Veelvraat…

Sinds januari, ik heb u als lezer indertijd meegenomen in onze wereld van kattenliefde en verdrijven van toenmalig heftig verdriet, hebben wij twee jonge gasten in huis. Broer en zus, Main Coon katten van de leuke en (gelukkig meestal)gezonde soort. In de tussenliggende maanden groeiden die twee in rap tempo op. De socialisering werd deels door onze iets oudere (2 jaar) Ragdollkater Prins Percy gedaan, de rest probeerden wij als butler en dienstmeisje die twee bij te brengen. Met een kattenervaring die toch al een dikke halve eeuw teruggaat weet je dan wel wat je in de poezenkuip aantreft zou ik denken. Maar in dit geval pakt(e) dat toch iets anders uit. Het groeiproces van deze twee gaat zo rap dat ze als 8 maanden oude kittens op enig moment 4 resp. 5 kilo wogen. Het hoort bij het ras en dat verschil in gewicht zit ook in geslachtsonderscheid. Vrouwtjes bij deze kattensoort lichter dan de mannetjes. Maar er is nog iets wat ons toch wat parten speelt.

Het mannetje, door ons Presley genaamd, eet als een bootwerker en heeft kennelijk nooit genoeg. Want wat je ook op de mensentafel zet, als hij de kans heeft steelt hij het onder je handen vandaan. Worst, kaas, groenten, aardappels, maar ook verpakkingen, servetten, het moet allemaal meegesleurd. Alsof we een wilde boskat in huis hebben. En hij is nergens bang voor. Nou ja voor echte bedreiging, maar dat willen we nou ook niet steeds doen. Kortom, we zijn er constant mee bezig. De keuken moet dicht blijven, de kamer als we aan het eten zijn, altijd is er wel een reden om bang te zijn voor de acties van deze panterachtige rover. Opvallend genoeg werkt hij soms samen met zijn zus. Die is ook erg ingesteld op eten, maar heeft nog een extra slimmigheidje aangeleerd. Vanaf moment 1 dat ze hier binnen stapten weet die kleine alles open te maken. Van kasten tot ritsluitingen op tassen, ze rommelt even en hup. En wat open is wordt dan door broerlief grommend doorzocht op etenswaar. Je zou bijna denken bij het lezen van e.e.a. dat wij die dieren slecht verzorgen, maar de waarheid is juist dat we er altijd extra goed voor zorgen.

En we ons daarbij aan de maatbekers houden, het juiste voedsel kopen (grotere brokken voor deze katten opdat ze goed leren kauwen..). Afstemming met de dierenarts leerde ons het advies om als dit gedrag zich voor doet de kat af te leiden met een speeltje. Geprobeerd….werkte echt niet. Eten gaat voor alles. Op de fora en Facebook-groepen die deze katten tot onderwerp hebben lees je wel dat ze vaak zijn geobsedeerd door alles wat eetbaat is, maar zo erg dat je er voor dwars door roeien en ruiten gaat komen we dan weer niet tegen. We overwegen nog wat we moeten op het moment dat ik dit schrijf. Het moet afgeleerd worden zoals het diertje het ook zichzelf heeft aangeleerd. Gek genoeg is alles rustig en vooral aanhalig lief als het eten buiten beeld is. Dan is die grote lummel een van de liefste en meest aanhalige katten denkbaar. Nooit vechterig, maar juist knuffelig. Tot hij het idee heeft dat er iets te halen valt. Opmerkelijk. En wij kennen het, ik herhaal mezelf daarin, niet van eerdere katten die we als personeel dienden. Hebben we dan toch een roofridder in huis gehaald? We gaan het nog even aankijken en dan Doctor Phil maar eens benaderen. Zou dat helpen??? Wie het weet mag het zeggen (of schrijven)….(foto’s: Prive-archief)

12 thoughts on “Veelvraat…

  1. Ik heb ook een snaaikat maar ik heb het haar afgeleerd. Ik kan mijn boterham ’s morgens rustig laten staan want ze weet dat ze een kussen een knal of de waterspuit krijgt. Ik ben tegen geweld, maar ze krijgt genoeg net als de rest. Weet je zeker dat het geen honger is? Ik ga er vanuit dat het goed voer is hoor, maar vervelend is het wel.

    Like

    • Wij hebben dit met geen enkele kat ooit meegemaakt. En ook de andere twee gedragen zich netjes op dit punt. Eenmaal zelf gegeten kijken ze hooguit toe hoe wij ons eten naar binnen werken. Maar stelen terwijl je er bij zit is ook voor ons best bijzonder…

      Like

  2. Als vogellefhebber heb ik het niet zo op buurtkatten.
    De katten volgen hun instinct en hun personeel ondersteunt dit.

    Goede tips en of aanwijzingen voor gewenste gedragsveranderingen bij jullie gasten danwel inwonende dieren heb ik dan ook niet.

    Waarbij ik ook met afgrijzen het nieuws over een gedumpte raskat heb gezien …

    Diervriendelijke groet,

    Like

  3. Afleiden met een speeltje is niet genoeg, het dier moet schrikken van iets als hij stout is leerde mijn dochter destijds met de hond. Dus iets( dat natuurlijk geen kwaad kan() “vanuit het niets” op zijn kop gooien , bij voorkeur iets met een belletje. Dan verbind hij dat voortaan aan eten pikken. Onze Beau pikt nooit maar ging altijd over mijn legpuzzels lopen donderjagen als ik het vergat af te dekken. Totdat hij er blijkbaar een keer opgesprongen was en de puzzel die al bijna klaar was , met poes en al op de grond knalde. Nooit meer gedaan, ik dek zelfs niet meer af.

    Like

    • Een van onze liefste katten ooit, was ook een knuffelaar, heeft nooit iets gestolen, maar was wel heel nieuwsgierig en liep dwars door mijn kasten met modellen die ik met zorg had gebouwd en uitgestald. Ze hebben allemaal iets bijzonders…

      Like

  4. We hebben de porties al verhoogd, de samenstelling van het eten, af en toe iets anders toegevoegd, niets helkpt echt tegen het euvel. Wellicht groeit hij er overheen, want deze kattensoort wordt pas rond het derde levensjaar volwassen…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.