Unieke Fokker bekijken..

Unieke Fokker bekijken..

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nmm-gebouw-img_8538.jpg

Het (voor mij) geweldig aantrekkelijke Nationaal Militair Museum laat haar collectie redelijk beperkt rouleren, maar voor de liefhebber is er voldoende te zien en te beleven om er eens in de zoveel tijd even tijd voor vrij te maken en wat kilometers voor af te leggen. Juist in deze periode van het jaar waarin zoveel onzeker is geworden of spannend, zoek ik de ontspanning in de dingen die me goed liggen. En bij toeval waren onze Soester vriendjes meteen bereid om aan te sluiten bij dat bezoek zodat ik vrouwlief niet constant zou belagen met mijn uitleg over dit of dat wat ik daar zoal zag.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nmm-fokker-d-vii-img_8474.jpg

Nu wil het toeval dat het NMM een zeer bijzondere en wellicht aardig unieke Fokker onder dak heeft gekregen. Een toestel uit de Eerste W.O. maar ook een machine uit de hoogtijdagen van Anthony Fokker als ontwerper voor het Duitse Keizerrijk. Bij het NMM stond al een tweedekker van hetzelfde type, maar de machine die nu wordt getoond heeft officieel Nederlandse wortels. En het betreffende toestel werd ontdekt in Munchen waar het in het ook al zo fraaie Technische Museum stond opgesteld. Bij onderzoek van de laklagen zag men als eerste huid een beschildering die verbonden kon worden met onze Marine Luchtvaart Dienst van een eeuw terug. En zo kwam de machine naar Nederland en kreeg een ereplek in het museum te Soesterberg. De D-VII, want zo is de juiste aanduiding voor deze Fokker was in zijn hoogtijdagen de F35 van zijn tijd.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nmm-0726-do-24-mld-img_8510.jpg

Het toestel was alle geallieerde toestellen de baas en heel wat Duitse vliegers van toen konden niet wachten er mee te vliegen. Na WO1, toen de Duitsers als verliezer werden gezien door de Britten en Fransen, moest Fokker zijn productielijn en voorraad vliegtuigen vernietigen volgens het verdrag van Versailles. Maar de sluwe Fokker ging daarin niet mee, regelde een trein met voldoende wagons en bracht zo het hele spul illegaal naar het neutrale Nederland. Waar men natuurlijk meteen een deel van de gereed staande vliegtuigen in dienst nam. Ineens was onze luchtmacht voorzien van het beste materieel uit die tijd. De D-VII was zo goed dat het toestel nog tot 1940 dienst deed als meteo/leskist. Kortom, dat maakt die kist in Soesterberg ook echt apart.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: nmm-lockheed-neptune-img_8514.jpg

Natuurlijk is er nog meer te zien in het museum, en staan er omheen nog wat vliegtuigen geparkeerd die de moeite van het bekijken waard zijn. Jammer blijft dat men een Mig 21 laat verloederen en ook een toch best bijzondere Sabre straaljager van de USAF aan de weergoden offert. Op de dag van ons bezoek werden er driftig heen en weer gereden met legervoertuigen, voor de liefhebber daarvan natuurlijk een apart genoegen. Het museum is gratis toegankelijk voor museum-jaarkaarthouders, en parkeren kan hier ook gratis. Een aanrader voor alle liefhebbers. En kijk dan ook eens in de bossen om dat museum heen. Echt een prachtig gebied… (Beelden: Yellowbird)

Warbirds – vaak niet echt…

Warbirds – vaak niet echt…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 15305-lelystad-190682-northam-harvards-taxien-uit-scan10038.jpg

Sommige van jullie, lezers zonder de interesse of achtergrond op dit specifieke gebied die ik mij zelf toedicht, vragen zich nu af, waar gaat dit over??? Wel aan, dat ga ik meteen even invullen. Een Warbird is de beschrijving van een vliegtuig dat tijdens oorlogshandelingen een belangrijke rol heeft vervuld. Vaak zijn dat toestellen van westerse fabrikanten die knokten tegen Duitse toestellen of Japanse, maar liefhebbers van dit spul vindt je nu ook in juist die landen waartegen de geallieerden hebben gevochten. Of in het toch wat mysterieuze grote land van President Poetin.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 216823-ehrd-050585-northam-p-51d-taxies-by-scan10367.jpg

Want vergis je niet, juist daar vandaan kwamen heel wat toestellen die de Duitse Wehrmacht en Luftwaffe flink wat strategische klappen hebben toegebracht. Maar als je anno 2026 iets wilt laten zien van die toenmalige toestellen moet je waanzinnig veel geluk, geld, technische kennis en ruimte bezitten om die specifieke machines vliegwaardig te krijgen of te houden.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: 213210-vickers-sup.m.-spitfire-klu-h1-soest.b.-141080-scan10105.jpg

Veel van deze toestellen zijn in de oorlog verongelukt, vernield, of als oorlogsbuit weggesleept naar de landen die als winnaar worden gezien. Dan krijg je al snel dat tijdens vliegshows (Oshkosh) andere machines deze rol moeten overnemen. Zoals trainers, zelf als ze na de oorlog zijn ontwikkeld en gebruikt. Dat gebeurt in ons land ook. Een Spitfire is een soort Super-Ferrari in de lucht en kost veel geld. De oud topman van Jumbo had (en vloog) er een, en dat is spectaculair. Op Hoogeveen’s vliegveld is een groep enthousiaste lieden jaren bezig geweest om een Fokker D-XXI op te bouwen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: fokker-d-xxi-luva-in-prewar-c.s.jpg

Men slaagde en het toestel vliegt nu rond. Prachtige prestatie en doet recht aan Fokker als leverancier. Maar als ik kritisch kijk naar al die show-vliegende toestellen zijn er veel die nooit oorlogshandelingen verrichtten. Op zich prima, het maakt geluid, het lijkt heel oud en dat vindt het publiek vaak prachtig. Maar jammer dat we zeker in ons land zo weinig doen om die historische kisten luchtwaardig te houden of te maken. Tuurlijk, een Harvard of S11 trainer zijn leuk om te zien (en te horen) maar ik zou meer lol hebben in een vliegende Koolhoven, Fokker G1 of zo. Kost natuurlijk pakken geld en de benodigde brandstoffen worden ook schaars. Wat dat betreft gaat het in de buitenlanden veel beter. Daar kijkt men niet naar het milieu maar naar historische aspecten. Men koestert de mannen en vrouwen die ooit voor onze vrijheid hun veiligheid en leven waagden. Men is trots op de ontwerpers van al die toestellen die we nu zien als oud en historisch, maar ooit het beste van het beste leken voor de opdracht die ze moesten vervullen. Nou ja, ik mopper wat, maar koester ook hoor. En heb het geluk dat ik op schaal de nodige warbirds kan koesteren en zelfs vasthouden. Dat mag met die echte kisten van deze soort zelden of nooit.. Met die gedachte wens ik jullie allemaal een fijne zondag toe….(Beelden: Yellowbird archief)