Stilte…

Geboren en in de grote stad Amsterdam maakt dat ik het begrip stilte niet met de paplepel kreeg ingegeven. In de wijk waar ik woonde in die jeugdjaren was het een en al economische bedrijvigheid. Er zaten winkeliers die werden bevoorraad, maar ook zelf leveringen uitvoerden met hun toenmalige vervoermiddelen. Er zat een groot garagebedrijf in die straat met transportdivisie er achter en die lui verhuurden ook nog auto’s. Een stuk verderop zat een verhuisbedrijf met grote trucks. Daarbij was een doorlopende straat die verbonden was met de snelweg A2 (toen net nieuw) de hoofdader van de wijk, en reden daar ook nog eens een paar tramlijnen doorheen. Over ons hoofd kwamen de vliegtuigen die van/naar het toenmalige Schiphol vlogen en je snapt dat stilte iets was wat we slechts ontdekten tijdens tripjes naar de Veluwe of zo.

In de grote basiliek die centraal in onze wijk gelegen was kon je tijdens het gebed nog wel eens genieten van de cocon waarin een gelovig mens zich daar bevond. Het geluid van buiten drong niet door tot binnen de gewelven van deze mastodont. Alleen daardoor al geloofde je als kind dan in de bescherming God’s. Hoe dan ook, zoals ik al beschreef in de diverse verhalen over mijn werkende leven, drukte was normaal, stilte schaars. Ik heb er nooit last van gehad. Integendeel, ik kan nog steeds niet echt goed tegen stilte. Isolement is niks voor mij. Alleen daarom al niet geschikt voor een kloosterbestaan, laat ik de liefde voor het vrouwelijk schoon maar even daar waar het hoort…. Trouwens, stille vrouwen ben ik zelden tegengekomen. Maar dat is vast een persoonlijke observatie. Nederland is een klein land en stilte een groot goed.

Zijn er gebieden waar je die stilte kunt vinden. Zeker en vast. Op sommige eilanden van Zuid-Holland tot Zeeland, in de Betuwe of de hoogveengebieden van Drenthe of Groningen. Zo stil dat je er echt tegen kunt leunen. Waar een slaande kerkklok op 35km afstand te horen valt. Waar de rollende container van de buren op 200 meter afstand klinkt als een harmonieorkest. Maar dan zonder ritme of dirigent. Overal waar mensen wonen is lawaai te bespeuren. Toch zijn ook in mijn grote stad, Amsterdam, hele wijken waar je gewoon in stilte kunt leven. Die zijn er echt.

Maar wij zijn een lawaaiige soort met zijn allen en of je nu van kerncentrales of windmolens houdt, lawaai maken we allemaal. Wel eens naast of onder zo’n wanstaltig windmolengedrocht van de moderne energieopwekking gestaan? Het is een ellende. Maar ja, ook selectief natuurlijk. Mijn geluidsbelasting uit de jeugd maakte ook dat ik er goed tegen kan en niet meteen in de shock schiet als er een vliegtuig voorbij komt of een auto met een race-uitlaat.

Ik kan je dan wellicht zonder op of om te kijken nog vertellen wat er vliegt of rijdt ook. Stilte is een groot goed voor de een, een frustratie voor de ander. De enige echte plek waar ik stilte zocht of zoek is mijn bed. Daar wil ik geen overlast van anderen horen. Zeker niet van buren die menen dat half 1 in de nacht een aardige tijd is om de schuur op te gaan ruimen of om 11 uur ‘s-avonds nog even een gat gaan boren om een schroef in te draaien die moet dienen om de kettingen mee vast te zetten voor het liefdesspel (ik overdrijf..). Ik maakte dat in onze vorige woning nog wel eens mee. Lawaaiige buren! Dat vond ik persoonlijk erger dan het geluid van verkeer of vliegtuigen. Selectief natuurlijk. Net zo selectief als sommigen geluid benaderen dat zij niet willen maar domweg behoort tot een ‘fact-of-life’. Lawaai is een kwestie van perspectief. Kom je uit een stil dorp hier wonen is deze omgeving lawaaiig. Omgekeerd is het voor anderen weer oorverdovend stil in zo’n dorp. Bij elkaar komen zal zelden lukken. En dus doen we soms het zwijgen er maar weer toe….. (Beelden: Internet/Yellowbird archief)

8 thoughts on “Stilte…

  1. Ergernis over lawaai is subjectief. Liefde voor stilte ook.
    De suffe stilte op zondagmiddagen vond ik -en vind ik nog steeds- een bezoeking.
    De reuring van de Zaanstreek, daar hield ik van, ik kwam alleen daarom al graag bij een paar zussen die er middenin woonden. En van stations. En van de vliegtuigen. Winkelen in Amsterdam. Enzovoorts.
    De straaljagers van Volkel daarentegen vervloek ik, evenals de doorlopend keffende hondjes van vroegere buren en hun muziek als ze buiten zaten.

    Like

    • IK merk dat ik stilte plezierig vind mits het niet hoorbaar is. Dus een bos waar ruis in de bomen zit en je kraken hoort van stammen of zo. Geen totale stilte. Een dorp, maar dan wel met op de achtergrond geluid van koeien of boeren op het land. En thuis uiteraard de ruis van de stad of het vliegveld. Tijdens de lockdown in de lente werd ik bijna ongelukkig van die verplichte stilte. Gelukkig kochten veel buren online waardoor we de hele dag bestelbusjes door de straat zagen en hoorden rijden…..

      Like

  2. Sinds ik in Rijswijk woon woon ik relatief rustig, niet té rustig en Den Haag is altijd snel te bereiken als ik dat zou willen. met slechts 3 huizen tussen de lagere school op de hoek en mij hoor ik een paar keer per dag de gezellige geluiden van spelende kinderen, heerlijk. Maar ook dat is subjectief, een overbuurvrouw ( nieuwkomer die blijkbaar niet wist wat een school is) ergert zich er groen en geel aan.

    Like

    • Kindergeluiden horen we hier ook. Als het niet is van de buren dan wel van de school niet te ver weg. Kristalgeluiden vind ik zelf. Maar je ziet dat veel mensen selectieve ergernissen kennen. Wat de een plezierig vindt is voor de ander een kwelling. In ons vorige huis waren dat de buren, al was dat lang geen vergelijk met wat ik ooit in de toenmalige Bijlmermeer meemaakte. Maar dat beschreef ik al in een vorig blogje…

      Like

    • Een tante van me woonde ooit aan de enorm drukke treinbaan tussen Amsterdam-Centraal en Utrecht. Elke paar minuten denderde daar een trein langs. Wij (op bezoek) schrokken daar van, zeker omdat dan de kopjes op tafel rammelden. Zij hoorden het helemaal niet meer…

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.