Alweer oktober…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Herfst leidt richting feestdagen…

Net als vorig jaar is het ineens oktober. Al vaker haalde ik aan dat de tijd wel erg snel gaat tegenwoordig (..). Maar dat zeiden we vorig jaar ook al en tien jaar geleden om maar iets te noemen. Het weer is prachtig, de herfst komt op een feestelijk versierde wagen, getrokken door zon en maan en met de fraaiste uitingen van natuurlijk gedrag in bos en veld. Kortom, oktober is net zo als vorig jaar onderweg. Ik keek eens terug naar een jaartje eerder en zag dat ook toen het weer fraai was, al begonnen de dagen dan wat meer met mist dan nu het geval is. En was ik vorig jaar onderweg voor een tripje. Dat zit er nu niet in. De poezen vragen toch aandacht en om die jonge dieren nu al aan hun lot over te laten gaat echt te ver. Dat niet weg hoeven heeft een bijkomend voordeel. Als ik weg ga moeten er op de lopende dagen gewoon blogs worden gepubliceerd. Dus schrijf ik dan vooruit. Dat is bij algemene onderwerpen vaak niet zo’n probleem, maar bij de autonieuwtjes moet ik dan niet alleen opzoeken, sprokkelen soms, maar ook nadenken wat actueel is op de geplande publicatiedagen.

WP_20141101_011Nu zijn wij niet zo van de heel lange trips, ook dat is geen geheim, een week is echt het maximum, maar vijf dagen vooruit werken houdt dan in dat ik er toch een stuk of 30 verhalen uit moet persen. Valt niet mee en is soms een zware last. Zeker in de tijden dat er weinig te melden valt. Gelukkig is dat nu niet het geval. De vluchtelingen, VW-affaire, politiek Den Haag, ga zo maar door. Er is dus altijd wel iets te bedenken. Is ook het leuke van die bloggerij. Je bent schrijver of je bent het niet natuurlijk en plaatsen van verhalen aan de stand verplicht. Ook als je er even niet bent. Maar dat speelt nu niet, ik ben er gewoon en verbaas me dus maar over die kalender die alweer zijn blaadjes verliest in een tempo dat de herfst eer aan doet. Met twee knorrende poezen om me heen, groet ik u lezers en medebloggers van harte en wens u allen een mooie oktobermaand toe.

Een nieuw jaar…..

OLYMPUS DIGITAL CAMERAElk jaar weer heb ik bij de aanvang van een nieuw kalenderjaar het gevoel alsof we ineens in de frisse lucht komen te staan, of de vrijwel lege agenda’s zorgen voor een gevoel van vrijheid, van een leegte die nog niet zo nodig hoeft te worden opgevuld met verplichtingen of zo. Ik had in mijn leven als werknemer meestal in deze periode vrij genomen, omdat ik dan die bijna euforische leegte echt kon beleven. Nu ik al een aantal jaren mijn tijd zelf kan indelen zoals ik wil, is dat gevoel minder sterk, maar nog steeds aanwezig. Ik spreek ook nooit af in die eerste dagen na de jaarwisseling. Niks, met niemand, pas na Driekoningen (6 jan.) komt er pas weer een beetje schot in mijn wil om er ook dit jaar iets van te maken dat je als handig of praktisch kunt omschrijven. Niet zeuren is ook het devies. Vrouwlief weet het al. Kom me niet aan met gedoe over een lekkend kraanleertje of dat de ramenkozijnen hoognodig geschilderd moeten worden, het glijdt van me af als water stroomt langs teflon.

altAlUdnUVDMdlpji2XZFELZU88dLraAk74ySemkpI89ZqzIk zit in de relaxmode al dreigen er wel wat zaken die elk jaar weer nodig moeten gebeuren. Als zzp-er moet je bijvoorbeeld je BTW-aangifte doen. Dat moet van de overheid die altijd op zoek is naar extra financiering. En dus vindt de bijbehorende administratie in de periode na die eerste dagen plaats. Waar nodig lopen of rijden we wat relaties af die we een even goed jaar toewensen als zij ons. Hoort ook bij de traditie. En wat we zeker doen is de kersttroep opruimen. Mijn  handen jeuken altijd na de oliebollen en het vuurwerk. Weg er mee…op naar het nieuwe jaar. Tuurlijk gaan we weer lijnen, minder zinloze trips maken, nog inhoudelijker discussieren, de politiek kritisch volgen en zo meer. Maar eerst rustig aan…tot die 6e januari.

