Ergens aan het eind van de jaren zestig vloog de seksuele revolutie in dit land als een Apolloraket richting ongekende hoogten of verten en was alles mogelijk en zelfs juridisch toegestaan. Zoals het uitgeven van semi-pornobladen voor de gewone man of vrouw. En die werden dan ook een groot succes. Uitgevers van dit soort bladen werden later op andere terreinen beroemd of verguisd, maar met deze bladen als Chick of Candy werden ze zeker rijk. En dat zat niet meteen in de verhalen die ze aanboden. Die waren weliswaar sfeerverhogend, de echte handel zat in de kleine advertenties met foto die werden geplaatst door toenmalige stellen of solo’s die op zoek waren naar het avontuur of ‘verbetering van hun relatie’.

Vaak zocht men naast het eigen geluk een derde (of vierde) partner. Men wilde dan partnerruil en noemde dat ook expliciet. Nog grappiger was dat men niet schroomde om zichzelf met de beschikbare Polaroid camera letterlijk in de beboste vleze te fotograferen en die beelden dan met de gemiddelde lezer (vaak liefhebbers..) te delen. Het was juist dit aspect van deze bladen dat er voor zorgde dat ze succesvol waren. De oplagen zodanig dat bladen met een grotere naam en faam er met opgetrokken wenkbrauwen naar keken. Die waren blij met de helft van die cijfers. Sex sells en dat ging zeker op voor deze blaadjes. En dat duurde allemaal best lang. Tot aan de rand van de jaren negentig werden ze uitgegeven.

En dat zorgde voor een aardige bron van inkomsten bij de oprichters/uitbaters en hun opvolgers. Maar ik kijk anno 2026 ook met andere ogen naar de inhoud. Niet om wat men toen allemaal oreerde hoor… Ook naar de vaak wat wonderlijke plaatjes en het wensenpakket dat men open en eerlijk zoal adverteerde. We zijn nu pakweg 55 jaar verder. De toen adverterende ‘erotisch ingestelde paren’ waren indertijd pakweg 30-40 jaar oud, zouden nu 85-90 jaar moeten zijn. Zitten als het goed gaat achter de geraniums of in een verpleeghuis. Hoe zouden die dan terugkijken op die wilde jaren waarin ze zich letterlijk en figuurlijk blootgaven en genoten van hun grenzeloze zucht naar avontuur en seksueel genoegen? Als oudere mens is dat toch iets uit een ver verleden en je weet niet eens meer hoe dat ook al weer ging. Of blijft dat gevoel er altijd in zitten? Het blijft me fascineren. Zoals ik ook wel eens bedenk dat de dame die ik er ooit zo mooi vond uitzien op die autofolder van 1971 en die zorgde dat ik best viel voor merk en model, nu iets van 85 jaar oud moet zijn. Als ze nog leeft. Dat blijft toch schrijnen. De schoonheid verdwijnt en de lelijkheid blijft. Nou ja, vooralsnog bekijk ik het maar met verbazing en zeker ook filosofisch. Want hoewel adverteren doet begeren, ik voelde zelf die behoefte nooit zo waar het dit onderwerp betreft. Ik ben meer nieuwsgiering naar beweegredenen en zo….En jullie? (Beelden: internet)