen en hoop dat het weer ons allen helpt om er een leuk feestje van te maken. Uiteraard ook voor Willem-Alexander en zijn Maxima. Want die vieren ook nog zijn verjaardag. In Amersfoort en daarna in huiselijke kring.┬á Nou majesteiten…..pjjjjoooossst…!! (Beelden: Yellowbird archief)

Dag van de Koning…

OLYMPUS DIGITAL CAMERAAls u dit leest loop ik al in het oranje rond. Niet omdat ik zo koningshuisgezind ben hoor. Nee, dat zeker niet, als vind ik die Maxima wel de moeite van het aanbidden waard. Maar dit terzijde. Nee, Koningsdag, voorheen gewoon Koninginnedag, vier ik met groot enthousiasme. Immers, dan gaat een groot deel van Nederland los, komt uit haar schulp, laat zien dat het niet alleen maar moppert op alles wat niet deugt maar ook kan genieten van ons aller samenzijn. In kleur verbonden, al valt me vaak wel op dat het de oer-Nederlanders zijn die kiezen voor de kleur oranje waar veel van de relatieve nieuwkomers toch gereserveerder zijn in hun uitingen. Wat hen allen echter wel bindt is dat de vrijmarkten voor velen werken als een magneet. Al vroeg in de ochtend (in sommige steden ‘s-nachts..) lopen hele drommen mensen de koopjes langs en schaffen zich aan wat anderen nu net van zolder hebben gehaald. Aan beide kanten wordt vaak geglimlacht om die handel en soms zijn het kinderen die zo een centje bijverdienen.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAWat vorig jaar nog hip en trendy was, ligt vandaag te koop op de vele matjes (al dan niet onder afdekzeiltjes) die zijn uitgestald op de straten in de grote steden. Mijn interesse in het fenomeen werd pas echt gewekt in de jaren tachtig. Toen ik op sommige van die markten dingen vond die ik nu nog koester, maar toen nog voor een relatief prikkie kon vinden. Onze polderstad was het toneel van veel ex-Amsterdammers die op een of andere wijze wel af wilden van hun oudere spullen. En de gedreven hobbyist en verzamelaar weet dan zijn slag wel te slaan. Later verbreedden wij ons blikveld en zagen dat als je in Amsterdam bepaalde wijken in trekt je ook heel aardig kunt slagen voor weinig. ‘s-Middags wordt het dan genieten van de sfeer in het centrum van onze hoofdstad. Met een hapje en een drankje.

Nee mevrouw...ik neem u niet mee naar huis!En tijdig weer terug thuis. Niet alleen voor het lossen van de spullen (doen we tussentijds ook vaak) maar ook om de voeten nog wat bij te laten komen van al dat geslenter. Dan bekijken we met een lekker glaasje in de hand de avonturen van onze vorst. Alleen snap ik nog steeds niet dat hij de datum voor deze leuke dag heeft verplaatst. Niks mis met de 30e april, gewoon duidelijk toch? Een gereserveerde dag in de agenda! Nu de 27e, gelukkig heb ik hem in de digitale herinneringslijsten staan. Om niet te vergeten. Mocht u me dus missen, ik ben op strooptocht. Elders doe ik morgen verslag van het succes van al dat gezoek en het onderhandelen over de prijs……Veel plezier allemaal!! En van harte met onze vorst natuurlijk!