Het was zoonlief die me onlangs weer eens wees op een fenomeen in de vaderlandse rockmuziek. Floor Jansen. Tot ze deelnam aan ‘De beste zangers van Nederland’ had de massa nauwelijks van haar gehoord. Haar naam en faam toch vooral in kringen van hardrock-liefhebbers bekend. Frontzangeres van Nederlandse metalbands waar ze al opviel door haar meer dan zuivere zangstem die vooral in het hoog ongekende kwaliteit liet horen. Floor Jansen (1981) bracht met haar bands diverse platen uit die in de scene ook aardig scoorden. Maar ook haar naam en stem deden opvallen in het verre Scandinavie. Daar kreeg ze na 2012 een rol bij de daar befaamde Finse metalband Nightwish en zong en speelde ze daarna de sterren van de hemel. En wie haar optredens volgde ging met haar mee naar die sterren. De band kreeg alleen al daardoor een grote faam in het verre buitenland. Tot in Brazilie traden ze op en werd Floor Jansen bejubeld. Zij is een echte sopraan en komt drie octaven hoor. Haar zangstijl omvat dus zowel opera als screaming en grunting. Ze zingt in het Engels, Nederlands, Duits, Spaans, Fins, Latijn en Italiaans naast het Zweeds. En dat laatste is ook handig want met haar huidige echtgenoot, Hannes van Dahl, drummer bij een Zweedse powermetalband, leeft ze in dat land.
Floor Jansen kwam dus op enig moment naar Nederland om hier mee te doen met de Beste Zangers en deed daar een duet met Henk Poort uit de Phantom of the Opera. Dat optreden alleen al leidde tot een grote hit die nu nog steeds wordt gezien als een ongekend staaltje vakmanschap. Helaas werd ze een jaar terug getroffen door borstkanker waaraan ze in oktober vorig jaar werd geopereerd. Gelukkig bleek die ziekte niet uitgezaaid. In maart dit jaar maakte ze bekend zwanger te zijn van haar tweede kind. Daardoor zal ze het vast rustiger aan doen. Maar haar stem gaat niet verloren. Alleen al op YouTube is veel van en over haar te vinden. Er zijn wat internationale vloggers en experts die in extase raken als ze haar stemgeluid analyseren en beluisteren. Dat op zich zegt heel veel over haar zangkwaliteiten. Die gek genoeg in ons land zelf nauwelijks worden gewaardeerd. Dat blijft vreemd. Een dijk van een zangeres, knap, aardig, en bescheiden. Zo heb ik ze graag. Dus vandaar even dit blog over een van onze beste zangeressen ooit. Kunnen nog heel wat would-be schreeuwers een voorbeeld aan nemen…. (Beelden: Youtube/internet)
Ik word ouder. Merk het aan veel zaken die van doen hebben met smaak. Zo was ik vroeger helemaal into de toenmalige Rock en Roll, pop of zelfs Dancemuziek. Maar tegenwoordig krijg ik de kriebels van de manier waarop sommige ‘sterren’ zingen. Riedeltjes, toonladders, schreeuwen. Een echte ballade zingen ondenkbaar. Bij wat de tv-formats zijn voor talentenjachten geldt dat wie het hardste schreeuwt kans maakt op een titel van ‘Ster van het jaar’. Als ik luister naar alle would-be sterren hoor ik slechts valse noten, gebrek aan inzicht in ritmes en een buitengewoon slechte kennis van de taal waarin men graag zingt; het Engels. Natuurlijk, het is de leeftijd, maar toch…. Radiozenders die niet in staat zijn om normale en goede muziek uit te zenden. Het kan verkeren. Onlangs betrapte ik me erop dat ik lekker naar een goede jazzplaat zat te luisteren. Geweldige muziek, Duke Ellington en zulke lieden. Muziek van voor mijn geboorte zelfs of uit de jeugd. Prachtig! Waarom kreeg ik daar nu een warm gevoel bij? Ik had er voorheen niks mee. Klassiek kan me ook bekoren, maar dat is geen nieuws, dat was er al vanaf de lagere school. Kwestie van opvoeding en opleiding. Toch weet ik ook nog dat ik als jong mens soms de kriebels kreeg van juist die muziek die thuis werd gedraaid. Mijn ouders vonden opera’s en operettes mooi. Elke zondag stonden die platen op. IK vond het vreselijk. Maar de tik van de mallemolen is toch uitgedeeld. Ik vind het nu leuk. Mooi soms, ontroerend. Jemig, ik word echt oud…kennelijk…
Altijdmijnmening 