Langdurige verbintenissen

03_artikelkopfgalerie_876x584-c08bffead6d218f4Eerder dit najaar beschreef ik al mijn eigen ervaring met een langdurig huwelijk. Naar nu uit cijfers van het CBS blijkt ben ik samen met mijn partner-in-wedding bepaald geen uitzondering. Het lang durende huwelijk is iets van vroeger kennelijk, want er komen steeds meer mensen bij die 50,60 of zelfs 70 jaar getrouwd zijn. Een gevolg van de veilige keuzes die veel stellen maakten in de jaren veertig, vijftig en zestig van de vorige eeuw. Wilde je samen zijn en de relatie ‘consumeren’ moest er getrouwd worden en liefst met een vruchtbaar gevolg. Dat was op zich logisch, want wat wist je als jong getrouwde uberhaupt over seks of voortplanting. Nou ja, je had natuurlijk wel door hoe het ongeveer werkte, maar bedacht ook niet meteen dat als je A met B vermengt dit kan leiden tot een resultaat dat het na negen maanden op een schreeuwen zet. Althans, dat is het algemene beeld dat ik verbind aan die toenmalige huwelijken. Ik had het geluk zelf een oudere broer te bezitten die al heel vroeg in zijn leven ‘biologie studeerde’. Maar dan in de praktijk en waar dat toe leidde kon ik dus als jong ventje meemaken.

Family in the U.S.Dan leer je veel. Maar ik wist ook dat het met die ene wel ultiem moest zijn. Dat is tegenwoordig wel anders. De jeugd experimenteert er vrolijk op los en als men na partner nummer vijf en zes meent dat die ene specifieke man of vrouw de beste technieken combineert met een maatjesgevoel dat vertrouwen schenkt komt men nog wel tot samenleven en misschien ook tot een huwelijk. In die zin is de neiging om uit sleur bij elkaar te blijven minder groot. Immers, je weet dan wat elders interessant is of aantrekkelijk, maar dat ‘samen’ ook wel iets te bieden heeft. Onze generatie groeide echter op met dat huisje-boompje-beestje denken. Niks buiten de deur eten! Je mocht best trek krijgen, maar wel graag thuis eten. Vandaar dat die huwelijken het zo lang vol houden. Daar komt nog bij dat veel mensen in leeftijd ouder worden. Ook al een oorzaak voor die langere huwelijken. Mannen worden ook ouder, elke tien jaar gemiddeld wel weer een jaar er bij. Scheelt veel, want de gemiddelde man is binnen een huwelijk ouder dan zijn vrouwelijke partner. Ging hij vroeger al flink wat eerder ‘hemelen’, tegenwoordig blijft hij langer doorgaan met ademen en blijven die huwelijken alleen daardoor al zo trouw in stand.

REC_0003_editedNiks mis mee, en goed nieuws voor mannen. Die vaak niet zelf kunnen koken, en mede daardoor al hun vrouwen op handen dragen. Maar de kentering komt er aan. Na een piek in de komende jaren neemt het aantal echtelieden dat goud, zilver, of zelfs platina gaat bereiken sterk af. Latere generaties, zij die langer doorleven in de onderzoeksfase of studie, trouwden later of helemaal niet. Tja, en dan valt er later weinig te vieren. Maar misschien genieten die dan wel weer van de ervaringen elders. Veel mensen met langdurige verbindingen reizen minder, zoeken minder avontuur, nemen ook geen risico’s, terwijl dat latere generaties bijna op een presenteerblaadje werd aangeboden. Kortom, ook daarin zie je de verschillen in moraal, maar ook de verlegging van interesses. Geniet nu en leef later! Hoe ging het bij de lezers? Lange huwelijken? Of toch maar eerst experimenteren en daarna kiezen voor evt. zekerheid? Ben benieuwd!

7 thoughts on “Langdurige verbintenissen

  1. In het voorjaar zijn Henk en ik 55 jaar getrouwd, we zijn zelfs nog wat ouder dan jij maar konden gelukkig wél lezen toen we trouwden en waren lid van de bibliotheek, zo heel erg onbeslagen kwamen we dus niet ten ijs. Ik ben héél blij dat ik nu niet jong ben, het oude systeem bevalt me prima. De huidige generaties groeien een stuk meer “op zichzelf gericht”op en mede daardoor zijn relaties meestal geen lang leven meer beschoren.Het moet “leuk blijven” en ze weten dus niet meer dat het leven ook wel eens niét leuk is!

    Like

  2. Het verschil tussen onze en de volgende generaties is groot al zie ik nog heel wat jonge stelletjes (25-35 jaar) die ‘gewoon’ trouwen zodra het eerste kind zich aandient. Meestal op zekerheidsgronden en dat zegt niet veel.
    Man en ik hadden een tamelijk gelukkig huwelijk; toch zou ik graag in de schoenen staan van de latere generaties. De bekrompenheid van de jaren zestig vond ik vreselijk, vooral toen we op het platteland terechtkwamen. Er heersten ouderwetse opvattingen die me tegenstonden. Gelukkig zijn ze intussen bijgesteld maar niet door de ouderen. Verschillende langdurende huwelijken hebben dan ook meer met regels van doen dan met liefdevolle waarden.

    Like

  3. Wij en dat zijn mijn vrouw en ik zijn in 1992 getrouwd en nog samen. Als ik rond me kijk mag een jonge man reeds blij zijn als hij met zekerheid kan zeggen dat het kind dat hij onder zijn goede heeft wel degelijk zijn kind is. Relaties zijn als pingpongspelletjes geworden, heen en weer, heen en terug enz.
    Toch lijken ze redelijk gelukkig te zijn met dit leven. Goed voor mij dat ik geen 20 meer ben als ik hen zo bezig zie.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s