Onuitputtelijk lijkt de voorraad levende vis in de grote oceanen verspreid over de aarde. En dus een bron van inkomen voor vissermannen/vrouwen, viswinkels, maar ook voor delen van de voedselindustrie die we vaak niet meteen voor de buhne zien optreden. Bij toeval zag ik onlangs bij een bezoek aan een lokale supermarkt blikken in de aanbieding met daarin tonijn in lekkere saus. E.0,99 per blik. Bepaald niet verkeerd qua prijs. Maar die tonijn is toch met uitsterven bedreigd? Genuanceerd is dat vooral de grote blauwvistonijn waar middels tamelijk wrede wijze op wordt gevist door Japanners t.b.v. hun sushi-gerechten. Hoewel er allerlei restricties rusten op de vangst van juist deze vissoort wordt daar door de Japanse vissers niet zo op gelet. Gaat bij walvissen ook zo. Men kijkt daar niet op een visje meer of minder.
De bevolking moet gevoed, dus….. Toch is die tonijn ook een prachtige vissoort. Vaak stevig van postuur, snelle zwemmer (kan 75km/u halen) en opvallend door zijn rode vlees. De meeste andere vissoorten zijn qua vlees wit van kleur. Tonijn is een makreelsoort en vroeger kwamen deze vissen ook veel voor in de Middellandse Zee van soms wel 900kg aan gewicht. Ze waren niet voor niets zo populair bij vissers in dat gebied. Maar door overbevissing werd ook de wat kleinere soort tonijn in die zee onderdeel van quota en heeft men daar de visserij met subsidies weten af te remmen of om te vormen richting andere soorten. Neemt niet weg dat een goede boot vol tonijnvissen aardig geld op levert. En als dat het geval is kijkt men qua regelgeving of wetten graag even een haventje verder.
Opvallend is ook dat voedselexperts hebben vastgesteld dat het eten van Tonijn voor kinderen helemaal niet zo goed is. Deze vissen bevatten weinig Omega 3 maar wel veel kwik/seleen en dat is voor een kind of iemand met een zwakke weerstand helemaal niet gezond. Toch worden er met name in de Japanse keuken heel wat geofferd aan de gedachte dat een lekker stukje tonijn niet te versmaden is. En is een bedrijf als Mitsubishi Heavy Industries zelfs een van de grootste importeurs. Alles opgeteld is het goed om even na te denken als je weer eens een aanbieding ziet van deze vissoort in lekkere saus. Je kunt het ook laten liggen. En als we dat met zijn allen doen heeft die vis wellicht overlevingskansen. Overigens worden ze ook gekweekt, maar dat vindt je bij de meeste verpakkingen niet terug. Wees dus kritisch en pak gewoon een harinkje…..Of is dat nou een pietsie hypocriet?? (Beelden: Internet)
Altijdmijnmening 
Aan mij zal het niet liggen, ik vind alle vis vies: in het water, op het droge, op het bord. Ik eet geen dode dieren tout cours.
LikeGeliked door 1 persoon
Dat is ook een manier om er mee om te gaan….:)
LikeGeliked door 1 persoon
Hier wordt weinig vis gegeten en als ik dit stukje lees is het misschien maar best.
LikeGeliked door 1 persoon
Met veel vis er er niet zo veel mis. Maar bij sommige soorten is het voortbestaan onder druk komen staan omdat bepaalde landen of volken weigeren de jacht er op te staken…
LikeGeliked door 1 persoon
Wij eten heel veel vis, wel zo’n vier keer per week.
De beste tonijn eten we, als we net in de goeie periode in Zuid-Spanje zijn: atún rojo de almadraba. Blauwvintonijn gevangen met een eeuwenoude, ambachtelijke methode. Zeldzaam maar zó lekker en mals als boter.
LikeGeliked door 1 persoon
Over de smaak heb ik het niet. Ben zelf ook niet vies van een visje…Maar bij sommige soort heb ik echt bezwaar tegen de manier waarop men in de betreffende landen omgaan met vangst en daarna….
LikeLike
We aten vroeger elke week vis, meestal verse aal die mijn moeder kookte in boter. Of gerookte makreel. Zoute haring. Grote platte vissen, schol denk ik.
Ik was er gek op maar eet nu hoogstens één broodje haring in de week.
LikeGeliked door 1 persoon
Als afkomstig uit een katholiek gezin herinner ik mij gekookte aal in botersaus en in stukjes op vrijdag. Lekker! Schol was zeker een lekkernij, maar ik denk dat ik dat minstens een jaar of 8 geleden voor het laatst heb gegeten. Naar ik mij herinner ook best een dure traktatie. Als we in Spakenburg te gast zijn eten we daar graag een portie kibbeling. Verwengevoel komt dan over ons…
LikeGeliked door 1 persoon
Dat geldt natuurlijk voor héél veel dingen , vooral voor zaken die slecht voor de gezondheid zijn, als de klant het niet kóópt verdwijnt het vanzelf uit de schappen.
Van mijn visconsuptie zal de zee niet overbevist raken. Van die paar keer per jaar dat ik een bescheiden portie kibbeling eet , of een wat gerookte zal op brood , loopt dat zo’n vaart niet.
LikeGeliked door 1 persoon
Kibbeling is lekker. Als we in Spakenburg zijn (en daar gaan we dan heen voor die kibbeling..) eten we dat graag. Ook eens op Urk genomen, en dat smaakte toch minder. Vreemd….
LikeLike
Hier op de markt is wel een redelijk bakje kibbeling op zaterdag. Maar vroeger haalde we dat op Scheveningen bij een ouderwetse visboer, dat was natuurlijk véél beter.
LikeLike
Hoe verder van zee hoe slechter de vis. Dus aan de kust (wij gingen er vroeger voor naar IJMuiden…) vindt je de lekkerste kibbeling…Ik heb weinig met vis uit de supermarkt…
LikeLike
Vlees en vis koop ik nooit in de supermarkt, net als groenten. Niet alleen is het spul zelf minder goed maar er zit in ook véél te onnodig dik plastic verpakt
LikeLike
Over dat plastic denk ik nooit zo na. Geen reden toe, de eerste de beste markt vertelt je een verhaal over hoeveel plastic tassen er ondanks verboden nog steeds worden verstrekt en gebruikt. En ik ben een hergebruiker, dus kan als modelbouwer vaak met veel plastic materialen aardig uit de voeten…:)
LikeLike
Ik koop bij voorkeur in kleine winkels waar vleeswaren en kaas vers gesneden worden en in véél minder/dunner plastic verpakt worden. We hoeven plastic/drinkpakken en blik niet meer te scheiden van het afval en dan heb ik één keer in de week een 30l zakje afval sinds ik alleen ben.
LikeLike
Alleen kweekvis misschien??
LikeLike