In die periode van onzekerheid over wat er fysiek nu met me loos was, plus die er na toen me dat heel duidelijk werd verteld, kwamen er in mijn eigen best geschrokken bol drie opties voor ogen. De eerste was de meest optimistische. Ik werd aan de kwaal in het inwendige geholpen, dat was wellicht niet fijn, maar dan kon ik na een aantal weken herstel het leven weer min of meer normaal oppakken. De tweede optie was, ook opereren, en bij een minder gunstig beeld zou behandeling volgen met chemo en/of bestraling (juist vandaag hoor ik of dat nodig is of niet). In het derde geval zou er een eindige weg op me wachten. Ik wilde niet echt nadenken over die derde optie, want dan geef je het op voorhand eigenlijk op en dat past me niet zo. Maar toch. Ik heb de leeftijd dat ik niet meer behoor tot de pubers op een fatbike of vogels die menen dat het leven oneindig is, zij zelf onkwetsbaar en alles maar doorgaat zoals je dat gewend was tot dan. Het overlijden van schoonmama dit jaar en alles wat daaraan vooraf ging passeerde in dat kader even vaak de revue.
Jeminee, vanuit altijd actief leven ineens een geveld stuk half invalide met een kwaal die lastig te bestrijden was… Hele uren vol malende gedachten kwamen voorbij. En hoe moet het dan met dit…? En met dat? Ik geef toe dat ik mijn leven zo heb geleefd dat ik met het einde nooit zo actief bezig was. Het zou allemaal wel mooi gaan dacht ik zo. In bed liggend…met wat mensen om me heen…afscheid nemen en dan…. Maar niet met een lijdensweg. Dat was niet de gedachtegang. Daarbij is mijn leeftijd een statistisch gegeven en was ik van plan nog een tijdje langer te genieten van dat zelfde leven. Net zoals toen ik 25 was of pakweg 45. Doen wat leuk en nuttig is, zorgen voor vrouw en kinderen en niet te vergeten de katten. Maar dat alles werd toch even op losse schroeven gezet…Het duurde even voor ik de implicaties van de constatering van mijn kwaal liet indalen en daarna besefte welke driesprong in mijn leven ineens voor me opdoemde. En dat was geen fijn moment. Vooralsnog moet ik er vanuit gaan dat de medische wetenschap in het ziekenhuis dat mij bij de lurven pakte en het mes zette in de veronderstelde ellende zo goed in staat is om dat allemaal weg te nemen dat me die extra jaartjes zijn gegund. Zou mooi zijn. Nu nog even werken aan het besef dat in mijn bol het licht op groen gaat voor het idee dat ik niet onsterfelijk ben of onkwetsbaar. Dat zal nog even duren…maar dan…. (Beelden: algemeen)
Ik ga voor groen vandaag Leo..voor jou en voor mezelf !
LikeGeliked door 1 persoon
We delen dat groene licht….
LikeGeliked door 1 persoon
Ja, het is flink omdenken als je zo’n verdict krijgt. Je moet als het ware jezelf heruitvinden en accepteren wat komt. Sterkte daarmee!
LikeLike
Ik heb niet zoveel keuze….Dus op naar de volgende ronde….
LikeGeliked door 1 persoon
Ermee omgaan en het laten gebeuren. Je hebt inderdaad geen andere keuze.
LikeLike
Het is gebeurd en ik mag nog even….
LikeGeliked door 1 persoon
Wat een goed nieuws.
Iets van ‘onkruid vergaat niet’? 😉
LikeLike
Zoiets moet het wel zijn ja…:)
LikeGeliked door 1 persoon
Ik duim dat vandaag alles duidelijker wordt en de juiste keuze gemaakt wordt. Sterkte gewenst hiermee.
LikeLike
Dank je zeer…..
LikeGeliked door 1 persoon
het zal een verbijsterende ervaring zijn, duimen voor een goed vervolg.
Aleida
LikeLike
Na de operatie was al duidelijk dat mijn conditie zodanig goed was (is) dat ik sneller dan in protocol voorgeschreven naar huis kon. Ik ben nu weer top fit en kan vrijwel alles weer doen, maar mag nog niet echt sjouwen….
LikeLike
Aan mij zal het niet liggen, ik duim natuurlijk voor een gunstig verhaal van de arts die je gaat zien vandaag. Maar zelfs na een vervolgbehandeling kunnen die bonusjaren je zeker nog gegund zijn hoor.
