Terwijl ik dit blogverhaaltje uitwerk op mijn laptop sneeuwt het buiten. En dat al een paar dagen achter elkaar. Dag en nacht en de witte laag op straat bouwt zich op, blijft liggen en vriest vrolijk vast waardoor het echt winters aanvoelt. Winters die volgens linkse voorspellers van anno 2000 een kwart eeuw verder nooit meer zouden voor komen. Immers, klimaatverandering en dat allemaal door de mens veroorzaakt. En als die mens, met name in Nederland, niet snel meer belastingen zou betalen kwam ons landje onder water te staan. Leugens die nu, 26 jaar na dato duidelijk niet zijn onderbouwd door feiten. Natuurlijk zal er een fluctuatie zijn in de grillige seizoenen.
Soms is het hier of daar wat droog of nat, maar kennen we dat niet al heel lang? En voor de aanhangers van Al Gore en zo meer nu luidruchtig ja roepen, de feiten zijn anders. Krantenartikelen van een eeuw geleden maken gehakt van het idee dat we hier nu hittegolven kennen die nooit eerder hebben plaats gevonden. Dat is domweg niet waar. We zijn net afkomstig uit een kleine IJstijd en op weg naar een warmere periode. Wil niet zeggen dat we nooit meer sneeuw of ijs zullen zien. Integendeel. Onze lage landen blijven gewoon winters beleven, net zoals de bewoners van Siberie waar het momenteel 48 graden onder nul overdag is. De meteorologische omstandigheden zijn van grote doorslag op het weertype dat wij hier meemaken.
En veel van die omstandigheden hebben van doen met onze ligging als klein landje aan de altijd gematigde omstandigheden en temperaturen van de Noordzee. Heersende winden, stormen van elders, het is een ingewikkelde machinerie en die stuurt dan dit en dan weer dat naar ons land. Zo lang ik leef is dit al aan de gang. Net zoals die sneeuwbuien. Hier een laagje van 20 cm, elders in het land 25-35cm. Best veel zo vroeg in januari. Vraag is nu wel of we ondanks of dankzij die sneeuw en de verwachte vorst in de komende dagen (op moment van schrijven..) de tocht der tochten gaan beleven. Maar dat is wellicht nog een stap te ver. Tot dan gaan we genieten van het witte landschap. Dat alleen al maakt de winters leuk. Want wij hebben prachtige landschappen in ons landje…koesteren hoor. Intussen dooit het als een gek…..(Beelden: archief)
Als elk jaar waren we ook deze keer weer in Duitsland op een Kerstmarkt. Traditioneel samen met onze Soester vriendjes, waarvan de vrouwelijke helft in staat is om een vijfsterrenhotel te boeken voor een ‘Actionprijsje’. Elk jaar weer een verrassing. Dit keer was Dusseldorf onze bestemming. Daar waren we een paar jaar geleden ook al eens geweest, maar toen lag een deel van de binnenstad op de schop. En was het er bitter koud. Wellicht was dat dit jaar anders? Het hotel, een Dorinth-filiaal, lag in Neuss, op de andere oever van de Rijn, maar de tram stopte daar voor de deur en die tram reed over de Rijnbrug naar de overkant en zette ons af aan de kop van de KonigsAllee, nog steeds het hart van inkopend en welvarend Dusseldorf. Wie een horloge zoekt van pakweg 20 mille kan daar goed terecht, en die klandizie kom je dan ook frequent tegen. Het is en blijft een bijzonder fenomeen. Geldt ook voor mode-artikelen als een jurkje of jas. In Dusseldorf moet je daarvoor in de winkels altijd een nul toevoegen achter de bij ons al exclusieve winkelprijs. 2 mille voor een Kerstbloes is zo betaald. Niet door ons, dat zal duidelijk zijn, maar het is meer om de sfeer van de stad te schetsen. En of het zo moest zijn, het was er weer aardig fris toen wij onze wandelingen langs al dan niet verlichte bezienswaardigheden maakten.
Zeker aan de Rijn zelf, je moet even op de boulevard kijken naar het uitzicht, werkelijk fascinerend, was het opnieuw zo koud dat ik de handschoenen maar even aantrok. Met een prachtige zonsondergang namen we afscheid van de dag en beleefden de verlichte binnenstad van Dusseldorf met dubbel veel plezier. Toch……de kerstmarkt was minder gezellig dan we van andere steden kennen. Minder compact ook en wat die markten altijd typeert, dingen die je normaal nooit te zien krijgt of kunt kopen, waren hier nauwelijks te vinden. En wat er was had aangepaste prijzen. Minder aantrekkelijk. Hoe dan ook, de tram bracht ons weer terug naar de ‘overkant’ waar we in het veel rustiekere Neuss heerlijk aten op het Marktplein bij Kleeberg.
Zeldzaam lekkere gerechten, een prima wijntje, aardige bediening en een warme atmosfeer. De volgende dag bezochten we het centrum van Neuss en ontdekten dat ook dit een erg aardige plaats is met vele verwijzingen naar een Romeinse geschiedenis en andere historische feiten. Wandelen was hier ook cultuur opsnuiven. Vrijwel elke Duitse ketenwinkel is er te vinden en een paar daarvan bezochten we voor onze terugreis naar Nederland nog even. Al met al weer genoten van de jaarlijkse Kerstmarkttrip. De bestemming voor volgend jaar al uitgezocht. Gaan we naar een plek waar wij ons altijd thuis voelen en waar de prijzen nog een beetje ‘normaal’ zijn. En die qua historie niet onderdoet voor wat we nu hebben meegemaakt. Dank aan de vriendjes voor de gezelligheid! Op naar 2017!
Altijdmijnmening 