Tuurlijk, je kunt meezingen met de Coca Colasongs en die oude neef van Sinterklaas bewonderen die met een slede getrokken door rendieren het luchtruim onveilig maakt en dan tussendoor in staat is om een rode sok bij de verwarming vol te stoppen met begeerde cadeautjes, maar het echte Kerstverhaal is best een stuk warmer van gevoel en misschien ook wel een van de parels van de Bijbelse geschiedschrijving rond het leven van Jezus.
Immers, volgens dat verhaal zorgt een gevoel van kilte op weg naar een meldingspunt in de buurt van Bethlehem, voor de opvang in die bekende stal, en de geboorte van de ‘Verlosser’. Tussen ossen en ezels, herders, schapen en stro. Gelovigen vieren dat met Kerstmis, elk jaar weer. Er was een ster die verscheen boven die plek in het Midden-Oosten en die trok dan weer de wijzen uit het oosten met hun kamelen en cadeau’s.
Tradities werden zo geboren, maar het was ook een feest van hoop. Of op rond de 25e december draaiden de seizoenen, kwam het licht, en of dat nu veroorzaakt werd door de zon die steeds langer boven de horizon blijft na de kortste dag of door het leven van de Verlosser, het geeft mensen hoop in angstige tijden. En die tijden waren ook toen al aardig angstig. Barbaren schooiden rond, Romeinen bevoeren de zee en onderdrukten andere volkeren, Grieken ontwikkelden zich tot een oorlogszuchtig volk, Egypte was in rep en roer en in onze streken liepen Germanen en andere volkeren rond om anderen een koppie kleiner te maken. Zondig waren wij mensen in de ogen van de grote God der gelovigen, dus zijn zoon moest daartoe op Aarde de boel komen corrigeren en later sterven. Dan werden de zonden van de mensheid weggewassen en kon de boel weer vanaf moment 1 worden heropgestart.
Tot zover het verhaal en mijn vrije interpretatie. Voor kinderen op school vroeger een prachtig verhaal wat je dan ook met plezier aanhoorde en vierde. Thuis werd extra lekker gekookt, er was een kerstboom, een enkele cadeautje, (Kerstmis viel tussen Sinterklaas en mijn verjaardag…overdaad schaadt..) de familie kwam bij elkaar en soms moesten we naar de kerk voor de nachtmis. Spannend. Tegenwoordig is de sfeer er nog wel maar toch anders. Analyses van bijbelteksten maakten dat we iets anders aankijken tegen het fenomeen van de Kerst en als we niet opletten wordt dit hele feest straks teruggebracht tot het Germaanse midwinterfeest waarmee we zowel de moderne heidenen als anders denkenden bedienen. En natuurlijk hebben we die Amerikaanse Cola-neef om ons op te vrolijken…. Hohoho….Net zo lang tot ook die aan de grond wordt gehouden door de wokies. Immers vliegende rendieren, de overdaad van al die (uit China gehaalde) cadeau’s, een schijnheilig type dat op de Noordpool leeft….Nee, dat moet anders….Maar tot dat ook dat feest is weggevaagd genieten we er maar van. Op welke wijze ook. Ik wens jullie allen een geweldige kerstweek toe, maak er iets moois van en vertel je eigen verhalen waar het kan…. (Beelden: archief)
Elk jaar gaan we met onze Soester vriendjes even op en neer naar een van de Duitse kerstmarkten. We hebben er intussen al een hele reeks bezocht. Düsseldorf (2x), Duisburg, Essen, en dit jaar voor het eerst met hen samen naar Aken. Deze oude keizerstad is een van mijn favoriete steden geworden en in de afgelopen jaren zijn vrouwlief en ik er diverse malen heen gereden. Al dan niet i.c.m. een overnachting daar. Dit jaar was het zelfs onze tweede keer dat we daar waren. De vorige maal was in het warme voorjaar, deze maal was het er buitengewoon koud. En dat is bij zo’n bezoek aan een kerstmarkt eigenlijk wel lekker. Want huiverend van de kou een Gluhweintje wegwerken heeft wel iets. De stad is leuk verlicht, de kerstmarkt, het Ratthaus en de Dom zeker ook en de sfeer is daar gezellig.
De Kerstmarkt op zich is niet de grootste onder de Duitse steden maar door het compacte karakter is hij wel heel overzichtelijk en goed te behappen. De omliggende winkels en horeca doen de rest. Mijn vaste adresje daar is de winkel van Hunerbein. Voor trein- en modelliefhebbers een must. Je weet echt niet waar je kijken moet en de mensen zijn er aardig en hulpvaardig. De Mayerische Buchhandlung is er ook zo een. Lekkere zaak is ook de Galleria Kaufhoff waar je zo heerlijk een stukje taart met een warm drankje kunt halen in het warme en fraai versierde restaurant. Het nieuwe winkelcentrum (aan de andere kant van het centrum, als je het bekijkt vanuit het oude stadhuis) is een aanwinst. Vier enorme etages winkels en horeca, inclusief toiletten en zo meer. Het heeft de stad echt verrijkt.
Wat leuk blijft is ook dat in het centrum een paar oude kerken te vinden is die de katholieke sfeer van deze omgeving nog even benadrukken. Jammer dat je voor de oude Domkerk moet betalen om erin te mogen. Dat is voor mij tegen de principes. Doe ik niet. Een kerk moet gratis toegankelijk zijn! Maar goed dat is voor de kniesoren. Verder is er keuze genoeg als je even in alle rust wilt nadenken over hen die even geen plezier in hun leven hebben nu of grote zorgen uiten over hun gezondheid. Ons hotel (Mercure Europa Platz) was van de degelijke, goede soort. Comfortabel bed, puike douche, heerlijk ontbijt en een geweldige staf maakten de overnachting tot een genoegen.
We hadden op de weerradarapp gezien dat onze terugreis wel eens ‘avontuurlijk’ kon worden. Twee enorme fronten met hagel en sneeuw kwamen recht op ons af, dus het werd een kwestie van goed timen. De eerste rit ging naar het noorden door het Duitse land naar Heinsberg. Dat ligt ter hoogte van Roermond en heeft zelf nog wel een aardige reeks winkels waar je even kunt zorgen voor aanvulling van de Duitse boodschappen. Daarna staken we de grens over en kwamen terecht in heftige sneeuwval en felle wind tegen. Best avontuurlijk. Maar alles opgeteld was het wel weer een lekker bezoekje aan deze fijne Duitse stad. Mooie traditie en de dank aan de vriendjes is dan ook groot. Want die dragen elk jaar toch bij aan de sfeer. En zo worden deze trips tot zeer gewaardeerde tradties.😊
Altijdmijnmening 