Ethisch nageslacht..

Stel nu eens dat we als mens vooraf zouden weten dat ons eventueel nageslacht zou worden geboren met aangeboren defecten op fysiek of psychisch gebied. Zouden we dan nog zo enthousiast zijn om onze kinderen daarmee op te schepen als ik nog wel eens zie? Hopen we wellicht op een voortschrijdend wetenschappelijk inzicht om zo de ergste ellende in de toekomst weg te nemen? Best een lastige vraag niet? Toch moeten sommige stellen zich die vraag stellen als ze weten dat in hun familielijnen van vaders of moeders kant een erfelijke aandoening wordt meegegeven als ongewild cadeau. Nu is dat relatief simpel te ontdekken door wat onderzoek vooraf. Als blijkt dat in jouw familie bijvoorbeeld jongens worden geboren met een blauwe Smurfachtige huid dan valt daar wel iets mee te doen. Anders ligt het als het gaat om aandoeningen die verborgen blijven tot op een zekere leeftijd. En die daarna het leven van een mens aardig kunnen verzieken. Waarmee je ook in de medische molens terecht komt die aardig prijzig zijn met dank aan het semi-liberale beleid van de afgelopen regeringen.

Maar bij fysieke erfenissen is er nog wel een medisch touw aan vast te knopen. Hoe ligt dit echter bij geestelijke problemen?! Denk maar eens aan depressiviteit. Veelal aanwijsbaar in een familie aanwezig. Geef je dit bewust door? Of doe je dat toch maar niet. Heel lastige vragen die raken aan alles waar wij mensen voor kunnen komen te staan. Vroeger, toen ik zelf nog jong was, dacht ik hier overigens ook niet echt over na. Je vond een liefde voor het leven en bedacht je dat met elkaar drie (of meer)kinderen wilde. Allemaal voorzien van de een of andere leuke afspiegeling van wie wij zelf waren. Ik zag blonde haren voor ogen, liefst met een wat andere structuur dan mijn eigen melkboerenhondenhaardos, en ook blauwe ogen. Stevig gebouwd, lang, en min of meer Hollands glorie. Niet eens nagedacht over wat wij in de genen verpakten bij die verwekking van dat zo gewenste nageslacht. We waren immers gezond en ook geestelijk redelijk op orde. Toch??

En zo redeneren vast de meeste mensen en die doen geen onderzoek en laten het verder voor wat het is. En zo kan het voor komen dat je soms ziet dat afwijkingen door de generaties heen worden doorgegeven en het niet eenvoudiger maakt om goed en fijn te leven. Zo graag willen wij voor eeuwig leven dat we dit onze kinderen ook gunnen. Maar moet je die ook eventuele kwalen gunnen? Ellende? Narigheid? Ethische kwesties die ook de diverse godsdiensten aardig bezig weten te houden. Ik wijs niet met een vinger hoor. Of claim het ethisch gelijk. Ik pleit alleen voor het nemen van verantwoording op dit punt. Als je weet dat……weeg dan goed af wat de kwaliteit van leven is voor dat wurm dat je op de wereld zet. Zonder aanmatigend over te willen komen. Het geluk van die kleintjes voor ogen houdend. Want dat is primair toch het doel van ons mens zijn. Gelukkig worden. Vooral ook op Aarde, veel alternatieven zijn er niet.

 

7 thoughts on “Ethisch nageslacht..

  1. Inderdaad wel iets om je af te vragen maar heel moeilijk. Ik heb makkelijk praten met twee “gewone kinderen” kan ik makkelijk zeggen áls er enge dingen in de familie zóuden voorkomen had ik geen kinderen gewild. Maar wat zou ik gedaan hebben als dat wél zo was voor ik kinderen had.
    Naar mijn idee schiet men tegenwoordig wel iets te ver door met erg veel te vroeg geboren kinderen in leven houden. Die kinderen hebben dan weinig kans op een normaal leven maar ja, het zal je kind maar zijn dat nog net levensvatbaar blijkt te zijn. Of zoals laatst dat Engelse kindje waarvan de ouders maar niet konden accepteren dat het kind ten dode was opgeschreven.

    Liked by 1 persoon

    • Het is juist met dat in het achterhoofd dat ik kwam tot dit blogje. Nadenken over later is best lastig, maar als je weet erfelijkl belast te zijn toch beter om de rem er even op te zetten. Je doet er het kind maar ook de samenleving niet echt een plezier mee door een nakomeling met ernstige gebreken op de wereld te zetten.

      Like

  2. Wat betekent een “gelukkig leven” in de zin van gezondheid ? Mensen met beperkingen kunnen ook gelukkig zijn en een goed leven leiden. En zeker dat je slechte genen doorgeeft is het nooit. Ieder kind ontstaat uit twee ouders met verschillende genen en geschiedenis. We moeten niet proberen het perfecte kind/mens te maken. De perfecte mens bestaaat niet en zal nooit bestaan.

    Liked by 1 persoon

    • Als je in jouw familie ziet dat er een ziekte wordt doorgegeven van man op man, of vrouw op vrouw, is het best een risico om alsnog te besluiten een jongetje of meisje met dat defect op de wereld te zetten. Want wie doe je dan daar een plezier mee???

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s