Jaren tachtig…

Jaren tachtig…

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: womack__womack_feb._2013.jpg

Onlangs draaide Radio 2 hier de hele week een soort toplijst af van nummers die in de jaren tachtig een rol speelden. Heerlijke muziek, de ranglijst samengesteld door actieve luisteraars die kennelijk een geheugen hadden als een ijzeren pot en al die muziek meteen duidden in het juiste tijdvlak. Ik ben daar niet van. Herken de meeste nummers meteen, zing anderen mee, vind het idee geweldig (muziek anno 2026 is me vaak net te geriedelig) en genoot. Juist in de op dat moment wat lastige periode van ons leven (zie eerdere blogs) was die muziek een genoegen. Halverwege de week waren daar ook Womack en Womack met hun nummer Teardrops te horen. En dat bracht me terug naar het jaar 1988.

Ik was nog volop actief als dealer-manager en had mij na wat gedoe via een bevriende relatie een prachtig uitziende Oldsmobile Cutlass Cruiser Brougham Estate V8 Diesel uitgezocht om de vele kilometers die ik maakte mee in te vullen. Een prachtige bordeauxrode auto met rode pluche bekleding, een zee aan ruimte, gigantische stereo-radio en ook nog cruisecontrol. Deze enorme auto volgde een soortgelijk blauw exemplaar op dat uiteindelijk goed kon worden verkocht, deze rode was een slag extra luxe. Passend bij mijn toenmalige behoefte aan uitstraling en comfort. En toen ik er de eerste rit naar huis mee maakte was op die geweldige stereo aan boord Womack en Womack te horen.

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: oldsmobile-cutlass-cruiser-estate-300485-ama25-scan10148.jpg

In dat jaar een hit en feitelijk actueel. Die muziek en het geluid van die enorme dieselmotor die zijn werk voor zo’n slagschip nog zuinig deed ook. Gemiddeld 1:10, tegen (omgerekend) E. 0,32 per liter Diesel. Daar kon je nog Amerikaan voor rijden. Overigens duurde het allemaal niet zo lang hoor, prestige komt met een prijs en die prijs was dat na een paar weken een lager in die enorme motor iets totaal anders deed dan door de General Motors-divisie waar deze wagen werd gebouwd, was bedoeld. Mijn lol was er meteen af, de motor liep in de prak, en moest gereviseerd. Womack en Womack beluisterde ik voortaan wel in een demowagen uit de voorraad van een van onze merken. Maar dat gevoel van die Amerikaan met die muziek…..Het was apart. En door die muziek ook weer even terug. Mooie herinnering….(beelden: Archief)- Later nog meer over die Amerikanen-liefde…

DAB+

DAB+

Al een aantal jaren worden wij als consumenten rijp gemaakt voor de nieuwe vorm van radio ontvangen, namelijk via DAB+, wat in feite gewoon online-radio-ontvangst betekent. FM, veruit de meest bekende vorm van nu, gaat op termijn verdwijnen omdat de zendgemachtigden te weinig ruimte vinden op de benodigde frequenties om ons allen te bedienen met hun klanken en vertelsels. Nu is dat DAB+ nog best iets in de kinderschoenen. Want koop maar eens een radio die daarop is ingericht. Veelal is het niet veel meer dan een vierkant blokje van plastic of hout dat met een al dan niet blikkerig geluid maakt dat je uberhaupt nog iets kunt horen of verstaan. Wij kochten ooit zo’n dingetje. Met een enkele knop moet je zien dat je al die digitale zenders in beeld krijgt en de door jou vast beluisterde kunt dwingen om elke dag op dezelfde plek aanwezig te zijn. Raak die knop niet verkeerd aan bij aan/uit zetten want dan is die zender verdwenen en mag je het hele menu weer doorlopen.

Ik heb zelf nog geen grotere apparaten gezien die ook het aanzien zelf waard zijn. Zoals ik ooit een Japans apparaat kocht dat met diverse boxen uitgerust stereo-surround aanbood en met name als je een DVD-of goede film via de kabel draaide bioscoop-kwaliteit uitstraalde. Ik was er altijd verguld mee. Ook de radiokwaliteit (FM/Analoog) was geweldig. Maar ja, de moderne tijd, op enig moment besloot Ziggo, onze kabelaar, om de analoge radiozenders in de prullenbak te mikken en alleen nog maar digitaal uit te zenden. Resultaat, wil ik nu radio luisteren via de kabel moet ik de tv aanzetten. Zullen sommige mensen vast doen en leuk vinden, ik niet. Ik ben van de strikte scheiding van radio/tv.

Nog los van het energieverbruik. Voor de radio-uitzendingen hebben we nu een kleinere FM-radio bovenop de fraaie Japanner neergezet. Maar o wee, als DAB+ dwangmatig wordt ingevoerd is het afgelopen met de radio-ontvangst. En hoe zit dat in de auto? Ook daar? Ik word er mesjogge van. Allemaal nieuwe technieken waar ik niet op zit te wachten. Laat wat goed is gewoon intact en biedt mensen die dat perse willen het nieuwste van het nieuwste aan. Tegen meerprijs. Ik vrees dat ik tegen dovemansoren praat als ik daarop wijs. Ik ben niet bang voor digitaal hoor, echt niet, kan aardig uit de voeten met laptop en iPhone en dergelijke. Maar merk wel dat er hele functionaliteiten opzitten die ik nooit zal benutten. Dat geldt dus ook voor DAB+. Pas als ik weer een mooi toestel zie met vooruitstrevende geluidskwaliteiten zal ik wellicht overwegen om ook…. Tot dan draai ik wel cassettebandjes…. Maar o jee, dan moet ik eerst een speler aanschaffen…want ook die is verdwenen…. (Beelden: Internet)