Egocentrisch of a-typisch….

WP_20151010_002Veel zo niet alle mensen zijn in feite vrij egocentrisch ingesteld. Of ze nu bloggen, Facebooken, Twitteren of wat ook. Ze stellen zichzelf centraal in het leven en nemen anderen mee als decor voor hun eigen al dan niet interessante bestaan. Wie meent dat dit niet zo is moet toch maar eens gaan kijken in de wereld om zich heen. Mensen zijn juist tegenwoordig heel erg bezig met zichzelf. Misschien nog wel meer dan een paar decennia geleden. Ons spiegelbeeld bepaalt hoe we ons voelen. We steken massaal de Selfiesticks in de lucht om niet (alleen) de omgeving vast te leggen met foto- of filmcamera dan wel de Smartphone, maar vooral ons zelf. Ik moest vroeger altijd enorm lachen als ik Japanse toeristen tegenkwam. Die renden door Europa, deden soms zeven dagen over zo’n toer en kwamen dan thuis met zichzelf voor alle vrijwel alle bezochte belangrijke plekken. Ingebakken in die cultuur. En het begint ook bij ons al vroeg.

202814522_91baa6fdb9_mDe Selfiecultuur is in opmars. Bloggen om de tekst, werd Vloggen om het beeld. En bij 9 op de 10 vloggers staan ze zelf prominent in beeld en imiteren de journalist of nieuwslezers van de TV. En dat leidt weer tot volgers die het leuk vinden wat ze zien en direct ook dromen van een eigen carrière als zodanig. Ik zelf ben niet zo van de foto’s en plaatjes waar ik zelf op sta. Hooguit als ze oud zijn en ik in niets meer lijk op dat figuur dat mij voorstelt in het grijze verleden. Mij gaat het dan toch wat meer om de bredere inhoud. Als ik filmpjes plaatste op bijvoorbeeld YouTube dan ging het over een onderwerp, nooit over mijzelf. Op de sociale media mijd ik als het even kan mijn eigen imagobeeld. Niks aan. Niet interessant voor anderen. Bescheidenheid troef. Al slaat dat dus niet op de mening schrijverij van de afgelopen jaren. Die inhoud vind ik veel belangrijker dan hoe ik (of iemand anders) er uit ziet. Ik wil ook niet figureren bij anderen in hun accounts.

WP_005187Geen beelden van mij plaatsen zonder mijn toestemming s.v.p. en die toestemming geef ik in 99% van de gevallen echt niet. Opgevoed in typische Nederlandse stijl van ‘doe maar gewoon, dat is al gek genoeg’ mijd ik egocentrische beelden. Maar zie wel om me heen dat ik eerder de uitzondering dan de regel vertegenwoordig. Mensen zien meestal zichzelf erg graag. Ik herken daar niets in. Al loop ik echt als de Klokkenluider van de Nottre Dame in de rondte, er zijn miljoenen mensen die wel in beeld moeten komen. Maar ik niet. Toen ik het vorige boek opleverde, over de familie Pon, besloten wij als auteurs om twee wat kolderieke tekeningen te laten maken die ons geen echt recht deden, maar ook zorgden voor een zekere onherkenbaarheid. Het lelijke van elk gezicht uitgemeten in een schets die vertelde hoe wij het onderwerp als veel belangrijker zagen dan de auteurs. Ook al vreemd gedrag, want veel auteurs zijn juist graag in beeld. Kortom, ik gedraag me in veel opzichten atypisch. Zal wel een afwijking zijn dan. Toch eens laten nakijken. Als ze dan maar niet beginnen met het maken van een foto, want dan ben ik meteen weg…

8 thoughts on “Egocentrisch of a-typisch….

  1. Ach, selfies maken is gewoon eventjes leuk, al is het maar om te zien hoe een bepaald kapsel je staat.
    De aardigheid is er gauw van af als je inziet dat je niet op Elizabeth Taylor lijkt.😀
    Vloggers volg ik niet en ken er ook geen, wel herinner ik me de vroegere vakantiefoto’s met de hoofdpersonen voor Eiffeltoren e.d. Als bewijs dat men er ècht geweest was.
    Niet dat we nu bescheiden zijn, dat heeft met meer te maken dan met een paar onnozele selfies.

    Like

  2. Moet je eens kijken hoe vaak mensen een foto van zichzelf als achtergrond op hun telefoon gebruiken, das pas freaky alsof je elke keer eraan herinnerd wil worden hoe je eruit ziet. Ik heb er geen last van en volg ook geen blogs die om de dag zichzelf delen in kleding of met whatever.

    Like

  3. Ik ben zo iemand die anderen constant op de foto zet. Dat heeft er vooral mee te maken dat er mensen uit mijn leven zijn gerukt en ik daar zo goed als geen foto’s van heb. Dat is vooral erg frustrerend, omdat je het dan voor altijd met die herinneringen moet doen en helaas vervagen die soms…

    Op de een of andere manier lukt het mij altijd om de fotograaf te ontwijken. Bij feesten, festivals of gewoon gezellig samenzijn zijn er altijd wel mensen die foto’s maken, maar ik sta hier nooit bij op. Scheelt alweer dat ik niet hoef te zien hoe ik er uit zie, dat schrikt mij altijd alleen maar af 😉

    Like

    • “Iedereen 15 minuten beroemd” wist Andy Warholl 50 jaar geleden reeds te voorspellen. Deze voorspelling en 1984 zijn ondertussen onderdeel van ons dagelijks leven geworden. Vroeger had je mensen die aan de toog graag in de belangstelling stonden, nu zitten ze op de sociale netwerken. In feite zijn de mensen niet veranderd. Wel de middelen waarmee ze zich “beroemd” willen voelen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s