Stil concert…

Stil concert…

Stel je eens voor; het Concertgebouworkest geeft een voorstelling met volle zalen. De dirigent slaat af en…..stilte…. Men beweegt de armen en hoofden, het lijkt er op dat men vol vuur speelt, maar je hoort niks. Buiten zie je de tram voorbij rijden….compleet stil. Wat mis je dan? Simpel…emotie! Wij mensen hebben oren die communiceren met onze ogen en samen onze herseninhoud waardoor we weten dat bij de optiek het geluid deel uitmaakt van het genoegen.

Kijk, en dan komen we ergens. Zelfs in de fraaiste landschappen horen we de natuur, de dieren, het geklater van water of wat ook. Voor natuurfreaks de ultieme wereld. Maar ze zijn daar ook naartoe gereisd. Als ze lopen dreunen hun stappen onder de grond door naar de schuilplekken van diverse diersoorten die dat dan weer als bedreigend ervaren. Voor echte stadsmensen van geboorte hoort geluid bij de observaties van toen en nu. Muziek in de oren.

Heerlijk om een echte sportwagen te horen brullen, de trams knarsend en piepend voorbij te horen komen en mensen onderweg met elkaar te horen kakelen. Het stadsrumoer is onderdeel van de charme van het geheel. Een stille stad was even tijdens COVID-lockdowns te beleven, inwoners vonden het een paar dagen leuk, maar daarna werden ze vaak toch onrustig van die stilte. Als je naar een of andere sportwedstrijd gaat is het zelden stil. Publiek, spelers onderling (teamsport). Slechts bij schaken, dammen of biljarten is men stil vanwege de concentratie. Maar verder? Joelen geblazen. Hoort er bij. De lol van concerten buiten of evenementen als de Zwarte Cross of Lowlands baseren op de optelsom der dingen.

Elk zintuig geprikkeld. En doodmoe thuis komen. Hoort er allemaal bij. Zelf wil ik nog wel eens een half uurtje kijken naar YouTube-filmpjes van recente rallies of een mooie propellerkist die zijn motoren start en daarna grommend het luchtruim kiest. Het geluid is dan bepalend. Zet dat af en de lol van het kijken is voor mij als liefhebber meteen 50% minder groot. Nee, ik ben niet van de zwijgzaamheid. Geluid is voor mij ook muziek, geen overlast. Ik snap best dat er mensen zijn die dat anders zien. Waar elke decibel geluid wel wordt ervaren als overlast. Zit vaak ook in de genen. Je opvoeding en de omgevingsfactoren. Ik ben niet onpartijdig op dat punt. Maar blijf hier maar even genieten van al die auditieve genoegens. Wat ben jij voor een type? Meer van de stilte of neem je de omgeving voor wat hij waard is? De lezerskring een beetje inschattend liggen de meningen vast sterk uit elkaar. Ben benieuwd wie zwijgzaam door het leven gaat en nul decibels geluid projecteert. Dat zijn toch de bijzondere uitzonderingen…..Hoe geacht ook…..Maar ga dan ook morgen niet naar buiten. Het wordt vast druk overal… (Beelden: archief)

De beste wensen voor 2022…

De beste wensen voor 2022…

Natuurlijk hoop ik dat u allen een prachtig nieuw jaar gaat beleven in goede gezondheid en geluk. Opdat het ook een beetje op mij en de mij toevertrouwde geliefden zal afstralen. Altijd leuk zo’n nieuw jaar. Vroeger goed om met een schone lei te beginnen, ook al was het dan werktechnisch vaak gewoon business as usual. Je maakte even de balans op, telde nog even na hoe het jaar ervoor was geweest en ging verder met wat je al eerder deed. Zo zal het dit jaar ook weer gaan. En krijgen we ook dit nieuwe jaar weer te maken met dat verrekte virus, de klimaatdrammers, dictatoren die hun invloed willen vergroten, met steeds meer protesten van mensen die het ergens niet mee eens zijn.

Gaan we ook dit nieuwe jaar weer moord en doodslag zien in de maatschappij, en zo meer? Maar wellicht wordt de winter ook wel zo koud als de weerprofeten ons voorspelden en komt het weer een keer tot schaatstochten als die in Friesland langs die steden…zo lang geleden alweer gehouden dat ik ze niet meer uit de bol ken…Maar ja, ik ben ook geen schaatser natuurlijk. Als het goed is hebben we binnenkort ook een nieuwe regering. Een die door de meerderheid van ons volk niet werd verkozen, maar ook niet veel anders is dan de vorige al zullen de zetels iets anders worden verdeeld. Prive zullen we vooral proberen te leven zoals we altijd deden.

Wat inhoudt dat we weer nieuwe plekken in ons landje zullen opzoeken zoals we ook vorig jaar deden. Plaatsen waar we wel eens van hoorden maar tot nu toe zelden of nooit kwamen. Er is nog zoveel te zien en te beleven. Als we het nog leuk vinden zal men ons ook in het land der oosterburen nog wel eens zien langskomen. Altijd leuk daar en een drankje en hapje aan de Rijn blijft een traktatie. En dan komen de Gemeenteraadverkiezingen er weer aan. Gelegenheid om die partijen weg te stemmen die er alles aan hebben gedaan om van jouw gemeente een bende te maken of de economie zo te dwarsbomen dat er grote schade is ontstaan en werkloosheid. Voor mij is dat een doel op zich. En onderdeel van die beste wensen. Maar het belangrijkste blijft toch dat we eindelijk van dat virus afkomen. Als dat inhoudt dat we een extra prik moeten halen, het zij zo. Ik ben niet van de prikken, maar zeker ook niet van de IC’s. Dus hupsakee, een keertje doorbijten en zien dat we gezond blijven…..(Beelden: Archief)