Onlangs hoorde ik in het nieuws dat jonge Nederlandse stellen het krijgen van kinderen maar voor onbepaalde tijd uitstellen. Voornaamste reden, de kans op een eigen huis is zeker onder dit D66 kabinet zo miniem geworden dat men geen vertrouwen heeft dat dit ooit nog goed komt. Zelfs in christelijke kring is het aantal kinderen dat men daar krijgt flink aan het afnemen. Ging men voorheen bepaald niet voor het zingen de kerk uit, tegenwoordig doet men ook daar aan geboortebeperking. Voor met name vrouwen is een goede opleiding ook belangrijker dan het krijgen van een kind en als men dan die opleiding heeft afgerond is de keuze voor een leuke (en goed betaalde) baan ook een logische. Immers de investeringen in studie gedaan moeten soms jarenlang worden terugverdiend.

Daarbij willen we als moderne open samenleving (zolang dat nog duurt) dat mannen en vrouwen gelijk moeten zijn en carrierekansen ook voor beide geslachten (ik kies er voor slechts mannen en vrouwen op dat punt als geslacht te erkennen) gelijk moeten zijn. Zoals in veel ontwikkelde landen komt hierdoor de eigen cultuur op termijn in gevaar. Immers, bij de meer van elders komende volkeren is een groot kindertal vaak een investering in ‘later’ omdat men er vanuit gaat dat ouders dan niet in staat zijn voor zichzelf te zorgen en de kinderen die taak dan op zich moeten nemen. Alleen is dat in een goed georganiseerd land als het onze een overbodige luxe. Tegelijk zorgt die ongelijkheid in quantiteit aan kinderen voor problemen. Immers, de Nederlandse identiteit zal langzaam aan verwateren, nieuwe culturen en een dominant geimporteerd geloof stellen steeds andere eisen aan onze zorgvuldige opgebouwde sectoren als zorg, onderwijs, cultuur, etc.

Daarbij voelen veel nieuwkomers zich toch in eerste instantie verbonden met de eigen cultuur en niet met die van het nieuwe thuisland. Bij Marokkanen blijkt dat zelfs de derde/vierde generatie zich via het opgelegde geloof meer Marokkaans dan Nederlands voelt en gedraagt. Dat is best een zorg. Turken krijgen van hun grote leider Erdogan zelfs te horen dat integratie in het nieuwe thuisland niet de bedoeling is en dat men de cultuur zuiver dient te houden door geen huwelijkspartners uit niet-islamitisch/Turkse kring te kiezen. Dat maakt de hier zo gewenste integratie uberhaupt erg ingewikkeld. De recente wereldconflicten helpen dan al helemaal niet mee. Kortom, door de vleselijke lusten slechts om het genot te consumeren en er geen nageslacht meer mee te maken is op termijn een doodlopende weg. Een weg die voor sommige linkse lieden al is ingeslagen. Daar kiest men bewust voor het niet krijgen van kinderen omdat de wereld al zo ellendig is. Klimaat, Trump, Israel, allemaal redenen om kinderloos door het leven te gaan. En als men later oud en behoeftig is laat men zich verzorgen en wassen door nieuwkomers die dat werk vast met plezier zullen doen. Wat een nare droom zal dat worden…. (Beelden: Archief/internet)