Tussen de bedrijven door verhuisde ik mijn bedrijfje intern van een kleine kamer die ik bij de start van mijn zelfstandige bestaan tot een gezellig kantoor had weten om te vormen, naar een grotere ruimte. Daar kon ik meer apparatuur kwijt en ook een professionele ladekast vol dossiers waarin je kon zien hoe hard er gewerkt werd en welke creatieve gedachten uit mijn brein waren ontsproten. Hoewel zeker ruim zat, ik droomde toch van een nog plezieriger ruimte en door een paar zaken in huis bouwkundig aan te pakken kon ik een jaar of wat later opdracht geven voor een uitbouw van onze zolderetage. Daar kwam dan mijn mancave/annex kantoor. Meer dan genoeg ruimte, uitzicht over de daken om me heen en o.a. op de aanvliegroute van Schiphol via start/landingsbaan 27. Dat inspireerde extra. Die hele verbouwing en verhuizing was een beste klus, kostte ook echt geld, maar het paste wel in de wat rustiger periode die toch het gevolg was van de bankencrisis.

Veel van het intussen geplande werk verviel, een deel van de opdrachtgevers verdween achter de horizon of schaalde zelf het eigen bedrijf af. Een van de opdrachtgevers die niet zo dacht was de oorspronkelijke ondernemer die me binnen had getrokken bij dat Amsterdamse winkelcentrum. Hij had allerlei handeltjes naast die job van toen, bezat in de stad diverse panden en wilde samen met zijn vriendin expanderen in een nieuwe branche. Wellness. Dus werd er een winkelpand in Amsterdam-West ingericht en omgebouwd. Wie fysiek haarloos door het leven wilde kon hier goed terecht en de beste apparatuur plus een stel fraaie meiden stonden voor dit werk beschikbaar.

Maar er moest wel een introductie-campagne komen die maakte dat er vanaf de start ook genoeg klanten op af kwamen. Ik kreeg die opdracht. Dus onderhandelde ik met ontwerpers, drukkers, kranten en zo meer. Ik maakte alles piekfijn in orde, flyers werden rond gedeeld in de buurten waar hij wilde scoren, de advertenties geplaatst, en op de dag van de officiele opening was het echt heel druk. Mede doordat ik ook een dikke vorm van PR had toegepast. Bevestiging van de tevredenheid over de resultaten (er werden meteen ook behandelingen geboekt) kwam van zijn kant per mail naar me toe. Wat echter niet kwam na enige tijd was betaling. Ik had echter alles voorgeschoten en dat ging om aanzienlijke bedragen. Na lang aandringen kwam de mededeling dat de opdrachtgever toch vond dat het allemaal wat duur was en hij wilde wel korting hebben op de facturen. Mooi niet! Afspraken waren gemaakt, bevestigd, ondertekende opdrachten maakten dat duidelijk. Uiteindelijk moesten we naar de rechter om wat ons toe kwam (plus alle juridische kosten) ook betaald te krijgen. Ik was goed voorbereid, mijn advocaat ook. Het geld werd uiteindelijk volledig overgemaakt en daarna heb ik de man nooit meer gezien of gesproken. Opnieuw een bijzondere ervaring. En dat was dus wederom een deel van de leerschool. In deze tak van dienst toch wat gebruikelijker dan in andere branches. En dat was/bleek best confronterend….(Beelden: archief)