Morgen herdenken we wederom op landelijke basis de in WO2 gevallen of vermoorde burgers en militairen. Wat we als fatsoenlijke mensen niet doen is een politiek statement brengen omdat linkse types menen dat de Nazi’s niet voldoende aantallen van sommige mensensoorten hebben uitgemoord in hun vernietigingsindustrie. Dat komt alleen op in zieke koppen met een diepe antisemitische haat in hun vermoedelijk met zaagsel gevulde hersenomhulsels. Los van de gedachte dat je genocides nooit moet of mag toepassen op slechts een enkele mensensoort is het IQ van deze extreemlinkse types zo klein dat ze dit overal en nergens oreren.
Daarbij gaan ze telkens weer voorbij aan de veel grotere genocides die door andere (hen wel bevallende) stammen of regeringen worden uitgevoerd vanuit hun geloof of cultuur op anderen die zich niet goed kunnen verweren, laat staan verdedigen. Het was juist dit fenomeen dat we in onze landsgeschiedenis als grote schande zouden moeten bijzetten in de archieven van dit land. Immers, aan de industriele opruiming van hele volksstammen die als vee naar de slachtbank werden geleid, deden indertijd veel meelopers van de bezetter met kennelijk plezier mee. Zij hadden zich aangesloten bij foute stromingen als de NSB die het gedachtengoed van de Nazi’s in Duitsland omarmde. In zwarte uniformen collaboreerden zij met de bezetter, maar in het geniep deden dat ook types als ambtenaren en politiemensen. Ze keken weg of hielpen een handje mee. Ze lieten het in ieder geval zonder al te veel protest gebeuren. Het verzet in ons land bijster klein. Zeker als je het vergeleek met wat de Duitsers in Frankrijk meemaakten.
In onze stad zijn nog steeds veel pijnplekken aan te wijzen waar het verdriet maar ook de verbijstering groot waren en nog is over wat er tijdens die oorlog plaatsvond. Wat de bezetter als ‘minderwaardig’ volk beschouwde werd op transport gesteld en kon bepaald niet rekenen op een retourticket of all-in hotel. De meerderheid kwam nooit meer terug en de overlevers in trauma na de oorlog met gesloten armen ontvangen. Waren de toenmalige daders van de extreemrechtse signatuur, tegenwoordig is het juist extreemlinks dat zich met dezelfde termen en daden bezighoudt. Het is mij een raadsel wat dit veroorzaakt. Zij mankeren het inzicht dat groepen die indertijd werden afgevoerd ook bij de door hen aanbeden cultuur op dezelfde wijze zullen worden gebrandmerkt en waar dat kan vermoord. De domheid over dat gebrek aan inzicht straalt vaak van de verwrongen koppen af die nu gillen, vernielen, herdenkingen verstoren en zo meer. Laten we hopen dat we morgen weer vol respect mogen herdenken waar het echt om gaat. En dat de democratie zal zegevieren over de wens van sommigen om anarchie en revolutie in te voeren opdat de treinen weer naar het oosten kunnen rijden. Gevuld met door deze krankzinnigen aangewezen schuldigen aan iets wat veel normale mensen niet wensen. Wellicht kunnen we in plaats daarvan al dat tuig zelf eens afvoeren? Naar werkkampen om de hersenen en de rest eens goed te spoelen en te duiden wat er in de wereld anno nu echt aan de hand is… (beelden: archief)
Een van de grootste buurgemeenten van Amsterdam is Nieuwer-Amstel. Nu nog vooral bekend door de grote kern Amstelveen die het centrale bestuur van die gemeente vertegenwoordigt, maar vroeger toch vooral door het enorme uitgestrekte gebied waarin water en agrarische vormen van bestaan het meest belangrijk waren. Het gebied bestond vooral uit de stroom van de Amstel, aftakkingen, veenpolders en plassen en er woonden dan ook relatief weinig mensen. Maar de gemeenschap op zich was na het nog wat langer bestaande Ouder-Amstel, flink ouder dan die in Amsterdam. Anders dan in het drukke Amsterdam ging het leven nog vrij lang zijn gang op een bijna Middeleeuwse manier. Als je ziet hoe uitgestrekt dat gebied indertijd was en hoeveel inspanningen men deed om dat gebied min of meer droog te malen en ook bewoonbaar gte maken en te houden, overvalt je toch een gevoel van bewondering. Nieuwer en Ouder-Amstel zijn overigens nog steeds onderdeel van het grotere gebied Amstelland, maar daartoe behoort Amsterdam uiteindelijk ook.
De vele polders van Nieuwe-Amstel reikten tot ver in de omtrek. Bedenk maar dat Amsterdam in feite werd omsloten door haar grotere buurman in oppervlakte. En dat gaf voor de stedelijke bestuurders van de steeds groter worden buurstad gretige blikken op dat omliggende gebied toen Amsterdam steeds meer behoefte kreeg aan uitbreiding van haar woonwijken. Opvallend is dat langs de boorden van de Amstel door Nieuwe-Amstel werd gebouwd op plekken die we nu als Amsterdam beschouwen. Maar na een stevig staaltje landjepik door Amsterdam buiten haar eigen ‘Veste’ kwamen bijna 12.000 inwoners van de buurgemeente ineens in Amsterdam terecht, maar ook het werkelijk schitterende raadhuis van de gemeente dat Nieuwer-Amstel speciaal had laten neerzetten langs de Amstel om nog even aan te tonen van wie dit gedeelte van de Amstellandse polder eigenlijk was. Amsterdam bouwde de straten van haar nieuwbouwwijk Zuid overigens precies langs het patroon van de oude poldervaarten en als je daar nu rondloopt zie je ook dat die straten soms kilometers lang en kaarsrecht verlopen, of ergens halverwege een nauwelijks te verklaren verhoging van het straatniveau kennen. Alles van doen met die oude poldersituatie waar ook dijken moesten worden overwonnen.
Altijdmijnmening 