En voor wie nu denkt dat ik ergens ben wezen eten aan de kust; nee, teleurstelling wellicht, ik heb het over het fraaie duingebied van Soest waar we onlangs met onze vriendjes uit die omgeving op bezoek waren. En na de nodige stappen te hebben gezet in het aangrenzende Soesterberg (zie blog 30-07) namen onze lieve vrienden ons mee voor een wat verlate lunch naar een in het Soester duinengebied wat verscholen restaurant met aangrenzend terras. Je zit er echt midden in de bossen en het zand van de duinen is op pakweg 100 meter lopen te aanschouwen. En wie dat doet zal zich verbazen.
Je verwacht bijna dat er kamelen rondlopen, zoveel zand en heuvels men daar heeft overgehouden aan de oude ijstijden. Maar dit terzijde. Het restaurant (Buiten de Duinen voor eten en drinken) is qua opbouw van het gebouw van de eenvoudige soort wellicht maar de uitbater heeft een meer dan gastvrije aanpak, een prima keuken en een jong maar enthousiast team. Het terras is van de eenvoudige soort, maar biedt de meeste bezoekers voldoende schaduwplekken met parasols als de zon wat al te enthousiast schijnt.
Na wat studeren op het menu gingen we voor de op de kaart te vinden Loaded Frites (wat is er mis met Patat boven de grote rivieren??) met diverse ingredienten plus topping. Nou dat bleek een hele maaltijd waar je de vingers bij op at. Zelf gemaakte patatten die meer dan smakelijk (en warm) bleken. Het was veel meer dan een lichte lunch en dat beviel ons op dat moment bijster goed. Bij de soorten thee die ik bestelde bleek de bekende ontbijt/zwarte thee niet beschikbaar, maar de Earl Grey die ik daarvoor in de plaats in mijn hete water mikte was ook goed te drinken. Het terras werd door hondenliefhebbers met een groot sociaal hart ook te worden gefrequenteerd, maar daar heb je geen last van.
Mensen uit deze omgeving voeden hun dieren kennelijk zodanig op dat ze niet blaffen, knokken of bedelen. Water in bakken op de gronden hield de dorst voor de viervoeters ver weg. Tuurlijk keek ik ook even in de toiletruimte. Keurig netjes, niks op aan te merken. En dus, een prachtige 10 voor dit restaurant. Al was het maar omdat Keep it stupid simple hier met kwaliteit wordt vermengd. En dat is een ideale combinatie in mijn ogen… (Beelden: Prive)
Er valt natuurlijk best wel iets af te dingen op dat gevoel dat ons allen bezighoudt rond of op Kerstmis. Vrede op Aarde en zo meer komt eigenlijk al een paar eeuwen niet meer voor. Ook niet tijdens het toch wat op die vrede gerichte christelijke Kerstfeest. En dat is jammer want in de leer van de echt grote (in denken en doen) godsdiensten staat het woord vrede over het algemeen hoog op de agenda. Een vrede die je moet nastreven zonder de ander te willen onderwerpen. Kom daar maar eens om in de huidige tijd. Het fanatisme zit zo diep bij sommige opgefokte lieden dat ze juist geen vrede maar terreur en oorlog nastreven. Overal en altijd. In de hoop daarna hun eigen overtuiging terug te zien in o.a. wetten en regels die er slechts op uit zijn anderen te onderdrukken. Is ook niets nieuws want van alle tijden.
Alleen zijn wij daarop hier in ons veilige landje achter de dijken niet echt ingesteld. We zoeken het model van de vredige samenleving en willen goed doen door elkaar cadeautjes of extra plezier te schenken, al is het maar in de vorm van een goed bedoeld gebed of zo. Kerstmis is in eerste instantie het feest van het licht. Door de christenen gekaapt van de noordelijke volkeren uit de oertijd die juist in deze periode de omslag vierden van het donker naar het licht. Paar maanden verder en je wist al niet eens meer dat het ooit zo donker was. Ook die kerstboom is een symbool uit die tijd en los van het aardige van een versierd huis dat lekker geurt naar kaarsen en dennennaalden (om het over bijzondere en smakelijke maaltijden niet eens te hebben), hebben we die breed gedragen in onze harten gesloten. Net als die dikke vent in zijn slede, getrokken door op Coca Cola lopende of zelfs vliegende rendieren. Pas een halve eeuw in ons gestel en nu al breed geaccepteerd.
Kerst is ook een feest om samen te vieren. Met familie, lieve vrienden, beetje kwekken over wat goed is aan het leven. In de hoop dat ook anderen dat gevoel zullen ervaren. Geen feest om uitgebreid met je lekkere hapjes onder een of andere brug te gaan zitten delen met daklozen of zo. Nee, gezellig…met de mensen die er toe doen. Het moet niet te veel afwijken van het gemiddelde natuurlijk… Ik doe daar net zo aan mee als iedereen hoor. Gewoon lekker eten en drinken met familie en goede vrienden. De dieren een extra hapje, de lampjes op volle sterkte. Na de Kerst gaan we aan de slag met het uitzwaaien van alweer een jaar. Daarover later meer. Maar voor nu wens ik alle medeblog(st)gers en reageerders een heerlijk Kerstfeest toe en hoop dat die Vrede op Aarde er nu echt eens komt. Welllicht moeten de haatzaaiers ook eens aanschuiven bij mensen die het goed met hen menen. Komen ze wellicht ook eens tot het ware geloof. En wie daar behoefte aan voelt, morgen geeft de enige echte Paus zijn zegen voor Rome en de wereld. Moet toch helpen zou je denken. Alle beetjes helpen immers…toch?
Altijdmijnmening 