Angstvirus…

Dat COVID-19 virusje is onzichtbaar, treft naar willekeur mensen die lijden onder een of andere al oudere aandoening of die boven op elkaar gestapeld leven, maar gaat toch aan de meeste deuren voorbij. Op het moment dat ik dit verhaaltje schrijf zijn in de hele wereld 4 miljoen mensen besmet geraakt (en getest..) en pakweg 150.000 mensen overleden aan complicaties die het een en ander veroorzaakten. Op een wereldbevolking van een paar miljard zijn dat toch relatief kleine getallen. Toch legt dit virus onze samenleving wereldwijd lam. In de meeste landen hield men zich aan de ophokplicht en nam beschermende maatregelen, de verspreiding ging daardoor op enig moment langzaam. Doofde echter nooit uit. Maar beste mensen, dat deed HIV of Ebolah ook nooit. Wie zich niet beschermt loopt kans op besmetting. En toch leefden we met al die ziekten alsof ze niet bestonden. Bij dat nieuwe Chinese virus zijn we collectief toch aardig in paniek.

We raken elkaar  niet meer aan, lopen in een boog om anderen heen, laten als bevolking hele stukken van ons leven afpakken door nieuwe protocols en zien een ritje naar de supermarkt als een uitdaging. Een angstcultuur is ons leven binnengelopen. Nu ben ik zelf niet zo bang uitgevallen, al zijn er best zaken waar ik wel wat angst voor heb. Linkse leugens bijvoorbeeld die kunnen leiden tot een veranderde samenleving zonder democratische inspraak. Of een dominante islam, dan wel andere kerkelijke organisatie of cultuur die ons allen zou willen bekeren of omvormen. Ik heb angst voor wat me ooit zal overkomen als ik moet gaan hemelen. Vooral omdat ik het nu nog zo naar de zin heb en nog zo veel moet leren over die wereld om me heen en alles wat er zich in beweegt. Maar echte angst voor dat virus heb ik niet. Ik bescherm me waar mogelijk maar besef me ook dat ik sneller een verkoudheid of griep overneem van iemand die zijn handen niet wast of in mijn richting niest.

Ik maakte ooit een chef mee die als hij nieste of hoestte dit in zijn handen deed en de restanten in zijn haar smeerde. Zijn handen wassen deed hij zelden (zichtbaar) dus was een lopende bron van ziektekiemen. Was hij een bijzonderheid? Ik vrees van niet. Toch had hij met tientallen mensen contact. Vast voor een deel ziek geworden. Zo gaan die dingen met besmettingen. Wat me wel opvalt dat mensen om me heen voor een deel redelijk angstig reageren op de pandemie. Komen zelden meer buiten, gaan eens per week naar de supermarkt, bezoeken verder niets meer dan plekken waar weinig andere mensen komen. Ook zitten ze nogal eens geisoleerd thuis.

In de hoop dat er af en toe iemand in de tuin naar ze zwaait……Lijkt me niet fijn. Men hunkert naar contact, wil knuffelen, maar durft niet. Immers, je zult net die ene tegenkomen die…Kwetsbare ouderen zijn primaire doelgroep, maar gek genoeg slaat het virus zonder aanziens des persoons toe en zie je dus dat heel wat flink jongeren ook worden geveld. Maar nog steeds, een grote meerderheid niet. We overleven dit wel. Om daarna te ontdekken dat onze wereld is veranderd. Dat wat voor zeker aannamen intussen is verdwenen. Zoals werk en inkomen, reizen en vakantie, dat tweede huis, die nieuwe auto of boot. Bedrijven vielen of vallen om, de wereldorde zet in op een nieuwe toekomst. Waarbij we niet meer kunnen doen wat we willen, maar slechts wat we mogen. Als er een complottheorie bestaat is het die van de milieufreaks die dit virus hebben losgelaten om zo de mensheid te straffen voor zijn vermeende misdragingen…… Over stikstof praten alleen de linksen nog. De rest zucht onder de angst. Een virus dat alles lamlegt. Nog meer dan dat verrekte Chinese Corona-virus. Wie ook bang is of vreest voor…mag het melden hoor….weest niet bevreesd! (Beelden: Yellowbird archief)

11 thoughts on “Angstvirus…

  1. Nee echt angstig ben ik niet al houd ik me wel aan alle gestelde regeltjes, maar eigenlijk wijkt dat niet veel af van de manier van leven die we noodgedwongen al moesten volgen. Op onze overbevolkte wereldbol kun je dit soort dingen verwachten.

    Like

  2. Ik heb niet echt de indruk dat de Belgen echt angstig zijn, enfin, toch niet waar ik kom… mondmaskers in winkels worden door een minieme minderheid gedragen, afstand bewaren is iets dat ik ook praktisch niet meer zie rondom mij….Ik probeer voorzichtig te zijn en hoop dat het virus niet meer terugkomt maar als je leest wat er nu in zuid Korea en Japan aan het gebeuren is vrees ik daarvoor…

    Like

    • Het bij elkaar in de buurt komen geeft een grotere kans op besmettingen. In dat opzicht lijkt dit op griep of verkoudheidsvirussen. Alleen zijn de gevolgen veelal ernstiger. Maar wie zich aan regels en gezond verstand houdt, zal weinig merken van dit gedoe…

      Like

    • Als men weer gewend is aan een wat normaler leven, komt alles weer op gang en zijn we snel de voorzichtigheid vergeten. Sleutel is toch wel de toegankelijkheid van horeca en/of openbare toiletten. De combi van die twee maakt of mensen weer een beetje gaan genieten en drankjes nemen. Zonder toilet is de horeca ook niet zo interessant….:)

      Geliked door 1 persoon

    • Het zal achteraf en met voortschrijdend inzicht eenvoudiger zijn om de regering van kritiek te voorzien. Feit is dat we wel hebben gezien dat de EU als leidend instituut niets voorstelt in crisestijden. Doet het ook niet bij massa-immigratie, terreur, milieudwang enzomeer. Wat nu ineens door landen werd doorgevoerd was puur individualisme en nauwelijks in overleg met de buren. Kortom, de Europese leugen is niet meer dan dat vrees ik…

      Like

  3. Ik kan niets zinnigs zeggen over dit virus, over het verschil met ebola en de gevolgen. We horen er vast nog meer van.
    Lang niet iedereen is bang, ook niet alle ouderen.Veel van hen leefden toch al alleen, soms noodgedwongen door ziekte. Voor hen veranderde er niet veel.
    Zelf ben ik ook niet bang, mis alleen een paar contacten, die halen we nu weer aan. En dingen als een schouwburgbezoek, boerenmarkten, natuurwandelingetjes e.d.

    Like

    • Ik maak het dubbel mee. Zelf ken ik niet zoiets als angst voor dit virus. Maar heb in de vriendenkring best mensen zitten die er echt bang voor zijn. En zich dus opsluiten. Ook voor familie of vrienden. Je weet immers maar nooit…Dat ik het reizen, shoppen en cultuur snuiven mis zal duidelijk zijn. 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.