Onlangs kregen we als samenleving het dringende advies om toch vooral meer gras te eten en daarnaast veel water te drinken. Immers al die lekkere dingen die we in de loop der jaren hebben leren kennen en waaraan van boer tot supermarkt geld verdienen zijn slecht voor onze gezondheid of het milieu en daarom gaf de club die zich bezig houdt met al dit soort (nutteloze) adviezen de nieuwe schijf van vijf af. Het waarom had vooral een aangestuurde politieke boodschap. We zullen en moeten de boerenstand en in het verlengde daarvan, de visserijsector de nek omdraaien. Immers, niet alleen boeren met vee, maar ook zij die graan verbouwen zijn een ramp voor onze planeet. Ze nemen te veel plek in, gebruiken bestrijdingsmiddelen, koeien poepen de weilanden vol en vervuilen daardoor de lucht, en een heropvoeding van de bestaande bevolking is van groot belang. Minder, minder, minder, mits dat maar niet gaat over massaimmigratie.
Daarbij is wellicht van belang te weten dat van die 100.000 nieuwe mensen die we elk jaar moeten verwelkomen van onze linkse vrienden, nog geen 0.00001% behoort tot de orde der graseters. Die kijken niet op een schaap meer of minder. Als ik op zaterdag op de markt kijk bij de poeliers zie ik vooral veel vroegere Rijksgenoten enorme hoeveelheden kip kopen. Logisch, want koken kunnen die lui en kip hoort er bij. Maar dat geldt niet voor ons oer-Nederlanders. Wij mogen geen worst of kaas meer eten, melk is uit den boze, eieren slecht voor je hart, vis zielig voor die dieren. Dus lekker aan de vegetarische happen en slechts eens per week een gehaktballetje. Net zoals vroeger toen de gemiddelde arbeider nog te arm was voor vlees. Zo kunnen we de boeren van hun land afhelpen, leuke modieuze windmolenparken neerzetten op hun vroegere grond en raken we minder afhankelijk van het buitenland v.w.b. al dat graan en die gesuikerde producten als frisdrank en zo meer. De kleinzieligheid is om van te janken.
Alsof we met zijn allen ineens ‘kinds’ geworden zijn en niet meer zelf kunnen denken. Het moet allemaal aangestuurd door ideologische apparatsjiks die niets beter te doen hebben. Zelf vaak wel van het gras en de sojamelk. Broodmager, vlees zit er niet meer rond de botten maar dat zien ze in de spiegel toch anders. Voor de goede orde, ik heb zelf maling aan al die betweters die me komen vertellen wat ik wel en niet mag. Die tijd is voorbij. Wil ik vlees, eet ik dat. Wil ik groentenburgers? Dan eet ik dat. Ik drink wat ik lekker vind. Zit ook water tussen uiteraard. Vrijwel nooit frisdranken. Komt ook omdat ik uit ervaring weet hoeveel suiker daarin zit. Maar dat beslis ik dus altijd zelf wel. Heb ik linkse adviezen niet bij nodig. Daar liegt en bedriegt men al op alle andere terreinen. Bij mijn eten heb ik ze niet nodig. Ik word al misselijk bij het idee….. (Beelden: Archief)
Je hebt mensen die hun brood besmeren met echte roomboter. Ook bewust verwaterde botersoorten komen dan voorbij en zij die ofwel een beperkter budget bezitten dan wel een andere smaak kiezen voor margarine. En die margarine komt anno 2020 in zoveel merken en soorten dat je zou denken dat die van overal en nergens tot ons komen. Blijkt in de praktijk zeer mee te vallen. Veelal zitten er grote concerns achter al die merken zoals Nestle of Unilever. En over een merk van die laatste grootheid wil ik het hier eens hebben. Een merk dat de Belgen en een aantal Aziaten nog wel kennen, wij intussen al zestig jaar niet meer; Planta! Dit was ooit een zeer populair merk dat in 1953 al op de markt was gebracht. Ergens in 1960 voegde men een emulgator toe om het spatten van dat spul bij bakken van het indertijd toch schaarse stukje vlees in de pan tegen te gaan. En daarmee begon de ellende. Want die emulgator (ME-18) hield niet alleen het spatten succesvol tegen, het zorgde ook voor enorme problemen onder gebruikers.
