Oude buurt…

Oude buurt…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: img_6268.jpg

Al eerder schreef ik hier over de oude woonbuurt waar ik ooit als kind opgroeide, naar school ging, de kerk bezocht en straat na straat leerde kennen tijdens mijn jeugdige jaren. Want als kind was die oude straat mijn eerste blik op de totale wereld, daarna de buurt, weer wat later de wijk, dan de stad en met dank aan toen nog ondernemende ouders en hen omringende vriendenkring de rest van het land. Bij een terugblik realiseer ik me telkens weer hoeveel ondernemers er in die straat van ons toen actief waren. Van groot tot klein, van ouderwets in onze huidige ogen tot modern als je er op terugkijkt. Maar allemaal druk met hun nering.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: ostadestraat-img_5802.jpg

Onze straat had als oorsprong een geschiedenis als handliedengebied en dat lag in de 19e eeuw allemaal in de buurgemeente Nieuwer-Amstel (nu o.a. Amstelveen). Garagebedrijven, melkwinkels, kruidenier, kolenman, groentenman, fietsenwinkel, schillenboer, verhuisbedrijf, TV/Radiowinkel, huishoudelijke winkel, tapijtenzaak, zie hier zo maar wat ondernemers die in die straat actief waren tijdens mijn jeugd. En dat aleen in dat stuk waar ik woonde. De straat zelf was veel langer en bevatte nog flink wat meer mkb-ers (huidige term). Dat zette wel een interesse in beweging voor alles wat beweegt en ook onderneemt. Al was het maar omdat we ook nog niet te ver van de naamgevende rivier woonden die heel wat activiteit liet zien op het water. Daarnaast vlogen over de stad de nodige vliegtuigen die naar/van Schiphol bewogen. Een wereld vol nieuwe zaken, elke dag weer. De honger naar kennis en informatie toen zeker begonnen. Daarnaast waren er de losse handelaren. Straathandel, ijs, Berliner bollen, vis, maar zeker ook muziek. Van accordeonspelers tot Volendammer orkestjes en natuurlijk draaiorgels. Een drukke en interessante tijd. Kom ik nu nog wel eens langs die oude straat en wandel ik door de buurt van toen heen zie ik dat alles er nu zo goed als ‘dood’ is. Geen reuring meer, geen gezelligheid op straat. Zelfs de grote doorlopende Van Woustraat die van Nieuw-Zuid bij de Utrechtse Brug naar het centrum loopt, is door gemeentelijk afknijpbeleid verworden tot een soort fietspad met er langs allerlei zaken waar havermelk en koffiedrinkende types hun genoegens uit halen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: van-woustraat-2-img_5931.jpg

Van het vroegere nijvere mkb-volk is geen sprake meer. De buurt veranderde. Hele huizenblokken werden gesloopt, inclusief bijbehorende winkels, garages de stad uit gepest, en supermarkten op enige afstand ter bediening van de nieuwe bewoners. Ook de beeld bepalende kerken verdwenen. Veel teksten op de gevels onleesbaar voor een normale Nederlander… Nee, terugkijken mag leuk zijn in de bol of een mooi oud fotoboek, het is niet altijd even aantrekkelijk om te zien hoe de stad zelfs in jouw eigen oude buurt veranderde.. En hoe vergaat dat jullie?? Ook veel veranderingen of bleef alles (of veel) bij het oude…. IK ben benieuwd naar de observaties.. (Beelden: Archief)

Speeltoren…

Speeltoren…

Voor ons als mensen uit de hoofdstedelijke periferie is het Waterland ten noorden van de stad natuurlijk relatief simpel bereikbaar. En het is daar plezierig vertoeven. Met name de kleine stadjes aan de oude Zuiderzee zijn het bezoeken meer dan waard. Daar zie je nog de geschiedenis van ons op handel ingestelde landje vertaald in vaak prachtige historische panden, kerken en havens die qua omvang doen verbazen. Een daarvan is Monnickendam. Tijdens ons bezoek tijdens de laatste dagen van afgelopen meimaand was het er rustig.

En dat is een verademing. Dus bezochten we wat kerken, maar ook het erg aardige Speeltoren Museum. Gevestigd in…de zeer kenmerkende Speeltoren die best boven het stadje uitsteekt. Met zijn heel bijzondere uurwerk dat met name op hele uren bezoekers vermaakt met ronddraaiende figuurtjes en een op een bazuin blazende engel.

Het museum is opgebouwd in lagen. Elke verdieping (in het torengebouw) biedt weer iets anders aan voor de bezoekers. Je kunt er films bekijken over de geschiedenis van het Waterland. Het trammetje dat voorheen vanuit Amsterdam-Noord de verbindingen tussen al die plaatsjes verzorgde, maar ook de drooglegging van de polders in dit gebied. Men heeft aandacht voor de lokale nijverheid en handel, maar ook de scheepsbouw die naar traditie in de haven is terug te vinden.

Ooit had dit stadje een levendige vissershaven met alles wat daarbij hoorde. Je ziet hoe vooral monnikenwerk leidde tot de welvaart die voortkwam uit nijverheid en handel. Wie er lol in heeft moet vooral doorklimmen naar de bovenste etage van de toren. Daar vindt je het klokkenspel, helemaal mechanisch met die eerder genoemde uiterlijkheden van die toren. De afdeling waarin dit allemaal staat opgesteld staat ook vol met andere uurwerken die tikken in dat tempo dat paste bij een samenleving waarin orde en vlijt nog van toepassing waren voor het gewone volk. Men heeft overigens ook aandacht voor de helden van de drooglegging in dit gebied en de gevolgen voor de natuur in deze omgeving die er sterk door werd verrijkt.

Het museum kost relatief gezien een habbekrats, duurste kaartje is 5 euro per persoon, maar met een gezinskaart van 12 euro heb je lol voor veel. Museumkaarthouders hobbelen gratis (..) naar binnen. De uitleg door een vriendelijke dame op de begane grond was uitgebreid en plezierig, er zijn toiletten en een kleine museumshop. Voor hen die trappen zien als obstakel, er is ook een lift in de toren, maar helaas was die stuk op de dag van ons bezoek. Maar alles is maakbaar. Zoals dit museum dat onlangs nog een uitgebreide modernisering doormaakte waardoor het echt een zeer aan te raden museum is. Ben je in Monnickendam, doen! (beelden: eigen archief)