LikeLike
Er zijn geen nabehandeling nodig hoorde ik gisteren. Alles is in orde, geen rarigheid gevonden en mijn hertel is volgens de chirurg wonderbaarlijk verlopen…
LikeLike
Jippie!!!!! Gefeliciteerd! Ja na een ingreep telt je conditie vooraf natuurlijk mee!
LikeLike
Die conditie was/is zodanig dat ik erg snel herstel van de ingreep….’U bent in de conditie van iemand die 20 jaar jonger is…’. Dat geeft wel vertrouwen…
LikeLike
De oudjes doen het nog best. Er is onder vierdaagsen 80+ lopers onderzoek gedaan . Ze bleken gemiddeld het fysiek van rond de 72 te hebben. En dan wordt er tóch van alles waarmee deze ouderen zo oud zijn geworden in de ban gedaan als slecht voor het lichaam.
LikeGeliked door 1 persoon
Onze manier van leven, we werkten vaak ook nog eens lang en hard, helpt enorm mee om de conditie op peil te houden. Ik loop nu net als altijd veel, bewegen is goed en houdt de spieren en botten soepel. Ik rook mijn hele leven al niet, drink met zeer veel mate, eet gezond, beweeg en houdt de boel ook boven in soepel. Dat schijnt toch te helpen. Van de moderne gezondheidsadviezen (vaak met een politiek gemotiveerde achtergrond) trek ik me niks aan…
LikeLike
Ik ook niet hoor, ga gewoon lekker m’n gang zoals ik altijd gedaan heb. ook dan geeft niemand je de garantie op een lang en gelukkig leven. Ik denk wél dat het helpt wanneer je een soort van gelukkig bent.
LikeLike
Een positieve kijk op de dingen….dat helpt…
LikeLike
Ik heb vaker een negatieve kijk op alles, dan heb je nog eens een meevaller, wanneer je alles positief bekijkt heb je alleen maar tegenvallers.
LikeLike
Als ik de zaken in mijn leven negatief had bekeken was ik nergens gekomen. Altijd vanuit het realisme gewerkt, maar zeker ook met optimisme en positiviteit. Ik wilde in mijn leven ‘ergens komen’ waar anderen het lieten afweten. Het bracht me veel, zeker ook geluk….
LikeLike
Duimen doen we uiteraard, ik gun je het allerbeste.
Maar het zal hoe dan ook een moeilijke weg zijn.
LikeLike
De eerste dagen na de operatie waren even lastig. Daarna ging alles vanzelf. Met het goede nieuws dat alles OK is zoals we gisteren hoorden is het vertrouwen in de toekomst weer hersteld…
LikeGeliked door 1 persoon
Gelukkig!!!
LikeLike
Zo voelt dat zeker…
LikeGeliked door 1 persoon
Hopelijk goed nieuws …
LikeGeliked door 1 persoon
Dat is gelukt!!!
LikeGeliked door 1 persoon
Blij voor jou***
LikeLike
Dankjezeer!!
LikeGeliked door 1 persoon
🐞
LikeGeliked door 1 persoon
Eigenlijk hoort de dood bij het leven, op een bepaalde manier dan. Je weet dat je eens doodgaat, dus waarom zou je dan niet op tijd beginnen met dingen af te sluiten en je voorbereiden op het einde? En daarna het allemaal overgeven.
Ja, maar bijna niemand kan dit opbrengen, behalve mensen uit andere culturen misschien, zoals boeddhisten.
LikeLike
Ik ben daar liever niet mee bezig. We hebben dit jaar een ‘rot jaar’ met veel verdriet en gedoe, dit paste in het plaatje, maar ik leg zelf mijn hoofd nog niet op het definitieve kussen….
LikeGeliked door 1 persoon
Prima, ik las in de reacties dat het nieuws goed is!
LikeLike
Ja, de chirurg was meer dan tevreden…..ik mag nog even tot de volgende APK…
LikeLike
Ik lees in de reacties dat je goed nieuws hebt gekregen. Wat een opluchting moet dat zijn. Gelukkig!
LikeGeliked door 1 persoon
Ja dat was zeker een aardige opsteker. Al wist ik al vanaf de operatiedag dat alles goed was gegaan en men geen vreemde zaken had aangetroffen. De ontzettend lieve hoofdchirurg kwam me dat toen speciaal vertellen…Afgelopen donderdag kwam daarna de officiele bevestiging…Dat lucht aardig op..
LikeLike