Patser – al weer een jaar in de poezenhemel…

OLYMPUS DIGITAL CAMERADat de tijd vliegt is wel duidelijk. Dat ontdekte ik toen ik in mijn agenda terugkeek naar vorig jaar en zag dat we juist vandaag alweer een jaar geleden onder vervelende omstandigheden afscheid namen van onze stoere rode kater Patser. Een naam die paste bij een dier dat vooral voor zijn eigen zus een stevig imago kon opzetten, de vroegere huishond met simpele gebaren (een opgeheven poot was voldoende..) uit diens mand kon verjagen om daar dan zelf in te gaan liggen, maar voor ons ‘baasjes’ een schat was. Hij was ondanks zijn naam een watje, een kater ook met een hoop problemen die hem vanaf zijn jeugd achtervolgden. Zijn laatste momenten waren buitengewoon akelig en dat staat me nog bij als de dag van gisteren. Een spoedkliniek is geen plek om in alle rust afscheid te nemen van een dier dat je zo koestert en waarvan je het idee hebt dat hij altijd bij je zal blijven.

Patser 011006-PA010007 (2) Maar zo zit het leven niet in elkaar. Dat leven is soms wreed. Kent geen genade en dat laatste moet je dan zelf waar nodig  zoeken bij de medische wetenschap. Een jaar alweer, jemig, ik zucht als ik er over schrijf en er aan terug denk. Na lang aarzelen zichten we naar een opvolger, zonder poezen of katten is voor ons geen optie. En bedachten dat onze nieuwe Pixel met zijn karakter en zwarte huid prachtig had gecombineerd met Patser. Samen hadden ze hier de boel wel kunnen controleren dunkt mij. Jammer dat het anders is gelopen. Intussen hebben we de as verstrooid. Op een plekje dat paste bij zijn voorkeuren…in de tuin waar hij zo graag luid miauwend rond liep. We missen hem nog steeds. Zo gaat dat bij een indrukwekkende verschijning. Maar wat hadden we hem graag een langer leven gegund in een goede gezondheid. Jammer dat het maar zo kort duurde (in onze beleving) dat we hem bij ons hadden….

10 thoughts on “Patser – al weer een jaar in de poezenhemel…

  1. Ik heb het ook nog met de kleinere poes die we in 2008 moesten laten inslapen en onze Purdy die ook nog maar zo kort geleden uit ons leven verdween. Je koestert die beestjes en bent dan blij dat ze nog zo lang bij je waren. Maar dat zorgt ook voor een band….ik legde het al eens eerder uit in een verhaal over onbevooroordeelde ‘liefde’ die je van huisdieren krijgt.

    Like

  2. Ik begrijp je maar al te best lieve Leo, het is zo moeilijk van een geliefd huisdier afscheid te moeten nemen… Zelf is ons Jantje nu een maand geleden gestorven en je blijft zo’n lieverd missen hé, ook al slijten de scherpe kantjes er op den duur een beetje van af…

    Like

  3. Een verlies van een huisdier hakt er in. En ik begrijp dat Patser te jong was om de wereld te verlaten, dan duurt het nog wat langer voordat je er vrede mee kan hebben. Een mooi eerbetoon aan jullie rode kater. Prachtnaam. Pixel ook leuk verzonnen. Ach ja, aan creativiteit ontbreekt het je ook niet hè Lee?
    Groeten Inge.

    Like

  4. Wat een prachtige kat. Een koninklijke verschijning. Afscheid nemen van een dier is vreselijk want je wilt ze gewoon niet kwijt. Ze hebben een plek veroverd in je hart en dat schrijnt als ze er niet meer zijn.
    Fijn dat jullie nu Pixel hebben. Misschien ook een keer een plaatje waard?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.