Dit ondanks voorafgaande dierproeven (jaja, ook daarvoor gebruikt men dieren..) die zonder problemen waren verlopen. Al snel eindigden mensen in het ziekenhuis, kregen ze je jeuk en koorts, in een enkel geval liep het fataal af voor de gebruikers. Men was verbijsterd. De gevolgen leken op netelroos. Unilever nam niet alleen Planta uit de handel, ook haar 55 (!) toenmalige andere margarinemerken werden niet meer verkocht, omdat deze veelal in dezelfde fabrieken en ketels werden gemaakt als dat Planta-spul. Maar met die verkoopstop was men er nog niet. Een parlementaire commissie onder leiding van oud-premier Drees (de man die nu uit de polcor-canon van Nederland is gemikt) kwam tot de conclusie dat zij die schade hadden ondervonden van deze ellende recht hadden op een schadevergoeding. Met name de nabestaanden van de overleden slachtoffers. Unilever ging daarin mee, maar wilde gelijkertijd geen schuld bekennen. De politiek ging daar toen nog mee accoord.
Planta werd uit de verkoop gehaald, om te worden opgevolgd door het vergelijkbare Brio en de Planta-affaire verdween uit het collectieve bewustzijn van de Nederlanders. Op naar het volgende schandaal. Opvallend was wel dat Unilever Planta elders wel in de schappen hield. Uiteraard zonder die emulgator als ingredient, immers met die margarine op zich was weinig mis geweest voor men had besloten dat spul toe te voegen. Zestig jaar zijn verstreken. Brio heet tegenwoordig Bertolli en heeft een stevig eigen imago. Terecht natuurlijk. Men leerde van oude fouten. Zoals veel bedrijven. En toch, als je dan hoort dat men elders weer bezig is met genetische manipulatie van gewassen krijg je toch een beetje de kriebels. Want Europees toezicht is op dit punt gek genoeg minder goed dan het voorheen toegepaste Nederlandse. Het waarom van dat laatste zat ook in die Planta-affaire. Al doende leert men, en van fouten zeker. Planta zal bij de oudere lezers nog wel iets los maken wellicht, voor jongeren is het ver voor hun tijd. Vandaar even terug naar dat stukje geschiedenis. Want een blog moet ook leerzaam zijn natuurlijk…..(Beelden: Wiki/Google/Internet)
Weet je wat ik niet snap aan de internationale politieke verhoudingen? We hebben in de afgelopen jaren heel wat vijandsbeelden gecreëerd, maar leven zakelijk vaak op zeer goede voet als je ziet welke technologie er links en rechts wordt geleverd. Kennelijk zijn we als het om Dollars of Euro’s gaat een heel stuk minder principieel dan in de uitingen voor de publieke of politieke bühne. We boycotten Rusland vanwege de heftige intimidatiepolitiek van het Kremlin, maar leveren wel hele autofabrieken aan die lui en laten de Russen vliegen in de allernieuwste passagiersvliegtuigen van Boeing of Airbus. Als er een land is dat in het verleden goed bleek in het kopiëren van Westerse technologie dan toch wel Rusland. Zo kwamen ze bijvoorbeeld in 1946 al uit met een grote strategische bommenwerper van ontwerper (..)Tupolev, de TU-4, die 1 op 1, tot de laatste schroef, gekopieerd was van de Amerikaanse B-29’s die per ongeluk waren geland op een Sovjet-vliegbasis na een aanval op Japan.
Dat die technologie ook nu weer wordt benut door de Russen bewijst het feit dat in hun oorlogshandelingen tegen de rebellen die Syrië willen bevrijden van IS of Assad, klonen van Amerikaanse kruisraketten werden ingezet. Hun legervoertuigen zijn ook min of meer gekopieerde Hummers. Ik zou er dus toch eens over nadenken als we weer een mooie commerciele order kunnen scoren in dat land. Dat geldt ook voor China. Wie in dat land als fabrikant aan de slag wil moet wettelijk voorgeschreven domweg samenwerken met Chinese partners. En men wil daar ook liever niets inkopen, maar zelf bouwen. Met alle voorspelbare gevolgen van dien. Ooit leverde het luchtvaartconcern McDonnell-Douglas een assemblagelijn voor haar verkeersvliegtuig uit de MD80/90 reeks aan de Chinezen. Die konden zo tegen lagere kosten Amerikaanse vliegtuigen bouwen. Intussen werd McDonnell-Douglas na een overname Boeing en gingen de Chinezen lopen met de Amerikaanse technologie. Resultaat; een eigen verkeersvliegtuig dat wel erg lijkt op die aloude McDonnell-Douglassen. Ook andere fabrikanten als Airbus lopen dat risico omdat de Chinezen niet schromen technologie te kapen.
Altijdmijnmening 