Lijfstraffen…

We doen daar niet meer aan in ons land, maar ooit kenden we hier een tamelijk wrede manier van afrekenen met misdadigers of politieke tegenstanders. Week je af van het gemiddelde volgens Schout en Schepenen die de wet namens de kerkelijke of aardse bestuurders uitvoerden, was de kans groot dat je werd gemarteld tot de dood er op volgde. Men was niet zo vies van het hanteren van middelen die jouw wil te ontkennen na een tijdje ontnam. Denk maar eens aan botten kraken, ledematen vast spijkeren, geselen, verkrachten, verhongeren en zo meer. De verdachten bekenden vaak al snel wat ze niet hadden gedaan, want veel onschuldigen vielen onder het lot dat ze door aanwijzen als schuldig werden betiteld.

Dat kon je ook overkomen als je net het verkeerde geloof beleed of jouw politieke instelling het andere kamp niet beviel. Het maakte ook niet uit of je als uitvoerder van die straffen nu gelovig was of niet. Wellicht wel juist niet. Martelen en vermoorden van tegenstanders was nu eenmaal normaal. Onze wetten (en normen) zijn door de loop van de eeuwen heen gelukkig aangepast. We noemen dat fatsoenlijke evolutie van het recht. Nog steeds komen mensen onschuldig in  de cel, verraad speelt nog steeds een belangrijke rol bij het vinden van zgn. verdachten, maar de uitvoering van lijfstraffen blijft uit. Al zou je bij sommige van die verdachten een andere aanpak best kunnen bepleiten. Moordenaars van kinderen, serie-verkrachters, mensen die omdat ze menen boven de wet te leven anderen het leven mogen benemen, drugsdealers, vrouwenhandelaren en zo meer.

Er is echt een categorie misdaadplegers die wat meer zou mogen meekrijgen van onze woede over bepaald gedrag dan alleen maar een paar jaar cel of een maandje of wat dienstverlening. Dat voelt nog steeds niet goed. Daarbij komen bepaalde mensen soms weg met straffen die zo laag zijn dat ze de nabestaanden van slachtoffers niet echt recht doen. Of komt men in een zodanig regime terecht dat men na enkele maanden al weer met verlof is, op het eerste de beste vliegtuig stapt richting evt. tweede thuisland en verdwijnt. De wereld is veranderd, het justitieel recht kennelijk daar niet op ingesteld. Schuldig of niet schuldig, het wordt nu beter uitgezocht. Men vertrouwt (..) op een bekentenis, en de dader krijgt zodanige hulp van advokaten dat evt. vrijspraak er nog in zit ook. Was indertijd toch anders. Was je schuldig bevonden kon men je brandmerken, een oor afsnijden, je ledematen breken en zo meer.

Voor kleine vergrijpen bestond ook nog het schandblok. Stond je als veelpleger toch mooi voor Joker ten aanzien van de omgeving. Zou heel wat van die moderne zelfbenoemde helden die menen dat wat van ons is ook van hen moet zijn, prima passen. Maar ja, liberaal/sociale samenleving. De daders meer bescherming dan de slachtoffers en zo….Maar soms, heel soms, zou ik willen dat we even strenger waren in ons justitieel optreden. Moet kunnen zou ik denken. Mits de rechters een beetje van signatuur zouden worden veranderd. Maar dat is een ander en al eerder verteld maar zeker bekend verhaal.

6 thoughts on “Lijfstraffen…

  1. We zijn , als bij meer zaken, wel een beetje doorgeslagen. E zijn zeker wel gevallen waarin het oude schandblok een heilzame werking zou hebben. En bij de jeugd kán een draai om de oren soms heus goed blijven hangen. Dan is iets anders dan er in woede op los rammen natuurlijk.

    Like

    • Ik heb het over de strenge manier van lesgeven niet eens gehad inderdaad. Immers, op onze katholieke scholen van vroeger werd de tucht er echt ingeslagen soms.Het maakte dat we aardig wisten wat wel en niet mocht. Kom daa rnu maar eens om in de tijd dat ouders met hun kinderen in gesprek zijn als die urken zich als draken blijven gedragen. En op school is elke tik een uiting van racisme of ongepast geweld…

      Like

      • Als wij vroeger thuis vertelde dat je een tik had gekregen, of straf ,werd er gezegd “dan zal je het er wel naar gemaakt hebben”. Nu wordt de juf bedreigd door de ouders van de lieverdjes.

        Like

    • Ik ben van de tucht en de orde. Zonder echte straffen geen besef van wat wel en niet mag of kan. Daarmee heeft rechts of links niet zoveel van doen. Wel dat je ziet dat de softe sector de overhand heeft gekregen en zich zorgen maakt over de daders en veel minder over de slachtoffers. De politie loert meer op snelrijders op autowegen, maar doet weinig aan inperken kleine en grote criminaliteit. Daardoor verdwijnt ook het respect voor dit soort mensen. En je zult maar agent zijn in een wereld waarin je door jouw eigen werkgever kan worden vervolgd als je toevalig een arrestant wat te hard aanpakt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.