WP_001961Daarna mag alles weer van voren af aan van start, tot ook 2015 weer grijs en gerimpeld is. Want dat overkomt elk jaar en als mens hoop je maar dat je dan nog heel veel van die jaren op dezelfde wijze moge beginnen als dit jaar dat ons net werd aangeboden door sponsor Natuur of wellicht de een of andere godheid. In ieder geval door de kalender die ooit door de Rooms-Katholieke kerk is ingevoerd. Was best een goede uitvinding van die Roomsen…..Maar daar gaan we het nu (nog) niet over hebben. Maak er wat van mensen, maar laat mij even met rust nog..volgende week….ja dan……

Vliegende tijd…

Amsterdam rondwandeltocht 210807 020Juist in een maand als deze laatste van de maand besef ik me altijd weer hoe relatief het leven is maar ook hoe snel alles lijkt te gaan. Die ooit door Jos Brink beschreven muur tussen leven een dood die bij jeugdigen op grote afstand staat komt steeds sneller dichterbij lijkt het. Al komt dat uiteraard ook omdat we elk jaar weer heel wat leuke dingen doen, bezoekjes afleggen, actief bezig zijn om de uren niet zo maar voorbij te laten gaan terwijl wij zelf kijken naar de groeisnelheid van de geraniums. Als het niet meer zou kunnen is het wellicht te laat, dus hupsakee, genieten maar. Dat kunnen genieten was jarenlang voor mij een best probleem. Wie als werkbij geboren is wordt nooit een echt goede koningin. Pas de laatste paar jaren ben ik daar enigermate toe in staat, al jeuken de handen wel eens als ik weer ergens tegen een potentieel klusje aan loop of ik weer iets zie dat aandacht behoeft. Maar ik geef toe, vroeger was ik nauwelijks bereid om vrije tijd te nemen. Als ik het al deed dan toch gepland in de agenda. Als ik nu kijk naar hoe snel zo’n jaar verlopen is zie ik ook hoe plots het leven over en uit kan zijn.

??????????????????????Dat merk je direct als je terugdenkt aan hen die we intussen verloren. In een jaar tijd, knip met je vingers en je mist weer iemand waar je veel om gaf, of die ooit heel belangrijk was in de wereld om ons heen. Dieren verdwijnen uit je leven, materiele zaken, je gezondheid kan enorm veranderen. Het ouder worden komt met wat gebreken en als je jong bent en de huid glanst van de jeugd, besef je maar nauwelijks dat er ook voor jou een periode zal aanbreken van piepen en kraken. Ook al sport je nog zo hard, die periode breekt een keertje aan. Dat ouder worden brengt ook wijsheid. Althans dat is de theorie. Je steekt van elke ervaring iets op. Maar dan moet je niet puberen op latere leeftijd natuurlijk, want dan loop je alsnog  met je kop tegen een muur als je niet oplet. Ook ik maak niet alleen maar (nieuwe)vrienden. Soms moet je kiezen of kabelen en dan vallen er mensen uit je netwerk waarmee het zo goed opschieten leek. Een leerschool die ik elk jaar weer doorloop, maar waar ik kennelijk weinig van opsteek.

WP_002430De echte vrienden blijven, de vage kennissen verdwijnen. Maar dat deden ze altijd al, dus is ook geen nieuws. Intussen is het 14 december geworden. Nog een paar weken en we starten weer met een nieuw jaar. 2015. Dat is vijftien jaar alweer nadat velen dachten dat de digitale wereld zou vergaan door de overgang van de ene eeuw naar de andere. Er gebeurde vrijwel niks! En we zijn nu alweer zoveel verder dat er een generatie is geboren die niet meer weet waar we het over hebben als het gaat om dat toen verwachtte probleem. Tijd vliegt, en als je ouder bent, elk jaar sneller. Dus maken we maar plannen voor de toekomst met het idee dat we volgend jaar op 14 december wederom in staat zijn te filosoferen over verleden, heden en toekomst. Ik mag wel opschieten, voor ik het weet is het al weer zo ver…