Beroepsdeformatie en negeren van klanten…

wp_20151014_006Het is een vorm van beroepsdeformatie. Ik geef dat direct toe. Maar als je je leven lang gewerkt hebt in branches waar de klant centraal stond (staat) en jij als aanbieder van goederen of diensten moe(s)t zorgen dat jij jouw doelstellingen behaalt door vanuit dat klantgerichte denken rendement te verzorgen, valt het op dat nog steeds veel mensen kennelijk voor dat fenomeen zijn geroepen,  maar slechts weinigen echt uitverkoren. Ze werken bij bedrijven die juist vanuit dat denken hun personeel zouden moeten screenen op geschiktheid. Maar het tegenovergestelde lijkt het geval. Een voorbeeld illustreert wellicht wat ik bedoel. Op de rand van zomer en winter knakte er iets in een van onze raambedekkers. Een mechaniekje, binnen in dat ding,  vertoonde metaalmoeheid, het hele geval kon worden afgeschreven. De totale oude balk was twee meter breed, het betrokken raam qua bedekking asymmetrisch in twee delen opgesplitst. We moesten dus aan de vervanging. Nou, dat viel me niet mee. Niet doordat het spul wellicht niet leverbaar is hoor, nee, het zat hem meer in de wijze waarop je geholpen wordt (of niet) bij de diverse zaken die we bezochten. Bij sommige daarvan wordt je gewoon helemaal niet opgemerkt.wp_20151212_005Lastig als blijkt dat ze jouw raambedekker niet hebben in de gewenste maat of kleur! Nee, men heeft wel iets anders. Maar dat was net niet de bedoeling. Bij goedkopere zaken (je wilt koste wat het kost slagen als je met een dergelijk pechgeval zit) is die servicegevoeligheid nog wat slechter dan bij de iets hoger gepositioneerde, maar de verschillen zijn minimaal. Na nog even nagedacht te hebben over een plan B, je moet kiezen of kabelen als blijkt dat Plan A toch een doodlopende weg is, besluiten we om dan maar twee balken van ieder 1.60mtr te kopen. Dan moest ik wel de hele boel qua ophanging ombouwen, maar dan werkt het tenminste weer. Ook dat viel nog niet zo mee. En ik moet zeggen, het was zeker niet met dank aan de medewerk(st)ers van die keten waar we uiteindelijk slaagden dat we onze keuze daar toch maar lieten vallen. Nee, je moest overal op zoek naar die mensen, ze kwamen soms steunend en klagend van hun werkplek (ze waren meestal ‘iets’ aan het uitpakken of neerzetten) en de kennis van zaken was matig tot slecht. Met dank aan de vestiging in Amstelveen waar we uiteindelijk deels slaagden, kregen we het voor elkaar dat in een Amsterdams filiaal een tweede balk werd gereserveerd.

wp_20160129_009En kon ik aan de slag. Het was net zo lastig als vooraf verwacht, maar daar konden die mensen in de winkels niets aan doen. Ik geef toe, het is klein ongemak in vergelijking met wat er zoal in de wereld speelt, maar toch. Werk je eenmaal in een winkel, doe dan je best om er een feestje van te maken. Dat helpt bij de verkoop, je dag verloopt er sneller door en klanten reageren domweg aardiger. Chagrijn, onwil, gebrek aan kennis, en (ik moet het toch stellen) geen benul van de Nederlandse taal soms, helpt niet bij het bereiken van persoonlijke of zakelijke doelstellingen. Daar mag best wat op getraind worden. Zoals men doet bij ketens als WoonXL. Daar krijg je antwoord, begeleiding en wil een verkoper er alles aan doen om je te helpen aan het gevraagde. Voor de rest zag ik alleen maar dat er nog veel werk is voor motivatietrainers en verkoopcoaches.

6 thoughts on “Beroepsdeformatie en negeren van klanten…

  1. Er wordt in die branche ook reuze beknibbeld op het salaris, vaste contracten worden waar mogelijk vermeden en tja… hoe kom je dán aan vakkennis als werknemer. Toch heb ik vaak nog heel positieve ervaringen met personeel, misschien ben ik nét iets beter dan jij met “de beste eruit pikken” !

    Like

    • Er wordt vast veel beknibbeld, maar dan zou je dat branche-breed moeten terugzien. Dat is niet het geval. Er zijn echt winkelketens waar men het prima voor elkaar heeft. Om welke reden ook. Je mag van een zaak die in wooninrichting doet toch best verwachten dat ze je kunnen adviseren….

      Like

  2. In grote meubel- en aanverwante zaken ben ik al minstens tien jaar niet meer geweest maar ik kan me de ergernis wel voorstellen. In de kleine horeca vind je het ook maar niet veel, gelukkig.
    Alleen in een electronicawinkel kwamen we onaangenaam personeel tegen, volgens mij hadden ze zelf niet eens in de gaten hoe horkerig ze overkwamen met hun hautaine houding. Het schijnt een speciaal soort te zijn, ontworpen in Silicon Valley 😉

    Like

  3. Wat in godsnaam is een raambedekker? Ik weet wel, waar het grote doe-het-zelfzaken betreft, dat men vaak onderbezet is, dus die mensen rennen zich de godganse dag het leplazerus. Als ze niet zo enorm behulpzaam overkomen hoeft dat niet aan hen persoonlijk te liggen.

    Like

    • Zonwering. Die de ramen bedekt! Waar ik was had men geen last van onderbezetting. Wel van verkeerde prioriteiten leggen. Want je magazijn inrichting of spullen uitpakken is altijd van minder belang dan klanten helpen aan de gewenste spullen zou ik denken. Daar wordt je voor betaald. En als dat te weinig is….andere baas zoeken.,

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s