De tien geboden van een vriendschap!

Al eerder beschreef ik de spelregels die voor sommigen om ons heen kennelijk voor gekoesterde vriendschappen zouden moeten kunnen gelden. Gewoon hoe je met mekaar omgaat, door dik en dun, vanuit een vergevingsgezinde gedachte niet voldoende. Anders is het geen vriendschap? Regels die je vastlegt of van de een naar de ander oplegt zijn wat mij betreft geen optie. Dat maakt de eenzijdigheid te groot, de vriendschap niet meer grenzenloos. Want dat is toch mijn voorwaarde. ‘Gij zult er dik en dun voor elkaar zijn’. Of woorden van die strekking. Toch maakten wij in het recente verleden nog wel eens mee dat iemand uit onze omgeving zich geroepen zag als Mozes op de berg eigen geboden op te stellen rond hoe die vriendschap tussen ons zou moeten verlopen. De spelregels van het geheel. Eenzijdig, uiteraard. En als je dan om iemand geeft, zelfs van zo iemand houdt, is het best lastig om daar nu net op de juiste wijze mee om te gaan. ‘Gij zult mij voeden op onverwachte tijden zonder dat ik daar iets tegenover stel!’ ‘Gij zult geen verwachtingen hebben ten aanzien van mijn antwoorden op uw communicatie. Ik ben druk en jullie niet!’ ‘Gij zult excuses maken voor alle fouten die u al dan niet bewust maakt ten opzichte van uw vriend(in)’. ‘Gij zult geen verwachtingen hebben ten aanzien van wat u van mij mag verwachten’.

En zo ging het soms maar door. Wat je daar nu mee moet was en is mij een raadsel. Het werd mij te veel, vrouwlief is dan opvallend genoeg vergevingsgezinder. Want vriendschap…..Tja. Ik kan je als lezers verzekeren dat wij uitermate loyaal zijn aan onze vriendjes. Waar ze ook vandaan komen, wat ze ook verder bedenken of doen, vrijwel nooit leidde het tot grote problemen. Ben je het altijd met elkaar eens? Nee! Is de smaak immer gelijk? Nee! Maar je legt elkaar geen omgangsregels op is mijn idee. Dat kan wellicht in een bedrijf waar je voor iedereen geldende spelregels opstelt, maar vriendschap is toch een beetje net als met familie, je neemt het zoals het gaat, want dat is toch de kern van dat samen beleven van het al zo korte samenleven. Horen geen tien geboden bij. Die mocht de eventuele Schepper opstellen, opdat we mekaar niet naar het leven staan. Of het leuker maken voor ons en de omgeving waarin we verkeren. Maar als tweederangs burger beschouwd worden hoort daar niet echt bij.

En dus houden we de boot even af. Is dat leuk? Nee! Het is pijnlijk zelfs. Omdat je ook koestert wat was. Zoals ik ook deed bij ook andere relaties met mensen die in je leven voorbij komen of kwamen. Maar ik ben zelf van KISS, oftewel Keep It Stupid Simple! Maak het niet te gecompliceerd, onderga, koester, beleef samen. Waarom wordt het dan alsnog gecompliceerd als pseudo-Mozes ergens van een Nederlandse heuvel afdaalt om zijn/haar apostelen te instrueren. Het is meteen haar-in-nek-doen-opstaand voor me! Kont tegen de krib, contakten losmaken, rust zoeken. Jammer maar helaas! Zelf ook wel eens zoiets meegemaakt?? Of is onze kijk op dit fenomeen toch te kritisch??

Eenzijdig gelijk…

(FILES) An undated file picture shows AlAls Meninggever ben ik me zeer bewust van het feit dat die van mij er voor veel anderen in de wereld eigenlijk weinig toe doet. Behalve in een leuke discussie wellicht. Dat mening geven stamt al uit een tijd dat ik me (zeer terecht) ergerde aan lieden die van alles en nog wat mochten roeptoeteren in de ook toen al door zgn.links gedomineerde media. Mensen die boven Zwanenburg vliegtuigen in gevaar brachten met hun mallotige acties en dan later bijvoorbeeld helemaal niet bleken te wonen in het door ‘lawaaiterreur’ geteisterde gebieden. Het samen met wat vrienden en collega’s opzetten van een Stichting die opkwam voor de belangen van de luchtvaart (indertijd 200.000 banen) en een daarvoor uitgeven van een maandelijks magazine hielpen om een tegenstem te geven die ergens over ging. Wie schreeuwt moet ook van het tegendeel te overtuigen zijn was en is mijn stelling. In feite is dat niets veranderd allemaal en vormt het een van de redenen dat ik ooit begon met bloggen. Mijn mening over bepaalde zaken die met geloof, politiek of bestuur te maken hebben wijkt vaak wat af van het normaal gebruikelijke. Ik ben meer van het feitenverhaal, geschiedenis, kennis en niet van het zo maar wat roepen. Daarbij tracht ik feilloos bloot te leggen welke stromingen in dit land aan de publicitaire touwtjes lijken te trekken. Sociale media bleken daarbij een extra goede uitlaatklep. En ik ga de discussie daarbij bepaald niet uit de weg.

18-0443595953T Kom me niet aan met flauwekul of emotionele argumenten. Want daar is altijd wel een mening tegenover te stellen. Natuurlijk vind ik de vele doden in Palestijns gebied vreselijk, maar het eenzijdige gehuil van de wolven in het politieke bos tegen het optreden van Israel onderschrijf ik niet als een roep uit de natuur. Het is vaak georkestreerd, wie de media bezit heeft de macht in handen. Bedenk maar eens dat in Rusland de massa gelooft dat vlucht MH17 door de Oekrainers uit de lucht is geschoten en de NAVO de raketten al klaar heeft staan om hun grote land te vernietigen. In Turkije heerst een dictator over een volk dat heel lang over elkaar heen buiteldeĀ binnen een mooie democratie waarbij het geloof nauwelijks een rol speelde. Nu wel en dat leidt er toe dat demonstranten moeten vrezen voor hun leven en de media zijn uitgeschakeld. Niemand die zich er druk over maakt in ons land, al helemaal de wel voor de Palestijnen demonstrerende oude en nieuwe Nederlanders. Terreurgroepen houden huis in Tunesie, Lybie, Syrie, Irak. Aangestuurd door haatzaaiers met maar een agenda, vestiging van een barbaarse staat vol ellende voor vrouwen, homo’s en anders denkenden.

Dictator Geen enkele demonstratie, niet eens een protest! Al sputtert de in Oekraine sterk opererende Minister Timmermans voor de vorm dan wat tegen, het ligt kennelijk te gevoelig om dit soort terreur bespreekbaar te maken. Geloof ligt hier gevoelig en je roept al snel aanslagen over je af. Mag ik dan af en toe even vertellen dat ik tegen eenzijdigheid ben mensen. En dat ik de discussie graag aan ga met hen die kennelijk menen dat raketten die vanuit Gaza op Israel werden en worden afgeschoten vol zitten met witte duiven? Het doet er wellicht weinig toe, maar ik kan het niet laten. En dus blijft mijn mening overeind, of je het er nu mee eens bent of niet. Maar, ik ben ook gek op de discussie….mits je natuurlijk van te voren ook even kijkt naar oorzaak en gevolg, geschiedenis en geopolitieke verbanden. En daarnaast lees je hier natuurlijk mijn andere flauwekul. Want echt heel serieus neem ik mij zelf ook niet hoor….die leeftijd hebben we wel gehad…