Sommige van jullie, lezers zonder de interesse of achtergrond op dit specifieke gebied die ik mij zelf toedicht, vragen zich nu af, waar gaat dit over??? Wel aan, dat ga ik meteen even invullen. Een Warbird is de beschrijving van een vliegtuig dat tijdens oorlogshandelingen een belangrijke rol heeft vervuld. Vaak zijn dat toestellen van westerse fabrikanten die knokten tegen Duitse toestellen of Japanse, maar liefhebbers van dit spul vindt je nu ook in juist die landen waartegen de geallieerden hebben gevochten. Of in het toch wat mysterieuze grote land van President Poetin.

Want vergis je niet, juist daar vandaan kwamen heel wat toestellen die de Duitse Wehrmacht en Luftwaffe flink wat strategische klappen hebben toegebracht. Maar als je anno 2026 iets wilt laten zien van die toenmalige toestellen moet je waanzinnig veel geluk, geld, technische kennis en ruimte bezitten om die specifieke machines vliegwaardig te krijgen of te houden.

Veel van deze toestellen zijn in de oorlog verongelukt, vernield, of als oorlogsbuit weggesleept naar de landen die als winnaar worden gezien. Dan krijg je al snel dat tijdens vliegshows (Oshkosh) andere machines deze rol moeten overnemen. Zoals trainers, zelf als ze na de oorlog zijn ontwikkeld en gebruikt. Dat gebeurt in ons land ook. Een Spitfire is een soort Super-Ferrari in de lucht en kost veel geld. De oud topman van Jumbo had (en vloog) er een, en dat is spectaculair. Op Hoogeveen’s vliegveld is een groep enthousiaste lieden jaren bezig geweest om een Fokker D-XXI op te bouwen.

Men slaagde en het toestel vliegt nu rond. Prachtige prestatie en doet recht aan Fokker als leverancier. Maar als ik kritisch kijk naar al die show-vliegende toestellen zijn er veel die nooit oorlogshandelingen verrichtten. Op zich prima, het maakt geluid, het lijkt heel oud en dat vindt het publiek vaak prachtig. Maar jammer dat we zeker in ons land zo weinig doen om die historische kisten luchtwaardig te houden of te maken. Tuurlijk, een Harvard of S11 trainer zijn leuk om te zien (en te horen) maar ik zou meer lol hebben in een vliegende Koolhoven, Fokker G1 of zo. Kost natuurlijk pakken geld en de benodigde brandstoffen worden ook schaars. Wat dat betreft gaat het in de buitenlanden veel beter. Daar kijkt men niet naar het milieu maar naar historische aspecten. Men koestert de mannen en vrouwen die ooit voor onze vrijheid hun veiligheid en leven waagden. Men is trots op de ontwerpers van al die toestellen die we nu zien als oud en historisch, maar ooit het beste van het beste leken voor de opdracht die ze moesten vervullen. Nou ja, ik mopper wat, maar koester ook hoor. En heb het geluk dat ik op schaal de nodige warbirds kan koesteren en zelfs vasthouden. Dat mag met die echte kisten van deze soort zelden of nooit.. Met die gedachte wens ik jullie allemaal een fijne zondag toe….(Beelden: Yellowbird archief)